یک عمر خاطره تلخ!
علی دایی هیچ وقت نمی تواند نام تیم مس را به راحتی فراموش کند. بازی برابر مس آخرین بازی رسمی علی دایی فوتبالیست بود. یکی از شادترین روزهای عمر او. روزی که دایی پس از جام جهانی آلمان یک اعاده حیثیت به تمام معنا کرد.

همان روزی که در آخرین هفته لیگ برتر پنجم، دایی در قامت مربی و بازیکن سایپا برابر مس به میدان رفت و با گلی که به ثمر رساند سایپا را قهرمان لیگ برتر کرد تا زیر جشن کاغذهای رنگی او روی دست ها بالا و پائین شود. تیم مس بخش مهمی از خاطرات نوسالوژیک دایی را پر کرده است و قطعا هر زمان موعد بازی دایی با این تیم می شود یاد خاطرات شیرین آن بازی می افتد. اما نکته تلخ برای دایی آن است که اصلا نمی تواند از دیدن تیم مس خوشحال باشد! درست بعد از همان بازی خاطره ساز بود که مس کرمان تبدیل یه یک کابوس بزرگ برای دایی شد و شهریار در تمام بازی های حیثیتی به مس نتیجه داد تا نتواند حضورا برابر مس تجدید خاطره شیرین کند! دایی بازی فوق العاده حیثیتی را به یاد می آورد که در کرمان واگذار کرد. اولین رویارویی دایی و امیر قلعه نویی بعد از حذف دایی از تیم ملی توسط قلعه نویی. بعد از یک دنیا بازی قایم موشک برای روبرو نشدن دو سرمربی در ورزشگاه باهنر کرمان، تلخ ترین نکته برای دایی این بود که با شکست دو بر یک یکی از بدترین باخت های حیثیتی خود را بپذیرد! جالب اینکه در نیم فصل اول همان سال هم در حالی که مس با فرهاد کاظمی تقریبا به همه تیم ها امتیاز می داد در کرج با سایپا مساوی کرد تا دایی تقریبا از همان زمان زیر فشار شدید انتقادات قرار بگیرد و قهرمانی فصل قبلش هم تحت تردید قرار بگیرد. دایی زمانی که به تیم ملی رفت حداقل از شر رودرو شدن با کرمانی ها خلاص شد اما زمانی که او مجددا مجبور شد با پرسپولیس این بار برابر کرمانی ها قرار بگیرد می دانست که بازهم باید خاطره ای تلخ بسازد. بازی پرسپولیس و مس در دور رفت فصل قبل هم یکی از آن بازی هایی بود که دایی هیچ وقت فراموش نخواهد کرد. در حالی که تیم او بعد از باخت در بازی دربی دور رفت فصل قبل روند صعودی خوبی گرفته بود و حتی به صدر جدول نزدیک شده بود در کرمان شکستی خورد که نتیجه اش آن شد که پرسپولیس بیشترین شکست متوالی را در یک فصل در طول تاریخ خود دریافت کند. بازی برابر مس از همه نظر برای دایی بازهم یک خاطره تلخ شد. چه آن زمان که مجبور شد شکست برابر یک استقلالی دیگر یعنی صمد مرفاوی را تحمل کند و چه آن زمانی که به خاطر حکم کمیته انضباطی مجبور شد برخلاف آنچه که دلش می خواهد در کنفرانس مطبوعاتی فقط از حضور خبرنگاران تشکر کند و از بابت ممنوعیت مصاحبه اش عذرخواهی کند تا کوتاه ترین کنفرانس مطبوعاتی یک مربی در دنیای فوتبال را در حد 30 ثانیه در کتاب گینس ثبت کند! شاید آن روزی که دایی در تونل ورزشگاه کرمان از خواص شلغم برای درمان سرماخوردگی حرف می زد اصلا فکر نمی کرد که اوضاع تیمش آنقدر شلخته می شود که پشت سر هم ببازد و