امن و نا امن در کنار هم
در رقابتهای لیگ برتر رشتههای مختلف ورزشی این فصل کشور، تعداد نمایندگان کرمانی بیشتر از همیشه بود. کرمان در رشتههای فوتبال، هندبال، والیبال، بسکتبال، واترپلو، کشتی، تکواندو، دوچرخه سواری با تیمهای مختلف خود در بالاترین سطح رقابتای کشور حضور داشت. به واسطهی حضور این تیمها در لیگ برتر تیمهای مختلف و بزرگ کشور به کرمان آمدند تا به عنوان میهمان به مصاف تیمهای استان بروند. تیمهایی که به کرمان آمدند یا در شهر کرمان و یا در سیرجان به مصاف حریفان خود رفتند و بالطبع در ورزشگاههای این دو شهر رودروی میزبان قرار گرفتند. ورزشگاههایی که در کرمان میزبانی مسابقات لیگ برتر را بر عهده داشتند عبارت هستند از سالن شهیدمغفوری که اختصاص به بسکتبال دارد، سالن هندبال شهید تجلی، استخر شنا شهید نشاط، استادیوم فوتبال سلیمیکیا، سالن چند منظورهی امام علی سیرجان که برای میزبانی بازیهای تیمهای گلگهر استفاده میشود و البته جادههای کرمان که میزبان لیگ برتر دوچرخه سواری بوده است.
هرچند به غیر از برخی اتفاقات روی داده در سیرجان و در سالن امام علی، در این فصل و از لحاظ میزبانی مشکل خیلی بزرگی از ناحیهی میزبانی کرمان که منجر به تعطیلی مسابقات شود رخ نداد اما با این حال با برسی جداگانهی مکانهای میزبانی کرمان بیشتر متوجه اوضاع و احوال آنها میشویم.
استادیوم فوتبال سلیمیکیا
بعد از صعود صنعت مس به لیگ برتر فوتبال کشور، قرار بود این استادیوم پیر به صورت موقت و تنها تا پایان رقابتهای نیم فصل اول لیگ برتر میزبان بازیهای مس در کرمان باشد و پس از آن بازیهای خانگی این تیم به ورزشگاه تازه تاسیس امام علی منتقل شود. اما این استادیوم پیر آنقدر خوب از میهمانهایش پذیرایی کرد که مسوولین را برای افتتاح هرچه زودتر امام علی تنبل کند. سلیمیکیا با سکویهای سنگی خود، با چمن مصنوعی خوب خود و سایر تجهیزاتی که پس از بازسازی به آن اضافه شد از هر حیث مکانی خوب و آبرومند برای میزبانی بازیهای مس در لیگ برتر بود. اینکه در طول برگزاری بازیهای مس در این ورزشگاه با وجود جمعیت فوقالعاده زیادی که رهسپار ورزشگاهها میشد کوچکترین اتفاقی رخ نداد، جدا از شعور بالای تماشاگران کرمانی به فضای مناسب این استادیوم بر میگشت. فراموش نکنیم فضای نامناسب استادیوم کیانی در سال گذشته چه دردسرهای بزرگی را برای فوتبال استان رقم زد. شاید همین فضای مناسب سلیمیکیا بود که مسوولین امر را برای افتتاح هرچه زودتر ورزشگاه امام علی بیمیلتر کرد. اما نباید فراموش کرد که این استادیوم با همهی محاسناتی که دارد نمیتواند از لحاظ ظرفیتی جوابگوی علاقهمندان به فوتبال در کرمان باشد و کوچکی آن برای تماشاچیان به خصوص در بازیهای بزرگ و حساس به وضوح به چشم آمده است و به همین علت باید به مسوولین گفت که باید دست از کم کاری کشیده و به خاطر رفاه حال بیشتر تماشاگران، ورزشگاه 15 هزار نفری امام علی را هرچه زودتر افتتاح کنند. به هر حال از سلیمیکیا عمری گذشته است و نیاز به قیچی زدن یک استادیوم بزرگ و مجهز جدید در کرمان احساس میشود. البته فراموش نکنیم که باید از تمامی عوامل بازسازی سلیمیکیا تشکر شود که کرمان را در زمان مناسب صاحب یک زمین فوتبال مناسب کردند.

