پیش نیاز تیم های دسته اولی تمام شد

یکی از خاصیت‌های عجیب رقابت‌های لیگ دسته اول فوتبال کشور در این نهفته است که دقیقا تا شروع مسابقات و ثبت نتایج، نمی‌توان خیلی تحلیل دقیقی از آینده‌ی این رقابت‌ها و تیم‌های برترش ارایه داد.

شکل عجیب و فرسایشی این رقابت‌ها و شرایط عمدتا غیراستاندارد این مسابقات و همچنین اتفاقات غیرقابل پیش‌بینی در جریان این مسابقات همه دست به دست هم می‌دهد که نتایج این رقابت‌ها کاملا برخلاف آنچه که تصور می‌شود ثبت گردد.

این موضوع حداقل در چند فصل اخیر این مسابقات کاملا به چشم آمده است و تیم‌هایی از این رقابت‌ها به لیگ برتر صعود می‌کنند که معمولا کسی خیلی روی آن‌ها تا پیش از شروع مسابقات حساب ویژه‌ای باز نکرده است و تیم‌هایی نیز خیلی زود قافیه صعود را باخته‌اند که همگان آن‌ها جزو تیم‌های درجه‌ی یک صعود می‌دانستند.

این اتفاق در رقابت‌های سال قبل لیگ یک به وضوح رخ داد و دوتیم لیگ دویی که به تازگی موفق شده بودند جواز صعود به لیگ یک را کسب کنند، در کمال تعجب همگان و در حضور مدعیان پرشمار، موفق شدند لیگ برتری شوند.

از همین روست که تحلیل در رابطه با تیم‌های مدعی لیگ یک و پیش‌بینی تیم‌های صعود کننده از این رقابت‌ها معمولا خیلی کار دقیقی از آب در نمی‌‌اید اما بهرشکل بر اساس فعالیت تیم‌ها در فصل نقل و انتقلات و پیش فصل لیگ یک و بر اساس نحوه‌ی آماده‌سازی این تیم‌ها، می‌توان آن‌ها را دسته بندی کرد. هرچند این دسته بندی نمی‌تواند ملاکی برای تضمین موفقیت ویا شکست آن‌ها در جریان مسابقات باشد.

در حالی که رقابت‌های این فصل لیگ یک دقیقا از یک هفته‌ی دیگر آغاز می‌شود، تیم‌ها به پایان دوران آماده‌سازی خود برای شرکت ‌در این رقابت‌ها نزدیک می‌شوند و بر اساس فعالیت‌های دوماهه‌ی گذشته‌ی این تیم‌ها می‌توان آن‌ها را در چند دسته تقسیم کرد.

شاگرد زرنگ‌ها:

دسته‌ی شاگرد زرنگ‌های لیگ یک این فصل متشکل از تیم‌هایی است که خیلی زود خود را وارد گود فوتبال لیگ یک این فصل نمودند... تیم‌هایی که تقریبا از دو ماه قبل خیلی زود استارت خود را برای این فصل زدند و با جذب بازیکنان مد نظر خود و برپایی اردوهای تمرینی با برنامه، شکل منظم‌تری نسبت به سایرین برای آماده‌سازی خود داشتند.

این تیم‌ها همان‌هایی بودند که از نظر مدیریتی مشکلات کمتر و  وضعیت روشنی داشتند و همین موضوع سبب شده بود که هرچه سریع‌تر مراحل آماده‌سازی خود را آغاز کنند.

تیم‌های گل‌گهر سیرجان، ملوان انزلی، بادران تهران، مس رفسنجان، نساجی قائمشهر و البته مس کرمان تیم‌هایی بودند که زودتر از سایرین فصل را برای خود آغاز کردند و انتخاب و یا تمدید مربیان آن‌ها و همچنین شروع مذاکراتشان برای بستن تیم‌هایشان آن‌ها را جلوتراز سایر رقیبانشان قرار داد.

باید دید این ثبات مدیریتی ومشکلات کمتر تیم‌داری و همچنین حرکت سریع این شاگرد زرنگ‌ها که سبب شده است آن‌ها نزدیک‌تر به تخته بنشیند و بحث فنی تیم‌ خود را سریع‌تر مشخص کنند، آیا سبب می‌شود که در جریان بازی‌های لیگ یک نیز از رقیبانشان پیش بی‌افتند و نمره‌ی بهتری کسب کنند؟!

