چشمان مس و اهمیت نوع نگاه بر ورزش

این نگرش مثبت نباید کور شود

بدون شک یکی از مهمترین مولفه های تعیین جنس حرکت باشگاه های ورزشی مس ایران، نوع نگرش شرکت مس به مقوله ورزش خود می باشد.

در همین یکی دو سال اخیر تبعات و تفاوت نگرش مثبت و منفی و حتی در جایی نگاه بی تفاوت شرکت به بحث ورزش، خود نشان داد که این موضوع تا چه اندازه برای ورزش و باشگاه های مس می تواند دارای اهمیت باشد.

در مقطعی یعنی ابتدای همین سالی که رو به پایان است نوعی بی تفاوتی و دلزدگی از ورزش در نگرش شرکت مس به چشم می خورد که نشانه های زیادی از آن برای تشریح و تعریف وجود داشت که از حوصله این مقال خارج است که به خوبی همان نگاه سرشار از بی تفاوتی و عدم ورودهای مناسب و به موقع به خصوص به مسائل باشگاه کرمان و رفسنجان می توانست زمینه ساز بسیاری از اتفاقات هولناک در آینده باشد که ماه های میانه امسال سونامی تبعات آن نگرش بر سر این باشگاه ها فرو ریخت....

با تغییرات در شرکت مس و انتخاب مدیرعامل جدید این شرکت، جامعه ورزش مخاطب مس به شدت مشتاق تغییر نگاه مدیریت جدید شرکت به بحث ورزش هم بود که البته این اتفاق هم رخ داد و تشکیل یک کمیته ویژه برای رسیدگی به امورات و مشکلات ورزش کاملا نشان می‌داد این نگرش متفاوت شده است...

حالا با گذشت چند ماه از تشکیل این کمیته چند موضوع کاملا قابل توجه می باشد که نباید به سادگی از کنار آن عبور کرد....نخست اینکه جریان حرکت ورزش مس در این شرکت شکل منظم خود را گرفته است و مثل اواخر سال گذشته و ۶ ماه ابتدایی امسال ابهام در نحوه مدیریت کلی ورزش مس زدوه شده است...دوم اینکه شمایل مشکلات مالی باشگاه های ورزشی مس حداقل شکل روشن تری به خود گرفته است و این ابهام زدایی مالی هرچند نکات دردناک بسیار در خود دارد اما حداقل برای حل مشکل، صورت مسئله مشخص شده است....سوم اینکه ورزش مس و باشگاه های آن زمینه های برنامه ریزی را برای بلند مدت و حداقل سال آینده خود دریافت کرده اند که این موضوع در نگرش همراه با بی تفاوتی شرکت به هیچ وجه امکان پذیر و حتی قابل فکر هم نبود.

هرچند این روزها به واسطه پیدا کردن همان صورت مسئله وحشتناک مالی و البته حل و فصل دردآور آنها، فشار و هجمه زیادی برروی ورزش شرکت مس به شکلی هدف دار صورت گرفته است و هرچند باید قبول کرد که این حجم از سونامی مشکلات که بهرشکل در کوتاه مدت بر سر باشگاه‌های مس خراب شد، تحت هیچ شرایطی نمیتواند در بازه زمانی بسیار کوتاه حل و فصل پیدا کند، اما می توان به تغییر نگرش شرکت به ورزش و باشگاه های خود که از حالت منفعل به پویا تغییر حالت داده است به شدت امیدوار بود و این دلگرمی را داشت که با این نگرش و این پیگیری شرکت، حداقل از روزهای مصیبت بار بی توجهی و یا نگرش منفی این شرکت به ورزش مس فاصله گرفته شود.

و البته نباید این نگرش مثبت را با هجمه هایی که فقط به هدف درآمدزایی های کوتاه مدت از مسیر ایجاد حاشیه می باشد به راه انحراف کشاند یا اینکه در فضای منفی سابق خواب رفت و آنقدر بر طبل بد صدای آن زمان کوبید که صدای خوش آهنگ‌چکش بر ورزش مس گم شود و شنیده نشود.

