این جماعت نژاد پرست نیست
بعد از بازی تیم های فوتبال مس کرمان و ذوب آهن سپاهان در لیگ برتر فوتبال ایران و بعد از مصاحبه مسئولان تیم ذوب آهن که اعلام کرده اند تماشاچیان کرمانی علیه یکی دو بازیکن سیاهپوست تیم ذوب آهن شعار نژاد پرستانه سرداده اند موضوع ابعاد زیادی یافته و رسانه های خارج از کشور هم به این موضوع می پردازند.
اما به عنوان یک کرمانی که زمانی به عنوان تماشاگر و زمانی هم به عنوان خبرنگار در استادیوم های فوتبال در کرمان حضور یافته ام بایستی نکاتی را در این زمینه روشن نمایم تا شاید احساس نژادپرست بودن این جماعت کرمانی از ذهن خوانندگان این مطلب زدوده شود.
اصولا شهر کرمان از دیرباز محلی برای زندگی اقوام و اقلیت های مختلف بوده است و کرمانی ها به بهترین صورت در کنار اقلیت های قومی و مذهبی زندگی کرده و پذیرای انها بوده اند.حتی بخش زیادی از مردم جنوب این استان که جمعی از انها نیز در شهر کرمان سکنی گزیده اند رنگین پوستند و ندیده ام که تاکنون مورد بی احترامی نژاد پرستانه قرار گرفته باشند. کرمانی ها حتی در تیم های ورزشی خود پذیرای چندین بازیکن سیاهپوست هستند و از این لحاظ نیز اثبات کرده اند که نژاد پرست نیستند و در حقیقت پذیرای اقوام مختلف بدون توجه به دین، نژاد، ملیت و... آنها هستند.
وجود کلیسایی در مرکز شهر نشان می دهد که در دوره هایی از تاریخ، کرمانی ها پذیرای مسیحیان نیز بوده و امکانات عبادت آنها نیز فراهم شده است. کلیمیان در مرکز همین شهر عبادتگاه دارند و هیچکس نشنیده است که مثلا زرتشتیان از برخورد مذهبی در این شهر گزارشی داده باشد و همواره آداب و رسوم خود را در کمال آرامش انجام داده اند.نکته دیگر اینکه کرمانی ها سالهای زیادی با وجود مشکلات بسیار پذیرای افاغنه بودند و از جمله معدود شهرهایی بودند که اجازه تاسیس مدرسه ویژه افغانی ها را به این جمعیت مهاجر دادند و در حقیقت نمی توان تصور کرد که هیچکدام از کرمانی ها نژاد پرست باشند و نسبت به قوم و نژاد و دین دیگر حساسیت داشته باشند.
اما... اینکه جمعی از تماشاچیان فوتبال کرمانی در یک مسابقه فوتبال شعاری سر می دهند که از آن تعبیر نژاد پرستی می شود به مسائلی برمی گردد که در استادیوم های فوتبال ایران رایج شده است و به نظر می رسد همه گیر بوده و ربطی به نژاد پرستی و قوم گرایی آنها هم ندارد. این بداخلاقی ها دامن همه از داور و مربی و بازیکن و تماشاچی حریف با هر قومیت و نژادی را گرفته است و البته برخی از تماشاگران کرمانی هم تابع این جو و اوضاع شده اند.متاسفانه از شعارهایی که این روزها در ورزشگاهها سر داده می شود می توان هر تعبیری کرد و این به فرهنگی مربوط می شود که در میان تماشاچیان ورزشی باید اصلاح شود چه این که در تیم حریف چه بی مو باشی، چه وزنت زیاد باشد، چه مسن باشی و در حقیقت هرچه باشی از سفید و سیاه در برخی شرایط متاسفانه مورد حمله لفظی و شعارهای تند تماشاچیان قرار می گیری.
در عین حال این احساس به وجود امده است که رفتار این دسته از تماشاگران بایستی مورد کنکاش همه صاحبنظران و کارشناسان قرار گیرد تا با فرهنگ سازی مناسب از پیش آمد رفتار توهین آمیز در استادیوم های ورزشی جلوگیری شود. مساله ای که باید مورد توجه رسانه های جمعی و حتی ورزشکاران ایرانی هم قرار گیرد تا سهم خود را برای فرهنگسازی مناسب در این زمینه ادا کنند.
(وحید قرایی)