ردیف‌های دوم و سوم:

پس از تیم‌های ردیف اول، برخی دیگراز لیگ اولی‌ها تقریبا خود را به موقع وارد عرصه کردند و هرچند نسبت به دسته اول برای آماده‌سازی خود زمان بیشتری از دست دادند اما بهرشکل خود را به موقع پیدا کردند. خونه به خونه بابل که با چهره‌ای کم حاشیه‌تر از سال‌های قبل به مسابقات وارد می‌شود، شهرداری تبریز که می‌خواهد شگفتی‌ساز این فصل باشد، ماشین‌سازی تبریز که بعد از انتخاب رسول خطیبی به عنوان سرمربی به شکلی عجیب و پرحاشیه تیم خود را بست و نفت مسجد سلیمان که همیشه به صورت چراغ خاموش تیمش را می‌بندد و نتایج متوسط می‌گیرد، در کلاس امسال لیگ یک در ردیف‌های دوم و سوم می‌نشینند.

تیم‌های بازیگوش لیگ یک

تعدادی از تیم‌های لیگ یک این فصل هم شیطنت در چهره‌شان موج می‌زند... این همان تیم‌هایی هستند که شاید کمتر کسی روی موفقیت‌شان شرط ببندد اما بازیگوشی آن‌ها شاید منجربه موفقیت و یا شاید هم منجر به ناکامی محض‌شان شود... برق جدید شیراز دقیقا از همین تیم‌هاست که وضعیت خوبی از نظر آماده‌سازی و حتی بستن تیم خود نداشت ولی می توان به این تیم شیرازی با نگاهی مرموز نگریست! شهرداری ماهشهر هم همین وضعیت را دارد و این تیم که قطعا الگوی خود را تیم پارس جم قرار داده است هرچند به صراحت عنوان می‌کند که هدفش بقا در لیگ یک است اما بدش نمی‌آید که از آخرهای کلاس برای شاگردهای ردیف جلو دردسر درست کند.

تیم‌های منطقه خطر

آخر کلاس همیشه جای خطرناکی بوده است... آن‌هایی که به در خروجی نزدیک‌تر هستند و معمولا برای تنبیه شدن، حواس بیشتری برروی آن‌ها معطوف شده است...تیم‌های لیگ یکی که در این منطقه قرار می‌گیرند همان‌هایی هستند تا چند هفته‌ی پیش اصلا تکلیف حضور و یا عدم حضورشان در بازی‌های لیگ یک این فصل مشخص نبود... مشکلات شدید مدیریتی دارند و تامین هزینه‌های آن‌ها در طول بازی‌ها با مشکل روبروست...

تیم‌هایی که سقوط کنندگان لیگ یک به لیگ دو در فصول قبل دقیقا مشخصات و مختصات آن‌ها را داشته‌اند و پیش فصل خود را مشابه همین تیم‌ها آغاز کرده‌اند و اگر دست نجنبانند می‌توانند جزو سه شاگردی باشند که به سمت در خروجی از آخر کلاس برای بازگشت به یک کلاس پائین‌تر هدایت می‌شوند... ایرانجوان بوشهری که به این وضعیت پیش فصل دیگر عادت کرده است ولی همیشه خود را نجات می‌دهد، سپاسی که نمی‌خواهد حداقل مصایب فصل قبل را تا هفته‌ی آخر دنبال خود داشته باشد، آلومینیوم اراک و راه اهن تهرانی که خیلی شبیه به تیم‌های سقوط کرده فصل قبل، لیگ را آغاز می‌کنند، صبا قم که آخرین تیمی بود که کار خود را برای لیگ یک این فصل آغاز کرده است و از همه عقب‌تر می‌باشد، اکسین البرزی که دیگرتیم متولول فصل قبل نیست و در دسته‌ی نادارهای این فصل قرار می‌گیرد وپیش فصل را نیز خیلی بد و دیرهنگام آغاز کرد، همگی تیم‌های منطقه خطرناک لیگ یک هستند.      

البته شاید با اثبات تبانی در بازی‌های فصل قبل لیگ یک، جغرافیای لیگ یک تغییر کند و اتفاقات عجیب و غریب حتی پیش از شروع اینفصل لیگ یک رخ دهد.

با این تفاسیر باید دید با شروع مسابقات لیگ دسته اول کشور، در نهایت جایگاه پیش فصل این تیم‌ها در جایگاه ایان فصل آن ها چه تاثیری خواهد گذاشت و آنچه که البته مهم است نمراتی است که جایگاه نهایی این تیم‌ها را در کلاس لیگ یک مشخص می‌کند نه حرکت پیش فصل آن‌ها.