چرا باید حرکت تیم بسکتبال این فصل مس کرمان را بارها مرور کرد

یک الگو برای همه و همیشه

از هر نظر حساب کنیم سبد بسکتبال مس کرمان در این فصل به طول، عرض و ارتفاع، بیشترین میزان ممکن از شایستگی را درون خودش جا داد و حالا باید به افتخار این تیم ایستاد و کف مرتب زد.

برای اینکه متوجه شویم چرا رتبه پنجمی این تیم در پایان مرحله گروهی مسابقات لیگ برتر تا این اندازه شایسته تحسین و آفرین می باشد، باید فلاش بکی به روزهای اول تشکیل این تیم و نحوه ورود آن ها به مسابقات بزنیم...

تیم بسکتبال مس کرمان در بازی های فصل قبل لیگ برتر با هدایت محمد رضا اسلامی چهره ای خوب در رقابت های لیگ برتر داشت و در نهایت با کسب رتبه هفتمی در جمع تیم های بالای جدول به پلی آف صعود کرد و از نظر مهره و شکل تیمی نیز تیمی با شخصیت محسوب می شد.

اما با پایان رقابت های فصل قبل و در حالی که تمامی تیم های باشگاه متاثر از سقوط تیم فوتبال مس کرمان از لیگ برتر به لیگ یک شده بودند و برنامه ریزی و تامین بودجه برای تیم های باشگاه به شدت سخت شده بود، تیم بسکتبال مس کرمان در یکی از سخت ترین زمان های ممکن کار خود را برای رقابت ها استارت زد.

در حالی که لیگ برتر بسکتبال از اوایل آبان ماه آغاز می شد اما تا اوایل مهر ماه یعنی یک ماه مانده به شروع رقابت ها حتی سرمربی تیم نیز مشخص نشده بود... افت شدید بودجه تیم بسکتبال مس کرمان نسبت به سال قبل سبب می شد که ریسک پذیرش هدایت این تیم و جذب نفرات و فراهم کردن ساده ترین تشکیلات تیمی را نیز به شدت سخت و دشوار کند.

در شرایطی که برخی نام ها از هدایت تیم بسکتبال مس کرمان صرف نظر کردند، در فاصله 20 روز مانده به شروع مسابقات محمد سیستانی هدایت این تیم را برعهده گرفت تا یکی از جوان ترین سرمربیان لیگ برتری کشور، این چهره از کرمان و باشگاه مس باشد.

و در حالی که اکثر بازیکنان طراز اول تیم های خود را انتخاب کرده بودند تیم بسکتبال مس کرمان با سرمربی جوان خود که اولین تجربه سرمربیگری خود را آغاز کرده بود، رو به جذب چهره هایی گمنام ولی بسیار پرانگیزه از لیگ یک کشور کند...

در این شرایط ساده ترین پیش بینی برای بسکتبال مس کرمان همانی بود که بر زبان همه میگشت و حتی خوشبین ترین هوادار بسکتبال مس نیز نگران از نتایج این تیم در بازی های این فصل و در نهایت سقوطش به لیگ یک بود که البته با وجود آن شرابط حاکم بر تیم بسکتبال مس کرمان کاملا منطقی هم به نظر می رسید.

بسکتبالیست های مس کرمان در حالی که کمترین بدنسازی، اردوی تیمی و تمرین برای هماهنگی را در اختیار داشتند وارد مسابقات شدند و هر چهار بازی ابتدای فصل خود را واگذار کردند تا نتیجه گیری این تیم مطابق پیش بینی ها و شرایط حاکم بر آن رخ دهد...

اما آن هایی که همین چهار بازی منجر به شکست را از تیم بسکتبال مس کرمان دیده بودند، روزنه ها و چشمه های روشنی از این تیم می دیدند که علاوه بر اینکه سبب می شد تیم مس این بازی ها را به راحتی واگذار نکند، امید به آینده را نیز برای خود روشن نگه دارد.

