دخترانی که بیشتر از جانشان نمی توانستند بگذارند

با اقدامی مجرمانه از پس فیلتر یوتیوب می گذری و با سوالاتی تحقیرآمیز به این پلت فرم ثابت می کنی که ربات نیستی و یک انسانی که می‌خواهی فقط به لطف بی توجهی تلویزیون کشورت بازی دختران فوتبالیست مملکتت را تماشا کنی...

از طریق دوربین ها که به ورزشگاه میرسی میفهمی که با چشمان غیرمسلح هم می‌توانستی بفهمی داخل ورزشگاه چه خبر است....حکایت همان است که برای همه تیم های ایرانی این روزها تکرار می شود....تلاشی طاقت فرسا و در نهایتش ناکامی از کسب نتیجه....

می خواهی به تلاش ورزشکاران کشورت افتخار کنی اما به یاد می آوری که آنقدر به این تلاش های ناکام در عرصه بین الملل افتخار کرده ای که دیگر اصلا فراموش کردی تلاش منجر به موفقیت چه مزه ای داشته است...

دختران فوتبالیست خاتون بم در مرحله یک چهارم نهایی جام باشگاه های آسیا برابر فرشته گان قرمز کره تا پای جان جنگیدند...آن ها به خوبی می دانستند که خط دروازه مرز کشور آن هاست که برای حفظش حداقل سه بار با غیرت اجازه عبور توپ از آن را ندادند...

اما این تیم هم دقیقا از همان جایی خورد و حذف شد که باقی تیم های ایرانی برابر رقیبان غرب و شرق آسیایی می خوردند و حذف می شوند... نه ورزشگاهی که دختران بمی در آن بازی می کردند شباهتی به ورزشگاه هایی که در ایران به میدان می رفتند شباهت داشت و نه حتی شکل برگزاری آن به سبب رسمیت و نه هیچ چیز دیگری که در لیگ برتر زنان ایران تجربه می کنند....درست مثل همان مردان پرسپولیس و استقلال و سپاهان و... که حالا در آسیا چیزهایی را از رقیبانشان تجربه میکنند و به واسطه آن حذف می‌شوند که هرگز در لیگ داخلی ندیده اند....

دختران تیم خاتون بم تا پای جان تلاش کردند اما این برای موفقیت های بین المللی دیگر تلاش تا پای جان به موفقیتی ماندگار و بزرگ ختم نمی شود....تلاش بیشتر از جان هم که از توان ما برنمی آید پس به همان درود و تشویق بر این تلاش بسنده می کنیم و می‌گوئیم چیزی از ارزش های شما کم نشد....