سالن هندبال شهید تجلی
این سالن میزبانی بازیهای دو تیم صنعت مس و شهرداری را در رقابتهای لیگ برتر بر عهده داشت. این سالن به واسطهی کفپوش جدید خود، تبدیل به یکی از بهترین سالنهای هندبال کشور شده است که کار را برای بازیکنان دو تیم راحت میکند. مکان این سالن میتواند به مثابهی یک شمشیر دو دم باشد. نکتهی مثبت آن از این حیث است که وجود آن در مرکزیترین نقطهی شهر سبب میشود که تماشاگران به راحتی به سالن بروند اما همین مکان مناسب سبب میشود که در بازیهای پر تماشاگر، خیابانها و یکی از پر ترددترین مسیرهای شهر ترافیک بسیار سنگینی را به خود ببیند. فراموش نکنیم یکی از دلایلی که سبب شد سالن ورزشی تختی در میدان باغملی تخریب شود، همین مشکل ترافیکی آن بود و مسلما اگر قرار باشد روزی هم این سالن خراب شود، این میتواند بهترین بهانه باشد. تاکنون این سالن به جز یک بازی همواره در امر میزبانی موفق عمل کرده است. تنها مشکل این سالن به بازی تیمهای شهرداری و شهید قندی یزد در دو فصل قبل بر میگردد که درگیری تماشاگران با بازیکنان تیم حریف سبب شد محرومیتهایی برای آنها به دنبال داشته باشد. شاید عدهای نزدیکی بیش از اندازه سکوهای تماشاگران به زمین را نیز یکی از نواقص دیگر این سالن بدانند که ایراد به جایی است، اما به این دوستان توصیه میکنیم برای اینکه به سالن تجلی راضی شوند سری به سالنهای هندبال یزد و تبریز بزنند تا از لحاظ امنیتی به تجلی ایمان بیاورند. به هر حال با دو تیمه شدن کرمان در لیگ برتر واجب است که سالنهای هندبال خوب کرمان هم به دو یا حتی بیشتر افزایش پیدا کنند تا نشان دهیم در این زمینه هم در مسیر پیشرفت قرار داریم.
سالن بسکتبال شهید مغفوری
یک سالن کاملا بیامکانات که شایستگی میزبانی مسبقات محلی را هم ندارد چه رسد به برگزاری یک مسابقه در حد لیگ برتر. کسانی که بازی تیمهای تربیت و پیکان را از نزدیک تماشا میکردند از خجالت آب شدند زمانیکه اسکوربورد این ورزشگاه خراب شد تا پس از 45 دقیقه وقفه در بازی از تابلوهای میوه فروشی کنار سالن برای اعلام وقت و تعویض استفاده شود!! سکوی تماشاگران این سالن بسیار کم و غیر استاندارد است تا هیچکس از حضور یک تیم کرمانی در لیگ برتر حضی نبرد. شاید تنها نکتهی مثبت این سالن کفپوش خوب آن باشد که این حسن نیز زیر عیبهای بسیار این سالن گم میشود. اگر از ورزش دوستان کرمانی پرسیده باشید که چند بار به این سالن رفته باشند تا تیم شهر خود را در لیگ برتر بسکتبال تشویق کرده باشند شاید جوابی دستگیرتان نشود چراکه بسیاری از علاقهمندان ورزش در کرمان حتی با مکان این سالن آشنایی ندارند. به هر حال دوری این سالن و در کنار آن نتایج ضعیف تیم تربیتبدنی سبب شده است مخاطبان تنها تیم لیگ برتری بسکتبال شهر کرمان افرادی خاص شامل خانوادهی بازیکنان و برخی دیگر از بسکتبالیستهای شهر باشد. که البته این فرصت خوبی را در اختیار بانوان بسکتبال دوست کرمانی هم قرار داده است که در این سالن خلوت به راحتی تیم مورد علاقهی خود را تشویق کنند. باردیگر تاکید میکنیم که این سالن به هیچ وجه نه در خور شان یک تیم لیگ برتری است و نه مردم یک شهر و قهر مردم کرمان با تیم تربیتبدنی هم به همین دلایل برمیگردد.