سرانجام نوبت به بازی برابر کاله در آمل در هفته پنجم رسید آن هم در هفته هایی که میزبان بر صدر جدول تکیه داشت...در شرایطی که همه منتظر یک باخت دیگر از مس کرمان در لیگ برتر بسکتبال بودند اما پیروزی 81 بر80 در آمل آنچنان انرژی به این تیم تزریق کرد و آنچنان اعتماد به نفسی برای این تیم ساخت که دیگر تا پایان فصل همه نگاه ها نسبت به بسکتبال مس کرمان تغییر کند.

پشت بند این پیروزی در آمل برد برابر دیگر تیم بالانشین آن روزها یعنی پالایش نفت در آبادان بود تا ثابت کند که نتیجه برابر کاله اصلا حادثه و اتفاق نبوده است و زمانی اتفاقی بودن این پیروزی ها به طور کلی منتفی شد که مس در چهار بازی متوالی بعدی نیز به برد رسید.

حالا شرایط برای بسکتبال مس کرمان کاملا فرق کرده بود...در حالی که اتفاقات باشگاه مس کرمان به طور کلی بر زاویه "بد درجه" تنظبم شده بود بسکتبالیست های مس کرمان از آن دسته تیم هایی بودند که با نتایج و پیروزی های خوب خود برای نام مس افتخار می خریدند و جای لبخند را باز می گذاشتند.

نتایج خوب تیم سبب شد که با رایزنی های مدیریتی جای ورود اسپانسر هم برای بسکتبال مس کرمان باز شود و دو بازیکن عالی و اثرگذار خارجی به تیم اضافه شوند و در نهایت روزهای خوب بسکتبال مس کرمان تا هفته آخر دور گروهی ادامه پیدا کند...

اما این داستان از تیم بسکتبال مس کرمان جای چند نتیجه گیری بسیار مهم را برای همیشه باز می گذارد که با توجه به آن ها می توان ساعت ها به بحث نشست...

اول اینکه در سخت ترین شرایط و دشوارترین وضعیت یک سیستم کلی مثل باشگاه، یک زیر مجموعه اگر به شکلی صادقانه و به دور از همه افکار سیاه تمرکز را بر کار و موفقیت خود بگذارد، راه نجات را در همین شرایط بد پیدا خواهد کرد...

غرور امروز برای بسکتبال مس کرمان حاصل یک اعتماد اجباری اما به شدت امیدبخش و موفقیت آمیز بود... شاید در شرایط عادی هدایت تیم بسکتبال مس کرمان اصلا به محمد سیستانی جوان برای اولین تجربه سرمربیگری سپرده نمی شد...شاید هیچ یک از این بازیکنان لیگ یکی که در این فصل عملکردی فوق العاده برای تیم داشتند از سایر شهرها با قیمت هایی بسیار اندک در قیاس با قیمت های لیگ برتری به کرمان نمی آمدند...

شاید همین بی توقعی محض از تیم این فصل بسکتبال مس کرمان سنگینی فشار روانی را از روی دوشش برداشت تا سبکبال پرش سه گام خود را بزند...شاید باید بیاد بیاوریم که بسیار لازم است همیشه این فشار خرد کننده نتیجه گیری را به همین مدل مدیریت کنیم تا همه تیم های خود را سبکبال برای پرش کنیم...

شاید لازم باشد که به خاطر داشته باشیم بخش عظیمی از تلاش صادقانه ای که در تیم بسکتبال این فصل مس کرمان انجام گرفت ناشی از آن بود که خبری از مبالغ کلان در این تیم وجود نداشت تا ردپاهای غریب در اطرافش زیاد به چشم بخورد...شاید به این خاطر بود که دیوار دور تیم بسکتبال مس کرمان به شدت بلند شد تا فقط مسائل فنی در نتیجه گیری آن دخیل باشد و لاغیر...

از همین روست که باید و باید تیم بسکتبال این فصل مس کرمان را به عنوان یک الگو برای همیشه مد نظر داشت و به سادگی از کنار حرکت این تیم نگذشت و بارها آن را مرور کرد.

