روحی که از فصل قبل باید از بدن مس خارج شود
مس کرمان در حالی اولین بازی خانگی خود در این فصل را برابر نیروی زمینی برگزار کرد که این مسابقه شباهت های بسیاری به بازی های فصل قبل مس به خصوص در دیدارهای هفته های رو به پایان این تیم در لیگ سال قبل داشت...
مس در بازی برابر نیروی زمینی درست مثل بازی های انتهایی فصل قبل خود همچنان حمله می کرد اما گل نمی زد و همین موج منفی برروی تیمش سبب می شد که برابر کمترین موقعیت های گل حریف دروازه خود را باز شده ببیند و این اتفاقی بود که کاملا برای مس کرمان در ورزشگاه جدید خانگی اش آشنا بود.
یکی از دغدغه های بسیار بزرگ فرزاد حسین خانی در بازی های فصل قبل دقیقا همین موضوع بود و درست زمانی که مس در فصل قبل خیلی زود از کورس صعود خارج شده بود و سرمربی مس کرمان را به شدت نگران کرده بود همین موضوع بود که مبادا وضعیت جدول فصل قبل و خروج زودهنگام این تیم از کورس صعود از نظر روحی و جنگندگی تیم او را به ویروسی مبتلا کند که دامنه خود را به فصل جدید بکشد و در بازی با نیروی زمینی مشخص شد که این نگرانی اصلا بیراه نبوده است...
مس در بازی برابر نیروی زمینی خیلی شبیه به همان چهره ای بود که در بازی فصل قبل برابر داماش، پارس جم، سایپا و سپاسی داشت...به همان اندازه زیاد موقعیت گل خلق کرد و به همان اندازه کم از آن بهره برد و در مقابل با کمترین حملات حریف دروازه خود را متزلزل دید...مس که در اولین بازی فصل جدید در تهران و برابر سایپا نشان داد می تواند به خوبی روح جدیدی در کالبد خود بدمد حالا باید در بازی های خانگی نیز این روح را در تن خود احضار کند و از همه آنچه که در فصل قبل وزنه سنگین بر بدن او محسوب می شد رها شود...البته که این موضوع با بهبود کیفیت چمن ورزشگاه اختصاصی مس بیشتر اتفاق می افتد...البته که اولین برد و شکستن طلسم گلزنی در این ورزشگاه روح مس را از این حصار جدا می کند... البته که اگر مس همچنان این موضوع را لمس کند که سکوها نیز بیش از پیش در کنارش برای شکستن این قفل به کمکش چنگ به این زنجیر می زنند بیشتر از این هم تلاش خواهد کرد و البته که مس نباید در چند ماه تاریک گذشته این ورزشگاه چشمانش را ببندد بلکه باید تصور و تلاش ساختن روزهای روشن آن را داشته باشد...
مس فقط چشمان باز و چنگال تیز می خواهد تا روشنی راه پیش رو را شکار کند نه اینکه در بند هرآنچه که گذشت باقی بماند...مس باید هرآنچه که از گذشته برروی تنش سنگینی کرده است را رها کند و چالاک و بدون استرس به برداشتن گوهرهای پیش رو فکر کند.