گلگهر خودش را جادو میکند
وقتی گلگهر سیرجان در بازیهای فصل قبل به یک قدمی لیگ برتر رسید، راه چند ساله را در یک شب طی کرد... این تیم که همواره از تیمهای درجه دو و حتی سه لیگ یک محسوب میشد، با نتایج فصل قبلش عملا تبدیل به یک مدعی و تیمی شناخته شده و البته قابل احترامتر در لیگ یک تبدیل شد.
گلگهر در فصل قبل آنقدر خوب بود که مدیران ارشد کارخانه خود را برای سرمایهگذاری بیشتر برروی خود مجاب کند تا در فصل نقل و انتقالات لیگ یک این فصل همچنان رویهای متفاوت را نسبت به همیشه در پیش بگیرد.
در حالی که در سالهای قبل در موسوم نقل و انتقالات، گلگهر خیلی از تیمهای پرسروصدا محسوب نمیشد، اما برای لیگ این فصل، گلگهر با دست پر آمد و اتفاقا تا توانست با انفجار بمبهای کوچک وبزرگ توجهات را به خود جلب کرد...
گلگهر با مدیریت، بازیکنان و رویهی جدید خود قصد داشت کار ناتمامش برای صعود به لیگ برتر را به صورت تاریخی جامه عمل بپوشاند اما از همان زمان یک نگرانی بزرگ پیرامون این تیم وجود داشت و آن اینکه آیا تیم گلگهر و حتی شهر سیرجان، میتواند کشش و تحمل این همه سروصدای ایجاد شده پیرامون خود را داشته باشد؟!
به نظر میرسید حالا که گلگهر با دستی پر راهی بازیهای لیگ یک شده است و عزمش را برای صعود تاریخی جزم کرده است، از همه ابعاد و جوانب این موضوع را بررسی کرده باشد اما رفته رفته مشخص شد که مدیران باشگاه سیرجانی از یک موضوع به شدت غافل ماندهاند وآن ایجاد آرامشی است که میتواند فضای لازم برای موفقیت آنها را فراهم کند.
در سال گذشته که تیم گلگهر به موفقیت نسبی پیرامون خود دست یافت به نوعی به صورت طبیعی این فضای آرام پیرامون این تیم فراهم بود و همان عدم توقعی که از سیرجانیها وجود داشت و همچنین حرکت بیسروصدای آنها در لیگ یک سبب شده بود که آنها با تیم فنی خوب سال قبلشان رفته رفته نتایجی فراتر از انتظار را کسب کنند و یک مدعی تمام عیار شوند.
طبیعی بود که در سال قبل مدیریت باشگاه نیز تلاش و یا انرژی را برای کنترل فضای کلی تیم خود به خصوص در محیطهای پیرامونی نگذارد اما قصهی این تیم در این فصل متفاوت بود...
شاید به نوعی نقطهی کج این تیم در فصل قبل که حتی مانع صعودش شد، درست از جایی گذاشته شد که توجهات به این تیم در سه هفتهی پایانی خیلی زیاد شد و این فشار توجهات و توقعات به نوعی گل گهر را از نظر فنی نیز تحت تاثیر قرار دارد... اتفاقی که دقیقا برای این تیم سیرجانی در این فصل نیز تداوم پیدا کرد.
زمانی که تیم گلگهر در فصل نقل و انتقالات با تمام توان در پی کنار زدن رقیبانش بود، اتفاقاتی مشاهده میشد که ثابت میکرد سیرجانیها از فراهم کردن آن فضای آرام برای تیم خود نه تنها غافل ماندهاند که حتی با جریاناتی به تشویش آن دامن هم میزنند.
گلگهر با توجهاتی که به سمت خود جلب کرده بود، به اندازه کافی قطعا دارای داستان میشد ولی نکتهی قابل توجه برای این تیم در این بود که خود این باشگاه نیز با عدم تسلط برای ماجراهای پیرامونش به نوعی به صورت خود خواسته بر این ماجراها دامن میزد.
هرچند مدیر عامل این باشگاه در مصاحبهها و صحبتهایش به عنوان یکی از چهرههای آرام و مثبت لیگ یک خود را مطرح میکرد اما به طور کلی فضای اطراف تیم گلگهر بسیار رادیکال و تند شده بود و همین موضوع سبب میشد که گلگهر را از نظر فنی نیز با چالش مواجه کند.
اتفاقات امروز این تیم در همان ماجرای پرسروصدای جادوگری و یا حتی ضرب و شتم یکی از خبرنگاران پیرو همان عدم کنترل فضای پیرامون این تیم بود که وینگو بگوویچ سرمربی این تیم نیز این فضا را در شکل گیری نتایج نه چندان خوب تیم خود دخیل دانسته است... جالب اینکه بگوویچ نیز درست در همین مقاطع پرچالش است که معمولا نتایج تیمهای خود را از دست رفته میبیند و نمیتواند از نظر فنی تسلط کامل را بر تیم خود داشته باشد.
هرچند همهی این ماجراها منکر مشکلات فنی این تیم هم نمیشود و قطعا تیم سیرجانی باید از نظر فنی نیز مشکلات خود را حل و فصل کند اما سیرجانیها شاید در این فصل بیشتر از هر زمان دیگری آموختهاند که باید فضای اطراف تیم خود را با مدیریتی درست آرام نگه دارند تا آرامش فنی تیم آنها با چالش روبرو نشود.