مسی که پوست در چهره می اندازد

از بیماری رها شو و پیوسته قدم بردار

در سالی که گذشت ویروس حاشیه و مسائل عجیب به غایت تن و بدن باشگاه مس کرمان را لرزاند و یکی از عجیب ترین و پرحاشیه ترین سال های ممکن از زمان حیات این باشگاه پشت سر گذاشته شد.

مشخص نبودن مسائل مالی و مدیریتی این باشگاه در مقاطع زمان طولانی، نه فقط باشگاه مس کرمان که هر نهاد دیگری را با روزهایی سیاه مواجه می کند و سیستم باشگاه مس کرمان نیز نمی توانست پس از ابتلا به این موضوعات از سیاهی رفتن چشمانش اجتناب کند و کاملا طبیعی بود که در سال گذشته زنگار بر رنگ خوشرنگ این باشگاه بنشیند و سرگیجه آن، همه را نگران حال خرابش کند.

بهرشکل این موضوع می بایست در جایی نقطه پایان بیاید و حرکت باشگاه مس کرمان و ضربان قلب آن منظم شود که با اتفاقاتی که در پایان این سال رخ داد به نظر می رسد که در سال جدید حرکت کلی باشگاه مس کرمان نظم و روال بهتری پیدا کند و حداقل از روزهای بلاتکلیفی خود در همه ابعاد که به درجه ای خردکننده و نگران کننده رسیده بود فاصله بگیرد.

بهرشکل اگر قبول کنیم که مرحله احتضار و تب و لرز سنگین این باشگاه رفته رفته پشت سر گذاشته می شود، باید این موضوع را هم بپذیریم که این باشگاه باید مرحله نقاهت خودش را هم پشت سر بگذارد و اصلا نباید انتظار داشته باشیم بعد از آن همه تب و لرز مرگ آور در باشگاه مس، حالا ناگهان تمامی این باشگاه به یکباره برخیزد و استارت سرعتی بزند!

مسلما بعد از همه ماجراهای رخ داده در سالی که رو به پایان است، باشگاه مس کرمان نیز برای رهایی تمام و کمال از آن ویروس های وحشتناک حاشیه ساز و ایستادن کامل برپای خود و قدم زدن مستدام و منظم، نیاز به حرکتی آهسته و پیوسته دارد و برای این موضوع همه آن هایی که دلشان در تب این باشگاه سوخت، باید فشارها و بندها را از برابر پای آن برای استمرار در حرکتش باز کنند نه اینکه مجددا فضایی برای پریدن بر کولش و ایجاد فشار مضاعف بر آن بیایند.

تنها مزیت تمامی اتفاقات تلخ سال گذشته در این بود که مشخص کرد، باشگاه مس کرمان برای عدم ابتلای دوباره به بیماری سال قبلش و اگر می خواهد به قدری تن و بدن خود را قوی کند که دیگر به این دردهای کشنده دچار نشود، باید خیلی موضوعات بدیهی و اساسی را در خود ایجاد کند و مسلما این توانبخشی، خود شاید دردهای مقطعی را ایجاد کند که اگر باشگاه مس از پس تحمل آن برآید می تواند برای همیشه اندام خود را استوار کند و آن را با عدم گزند در آینده شکل دهد.

فراموش نکنیم مجموعه ای که در بدترین سال حیاتش می تواند نتایجی مثل نتایج تیم های هندبال و بسکتبالش در لیگ برتر خلق کند و یا آنقدر همدلی و ایثار در بدنه آن وجود داشته باشد که با دست های بسته و سختی تمام و کمال حیات خود را به شکلی آبرومند حفظ نماید، پتانسیل های بزرگی دارد که در آرامش و در فضایی برنامه ریزی شده می تواند بسیار چهره ای زیبا و شیک را تا همیشه از خود به ثبت برساند و همه آن هایی که قلبی برای تپش این باشگاه دارند، جزئی از ساختن این چهره می باشند.

