به اميد تكرار حماسه بيست و سه شهريور

هواي بهاري مس دقيقا همراه با آمدن فصل بهار اتفاق افتاد. روزهايي كه براي هواداران مس پس از روزهاي خشن زمستان كاملا به يادماندني شد و اگر آن ها سال قبل جشن صعود به آسيا را برپا مي كردند حالا جشن بقا در ليگ برتر را راه مي اندازند! به هر حال جشن هميشه خوش خاطره بوده است اما اينكه چرا سطح جشن ما تا اين حد نزول كرده است نكته اي است كه بايد به آن فكر شود و قطعا تا شروع فصل نقل و انتقالات زمان براي صحبت دارد. اما فعلا مي خواهيم خمار همين روزهاي طلايي باشيم.

مس فردا به مصاف ذوب آهن مي رود. آن هم نه در يك ليگ ايراني كه در مرحله يك هشتم نهايي ليگ قهرمانان آسيا. يعني جايي كه اگر دو سال قبل كرماني ها به آن فكر مي كردند به طور قطع در مقابل بازي هاي فوتبال كامپيوتري پروالويشن بودند و احتمالا در آنجا مس، بارسلونا را هم با سه گل شكست مي داد!! حالا فردا چشم ها را بهم ميماليم و اتفاق رخ داده در برابر آن را باور مي كنيم و از خامه روي كيك اين فصل نهايت لذت را مي بريم. اين بازي حكم همان گاز آخر كيك را دارد كه بسيار لذت بخش است. فارغ از هر نتيجه اي اين اتفاق تا قبل از بازي فر دا رخ مي دهد حالا اينكه در اين بازي چه نتيجه رخ مي دهد را بازهم به زمان خودش وامي گذاريم اما براي برپايي يك جشن تمام عيار كرماني نااميد نيستم. اين نااميدي يك علت بزرگ دارد و آن اينكه مس در طول 10 بازي اخير خود ثابت كرده است كه مرد تك بازي هاي حساس است. اگر حذف احتمالا مصلحتي در برابر صبا را فاكتور بگيريم مس هم در ليگ برتر و هم در ليگ قهرمانان در آن بازي هايي كه به سه امتياز نياز داشته است رسيده است. جدا از بحث هاي فني اين مس در اين گونه بازي ها رو به فوتبال ايراني مي آورد. اين شيوه بازي همان سبكي است كه مس در برابر بازي هاي حساس به بهترين شكل ممكن آن را نمايش مي دهد. فوتبالي كه نهايت غيرت يك تيم را نمايان مي كند و تعصب در آن حرف اول را مي زند و بازيكنانش همانند نفرات مس آنقدر در زمين مي دوند كه در پايان بازي مثل پيروز قرباني، ميلاد فخرالديني، قاسم دهنوي و... در رختكن از حال مي روند چراكه به اندازه يك فصل در اين بازي خاص دويده اند. نتايج مس د نيمه دوم سال 88 سبب شدبه تيم مس در سطح ايران بربخورد. كارشناسان از حضور مس در ليگ قهرمانان به واسطه لكه دار شدن حيثيت فوتبال ايران خرده مي گرفتند و به نوعي اين تيم را وصله ناجور مي دانستند.مس همانند قبل از بازي حساس برابر ذوب آهن در اردوي خود كم هم درگيري تجربه نمي كرد و از درگيري لوكا با رجب زاده، نژادزماني، صفا، فاطمي گرفته تا انتشار خبرهاي تاسف آور مثل مواد مخدر و مشربات الكلي فقط ستون هاي طنز روزنامه ها را عليه مس فعال مي كرد. كه البته تجربه هم ثابت كرده است اين گونه درگيري ها لازمه همان فوتبال ايراني است و پرتاب هسته زيتون دايي به سوي خداد شب قبل از بازي با استراليا ذهنمان را قلقلك مي دهد!  در طرف مقابل هرچند مربي حريفان تيم خود را فاقد هرگونه غرور در برابر مس مي دانستند اما از لحن صحبت هاي آن ها هم به خوبي مشخص بود كه براي تمام كردن كار صعود خودشان با مس مصاف مي دهند و از حالا براي سرگروهي و يا صعود در جدول ليگ ايران فكر مي كنند. گل هايي كه مس در ليگ قهرمانان در كرمان از حريفان عرب خود دريافت مي كرد كاملا مطابق انتظار بيننده ها بود اما وقتي روي به فوتبال ايراني شود  هر اتفاقي ممكن است رخ دهد. لوكا بوناچيچ حق داشت كه بعد از اين گونه مسابقات از نحوه بازي تيم خودش تعجب كند. او اگر بيست سال هم در فوتبال ايران كار كند نمي تواند برخي از خواص ذاتي فوتباليست هاي ايراني را درك كند. ارائه فوتبال ايراني يكي از همان ذاتيات فوتباليست هاي ايراني است كه خيلي رو نمي شود اما زماني كه خود نمايي كند به همين شكل مايه تعجب مي شود. مس نشان داد تيم نجيبي است كه اصلا دوست ندارد پشت سر خود حرف و حديثي بگذارد. همين نجابت، امروز مس را يكي از عجيب ترين تيم هاي ايران كرده است كه شايد در برابر ذوب آهن در اصفهان هم اين كار را تكرار كند. حتما حماسه 23 شهريور كرمان را به ياد داريد؟! همان روزي كه مس با پنج گل تيم پر مدعاي ذوب آهن را بدرقه كرد. البته كه مي توانيم منتظر اتفاقات جالب در اين بازي باشيم.