استخر شهید نشاط
به مرگ گرفتهاند تا به تب راضی شدیم...! میدانیم که در بسیاری از شهرستانهای کشور اصلا استخر مناسب واترپلو وجود ندارد تا به وجود همین سالن قدیمی نشاط راضی شویم. به همین خاطر مجبوریم به این سالن نه چندان مناسب راضی شویم و خود را محکوم به "قر" نزدن کنیم. چه میشود کرد دیگر... بازهم خدا گرد آورندگان استخر آزادی مورد رحمت خود قرار دهد که تنها سالن استاندارد کشور را ساختند تا ما بتوانیم حداقل در یک استخر مناسب لیگ برتر واترپلو را برگزار کنیم. اینکه چرا ما نمیتوانیم پس از 30 سال یک استخر مناسب همانند آزادی در کرمان و دیگر شهرستانهای کشور ایجاد کنیم، سوالی است که بید از بانیان استخر آزادی در30 سال پیش سوال شود. استخر نشاط حتی پس از تعمیرات اساسیاش نمیتواند یک سوال مناسب برای برگزاری لیگ برتر شنا باشد.
سالن ورزشی امام علی سیرجان
در مورد این سالن خیلی حرف داریم که خیلی از آنها در دو شمارهی قبل و پس از اتفاقات بازی والیبال گلگهر و پیکان بیان کردیم. این سالن میتواند میزبان خوبی برای بازیهای کوچکی باشد که بیش از هزار تماشاگر ندارد اما هرگز نمیتواند از بازیهای بزرگی که سیل طرفداران سیرجانی را به سالن سرازیر میکند پذیرایی کند. اتفاقاتی که در بازی گلگهر و پیکان رخ داد این امر را ثابت میکند. با توجه به نتایج خوبی که تیمهای والیبال و کشتی گلگهر در لیگ برتر میگیرند به احتمال فراوان بازیهای این تیمها از سو به بعد همه جنبهی آن بازیهای بزرگی را به خود میگیرند که علاقهمندان سیرجانی را برای تماشای خود سرازیر میکند و آن جاست که بازهم باید شرمندگی مسوولین را شاهد باشیم. حیف است حالا که تیمهای گلگهر با سرمایهگذاریهای بسیار و صرف هزینههای زیاد به این قدرت و مرحله رسیدهاند که هزاران نفر را به سوی خود جذب کنند، اینگونه به علت بیامکاناتی همه را از خود فراری دهند و پیروزیهای خود را با هوادارنشان قسمت نکنند. گویا سالنی که قرار بود توسط خود کارخانهی گلگهر هم احداث شود قرار است به علت برخی مشکلات تخریب و مجددا کار ساخت آن آغاز گردد که این میتواند کار اتمام آنرا تا چند سال به تعویق بیاندازد. ساخت یک سالن مناسب با ظرفیت بالا در سیرجان همینک از واجبات است. تربیتبدنی کرمان و همهی نهادهایی که در راه ساخت تجهیزات ورزشی در کرمان دست دارند باید بر روی سیرجان تاکید ویژه داشته باشند و افتتاح یک سالن بزرگ و شیک را برای میزبانی تیمهای گلگهر در لیگ برتر فراهم کنند. متاسفانه همینک میزبانی سه تیم والیبال، بسکتبال و کشتی گلگهر سیرجان در این سالن فقیر انجام میگیرد.
مخلص کلام اینکه از تجهیزات ورزشیمان که وسیلهی میزبانی و پذیرایی ما از میهمانان ورزشی ما میباشند نه آنقدر خوب هستند که ادعا کنیم میزبانی رقابتهای جهانی را به ما واگذار کنید و نه آنقدر بد هستند که از میزبانی پشیمان شویم. ( کما اینکه 15 سال قبل و در جریان یک مسابقهی بسکتبال در کرمان و از سری مسابقات لیگ دسته اول کشور، زمانیکه بارندگی باعث شد بازی در سالن تختی قطع شود، کرمان یک هفته سوژهی خندهی رسانهها بود که بارندگی باعث شده بود یک بازی سالنی قطع شود!! و ما را آنجا از هرچه میزبانی پشیمان کرد ) اما به هر شکل راضی نیستیم... و انتظار داریم در سالهای شکوفایی ورزش کرمان آقایان بیشتر به فکر باشند و ورزش استان را هم از لحاظ سخت افزار قوی کنند.