علی آقای دایی؛ ما محکومیم و سر به زیر

وضع موجود فوتبال را تحمل می کنیم پس نیستیم!

علی دایی به نمایندگی از مردم سوالی را پرسید که البته برای جوابش پایانی باز با سه نقطه باید درنظر گرفت... سوالی که خیلی ساده و راحت است اما جوابش یک دنیا ناکارآمدی است...سوال واضح است و اینکه چرا بعد از این همه ناکامی برای فوتبال ایران نباید تغییری در مدیریت فوتبال ما ایجاد شود؟!

و حالا بعد از این سوال ما می مانیم و علی آقای دایی و یک دنیا دل پر درد برای جواب این سوال... جوابی که قبل از آنکه بر زبان بیاید بر چشم ما می نشیند و تنگی حسترش را از مرزهای اروپا و شرق دور آسیا، حالا در بغل گوش خودمان در خاورمیانه و قطر، عربستان می کشاند و اشکمان را در می آورد...

می خواهیم بگوئیم علی آقا در فوتبال ما خیلی وقت است که قرار بر این شده که بانیان وضع موجود خود راه حل وضع موجود شوند و در هیچ جای دنیا پارادوکس از این عجیب تر وجود ندارد... و آن هایی که این ملغمه شکست را برای ما درست کرده اند خودشان از همه دنیا طلبکارتر هستند و اصولا نه تنها احساس بدهی برای جواب ندارند که خودشان از همه دنیا طلب سوال دارند...!

می خواهیم بگویم علی آقا وضع موجود فوتبال ما ممکن است منافع ملی را تامین نکند و یک شادی ملی که چه عرض کنیم که حالا از اتحاد ملی هم فرسنگ ها دور شده باشد، اما در مقابل تا دلت بخواهد منافع یک گروه خاص را تامین می کند که ساده ترین اصول فوتبال را از مدیریت گرفته تا موارد فنی رعایت نمی کنند و وقتی بعد از این همه سال نه طرحی برای خصوصی سازی در آن است نه برنامه ای برای درآمدزایی واقعی از فوتبال، یعنی اینکه آن هایی که بر کار سوارند آنقدر منافع شخصی دارند که فوتبال را به خصوص از منظر اقتصادی و مدیریتی به ملت تحویل ندهند...!

می خواهیم بگوئیم علی آقا در اینجا آنقدر سبد افتخارات فوتبال ملی ما کوچک شده است که زدن توپ به میله انگلیس برایمان حکم صعود در جام جهانی دارد و پیروزی بر ژاپن مشابه فتح ده جام ملت های پشت سر هم...اینجا دیگر کسی به خاطر نمی آورد فتح جام باشگاه های آسیا یعنی چه، جام قهرمانی ملت های آسیا چه شکلی بوده است و فوتبال را در المپیک با چه سبکی بازی می کنند؟! علی آقا ما را در فوتبال مندرس و ناقص الخلقه داخلی آنقدر با حواشی پوچ که ناگهان کاغذ دعانویسی از رختکنش در می آید! به خودمان مشغول کرده اند که خوش باشیم و افتخار بین المللی با در سرپنجه خاطرات چند دهه پیش دنبال بگردیم...!

می خواهیم بگوئیم علی آقا فوتبال ملی اینجا فکر حرفه ای، عمل به روز، حل مشکلات اساسی و ورود آدم های این کاره و سالم ظاهرا تابلو ورود ممنوع خورده است که اگر نبود امروز شما آنجا نبودی و تاج فوتبال بر سر ناکسانش نبود... واضح است که از عمد باید در اینجا متوقف باشیم که اگر قصدی در کار نبود پس از این همه ناکامی بازهم قرار نبود یک مشق غلط را از اول رونویسی کنیم...!

