گل به خودی

وقتی پشت هم نباشم حریف به ما گل می زند.... اما وقتی برعلیه هم باشیم حتی نیاز نیست حریف به ما گل بزند چراکه با گل به خودی مغلوب حریف می شویم...

با هر بعد و با هر زاویه دید حتی در خوشبینانه ترین حالت جو ورزشگاه باهنر در زمان بازی مس کرمان برابر پرسپولیس تصویر یک گل به خودی دردناک بود...

غم و بهت گل به خودی خیلی سنگین تر از باز شدن دروازه توسط حریف است و در بهترین حالت فقط می توان آن را به حساب یک اشتباه گذاشت...اشتباه در دیدن پرسپولیس پس از سال ها در کرمان... گرفتن اشتباه در دل نگرانی کرمانی ها بابت خطر نزدیک به مس در پائین جدول یا خطر دور شدن قهرمانی از پرسپولیس...اشتباه در اهم و مهم بین خاک یا علاقه فوتبالی و خیلی دیگر از این اشتباهات...

البته وقتی ما بر یک عادت اشتباه پافشاری بیش از اندازه داریم و اصولا در گذر زمان بین انتقاد و دشمنی تمیز قائل نمی شویم و شکست های ما در دل خودمان باعث شادی برخی از خودمان برای گرفتن تسویه حساب ها می شود، تا در نهایت همچنان خودزنی شناسه اصلی ما باشد، اشتباه پشت اشتباه رخ می دهد تا در نهایت تیم حریف را با تیم خودی و دروازه رقیب را با دروازه خود اشتباه تشخیص دهیم...

اما برای مس کرمان که چهار بازی تا پایان این لیگ فرصت دارد حداقل در زمین مسابقه باید با کمترین اشتباه پیش برود... وقتی مدار اشتباهات داوری همچنان بر علیه این تیم تنظیم است این تیم باید و باید در زمین بازی و در چهار بازی پیش رو با کمترین استرس و فشار روانی اشتباهات خود را به حداقل برساند...اینجا ظاهرا اشتباهات فقط نتایج را تعیین می کند و البته مس کرمان باید در این چهار بازی برای کمترین اشتباه از سمت خودش زرنگ باشد چراکه حجم این اشتباهات در ابعاد مختلف همچنان به بزرگی می زند...