می خواهیم بگوئیم علی آقا سرمان پائین است اما وقتی آن را بالا می آوریم و می بینیم که همین قطر یک جام جهانی برگزار کرد و یک جام ملت ها را در کشور خودش برد، عربستان فوتبال دنیا را با باشگاه هایش قبضه کرد و حالا آماده است که جام جهانی را در ورزشگاهایش برگزار کند و ما در مقابل سکوهای یک ورزشگاه آزادی را در عرض یک سال نتوانستیم بازسازی کنیم و مجدد سرمان را پائین می اندازیم...!

می خواهیم بگوئیم علی آقا ما محکوم به تحمل این شرایط در فوتبال مملکت هستیم اما به کدامین گناه....؟! شاید بدانیم و بازهم سرمان را به پائین بی اندازیم...!

سالی تلخ سیاه برای مس کرمان که باید برود و برنگردد

نبایدهایی که نباید برای مس کرمان تکرار شوند!

سال رو به پایان 1402 یکی از تلخ ترین سال های ممکن برای باشگاه مس کرمان و هوادارانش بود و اتفاقات و حواشی رخ داده در این باشگاه به اندازه ای بود که در پایان این سال همه بخواهند که این سال برود و دیگر برنگردد....!

اما رفتن و برنگشتن این سال دقیقا به مجموعه اقدامات و رفتارهایی برمی گردد که سال گذشته در رابطه با این باشگاه صورت گرفت و اگر بنا به عدم رخ دادن آن باشد، باید این رفتارها پیرامون این باشگاه فاکتور گرفته شود...

برای مثال دیگر تیم های این باشگاه و در راس آن فوتبال نباید آنقدر غرق در مسائل سیاسی و حواشی غیرورزشی شود که در نهایت به نقطه سقوط برسد...

نباید این باشگاه در عرض یک سال چهار مدیرعامل به خود ببیند و ثبات در کنار سلامت کار باید شاخصه آن باشد نه هرج و مرج و بی ثباتی...

نباید قراردادهایی در ابتدای فصل امضا شود که از همان ابتدا مسیر تیم را به بیراهه بکشد و تخم بسیاری از اتفاقات تلخ را در تیم بکارد که روز به روز خار را در چشم بزرگتر کند...

نباید حجم حواشی و ناهماهنگی ها آنقدر گستردگی داشته باشد که کار را به جایی بکشد که خبر استعفا و قهرهای طولانی مدت تبدیل به یک سوژه متداول در این باشگاه شود...

نباید مسائل مالی آنقدر عجیب و غریب شود که عددها و رقم های هزینه و بودجه به حدی ناهماهنگی پیدا کنند که مسیر اصلی باشگاه از بعد فنی و نتایج تیم کاملا به حل و فصل این رقم و اعداد چرخش پیدا کند و الویت از مشکلات فنی به مباحث مالی کلا تغیر جهت دهد...

و بسیاری از این نباید ها که به غایت در سال گذشته در بدنه باشگاه مس رخ داد و مشکلات را تنومندتر کرد و البته نباید فراموش کرد شاید خیلی از این مشکلات را بتوان یک شبه ایجاد کرد اما حل و فصل ریشه ای آن ها در یک شب امکان پذیر نیست و باید با عدم تکرار آن ها، با احتیاط و در آرامش، گام به گام شر بی فرهنگی این مشکل آفرینی ها را از سر باشگاه مس کرمان کم کرد.

به جای همه این نباید ها در سال جدیدی باید طرحی نو در انداخته شود که بسیاری از بایدها در جایش قرار بگیرد که این موضوع التزام به یک حرکت هماهنگ، برنامه ریزی شده و در راستای یک استراتژی دقیق امکان پذیر است که هرچند حرکتی بسیار مشکل می باشد اما درصورتی که همه به خاطر مس و به نام کرمان، خود را موظف به چرخاندن این چرخ کنند، پتانسیل های این باشگاه نیز به جنبش خواهد آمد.سالی تلخ سیاه برای مس کرمان که باید برود و برنگردد.

مطالبه شیرین هواداران مس از امروز

مسیر باشگاه در جاده سلامت ورزش باشد تا بیراهه سیاست

فارغ از هر حاشیه و انتخابی که در انتخابات روز جمعه برای مجلس شورای اسلامی رخ می داد، هواداران مس کرمان با انجام این انتخابات چشم به انتظار می مانند تا یکی از مهمترین دغدغه های آنان در رابطه با این باشگاه به پایان برسد و آن کمتر شدن حجم نگاه سیاسی به این باشگاه و غلبه مسائل و مباحث فنی و ورزشی بر درگیری های سیاسی در این باشگاه می باشد.

متاسفانه در همه سال های گذشته خواسته یا ناخواسته حواشی بزرگ باشگاه مس کرمان نه به واسطه مسائل ورزشی که بیشتر از طوفان درگیری های سیاسی می آمد، که این موضوع نه فقط برای اهالی کرمان که در شهرهای دیگر ایران نیز یک تصویر سیاه واضح از این باشگاه ساخته بود به نحوی که تقریبا هیچکس جرات نزدیک شدن به آن برای حل و فصلش را هم نداشت.

زمانی که یک نهاد غیرسیاسی، فراتر از توان و ظرفیت خود به درگیری های سیاسی مبتلا می شود اصولا سایر نهادهای بالادست را برای ورود موثر به خود بی علاقه می کند و در زمان آسیب شناسی های پیرامون باشگاه مس کرمان هر زمان از نهادهایی مثل استانداری، ورزش و جوانان و نهادهای امثالهم سوال می شد که چرا برای حل مشکلات این باشگاه حضوری فعال و مثبت و بر اساس قابلت های خود تاثیرگزار ندارد تا مشکلات این باشگاه کمتر شود، از ترس ورود خود به بازی های سیاسی این باشگاه می گفتند...! این موضوع تا جایی ادامه می یافت که حتی شرکت ملی صنایع مس به عنوان اصلی ترین برنامه ریز برای این باشگاه، در مقاطعی به واسطه همین درگیری های کسل کننده سیاسی حاکم بر باشگاه مس کرمان، به طور کامل خود را از چرخه تصمیم گیری های مثبت و مفید در آن خارج می کرد!

بهرشکل هرچند نمی توان همه دلایل عدم موفقیت باشگاه مس کرمان در رسیدن به اهداف بلندپروازانه خود در دهه هشتاد و ابتدای دهه نود را فقط به این موضوع منوط کرد اما یکی از مهمترین عواملی که باعث انحراف باشگاه مس کرمان از مسیر موفقیت خود شد تا جایی که شرکت مس نیز انگیزه های خود را برای توجه تمام و کمال برروی این باشگاه از دست دهد، همین حجیم شدن درگیری های غیر ورزشی در این باشگاه بود.

به طور قطع خیلی انتظار بلندپروازانه ای است که گمان کنیم در یک شب تفکرات سیاسی و درگیری های غیرورزشی از باشگاه مس کرمان رخت بربندد اما انتخابات این دوره مجلس با هر نتیجه ای و هر انتخابی، می بایست یک نقطه عطف برای باشگاه مس کرمان برای برون رفت از وضعیت سابق خود باشد جایی که درگیری های سیاسی برای این باشگاه کمر شکن نباشد و به جای کور شدن چشم این باشگاه با ناخن سیاست حالا دست نیروهای متفکر ورزشی و متخصص در آن بدور از هرگونه فشار خردکننده سیاسی، راه هدایت را برای این باشگاه درجهت رسیدن به اهداف خود نشان دهد.

این مطالبه ای است که درست از روز بعد از انتخابات برای هواداران باشگاه مس کرمان بجای می ماند و این امید وجود دارد که نحوه رفتار با این باشگاه در سال های پیش رو به گونه ای شکل گیرد که ضمن پاک کردن تمامی فرهنگ های غلط و خردکننده شکل گرفته برای این باشگاه، تصویر ساخته شده از آن را برای تمام ایران نیز تغییر دهد و تمامی تصمیم گیری ها از مجرای ورزشی و به نفع ورزش و هواداران آن اتخاذ گردد تا تمامی سال های سرد گذشته با گرمی تمام بر دل ها اثر کند.