آنقدر ببازد که بعدها اعتراف کند روند نزولی تیمش از همان باخت مس آغاز شد. در بازی برگشت هم اوضاع دایی برابر پرسپولیس بهتر از این نشد و در ورزشگاه آزادی دایی بسیار خوش شانس بود که یک شکست تلخ خانگی دیگر را تجربه نکرد. ضربه آزاد ادینیو زیر طاق دروازه تیم دایی خورد تا تساوی خانگی آن هم با خوش شانسی بازهم دایی را برابر مس زیر یک فشار تلخ قرار دهد! دایی این بار با تیم جدیدی برابر مس قرار می گیرد. او که برخلاف ظاهرش تمام توجهش به اتفاقات باشگاه پرسپولیس است، با راه آهن در پائین جدول آنقدر شرایط بغرنجی دارد که با یک نتیجه تلخ دیگر برابر مس علاوه بر اینکه راه ورود خود به پرسپولیس را با یک سد ضخیم مواجه کند، حتی ادامه کارش در راه آهن را هم با مشکل روبرو سازد! دایی در بدترین شرایط ممکن با گربه سیاه خود رودرو شده است. از سوی مقابل شاگردان بلاژویچ هم که روند رویایی را در لیگ برتر در پیش گرفته اند به خوبی می دانند در صورت برتری برابر راه آهن پائین جدولی، با کسب چهارمین برد متوالی با شدت هرچه تمامتر به میانه جدول صعود کنند. بازی برابر مس بازی نیست که دایی نگرانی از بابت آن نداشته باشد. حداقل مرور ذهنی او این نکته را به خوبی برایش یادآوری می کند! می گویند بعضی اتفاقات خوب برای آدم طلسم ماجراهای بد می شود و مس برای دایی دقیقا مصداق همین قضیه شده است. شاید آن روز زیر جشن کاغذهای رنگی دایی تا این اندازه فکر نمی کرد مس برایش ترسناک باشد. او در بازی این هفته در ورزشگاه باهنر جدا از کسب نتیجه انگیزه های شخصی برای بازی با مس دارد. او نمی خواهد برابر مس از ترس ندیدن کابوس دست به بی خوابی بزند و یا خاطرات ملال آور را مرور کند اما اگر یکبار دیگر مسی ها بلای جان شهریار شوند شاید او دیگر برای همیشه قبول کند که طلسم مس برایش شکستنی نیست! پیش از این این اتفاق برای فیروز کریمی افتاده بود. او که یکبار در سال 80 با برتری برابر مس کرمان استقلال اهواز را به لیگ برتر رساند از آن سال به بعد همیشه به مس باخت آن هم نه از نوع باخت های ساده! باخت هایی که همانند دایی برایش یک عمر خاطره تلخ از مس و کرمان ساخت!
مس و راه آهن تحت تاثیر استاد و شاگرد دوست داشتنی اش!
دایی یکی از بهترین دوران خود را در تیم ملی زمانی داشت که بلاژویچ مرد اول نیمکت این تیم بود. گل های به یاد ماندنی او برابر عربستان و عراق و پاس دیدنی او برابر ایرلند به علی کریمی در دوبلین از آخرین شاهکارهای بزرگ دایی در تیم ملی بود. در همان زمان یکی از انتقاداتی که موجب شده بود بلاژویچ پوست کروکدیل طلب کند همین بازی دادن به علی دایی بود اما علاقه شدید چیرو به دایی سبب شد که او با همه فشارها از دایی به طور کامل استفاده کند. هرچند این دو در نهایت نتوانستند اوج خوشبختی را با یکدیگر تجربه کنند و سرانجام با نرسیدن تیم ملی به جام جهانی 2002 وداع تلخی با یکدیگر داشته باشند اما رویارویی مجدد آن ها بعد از ده سال در کرمان قطعا از آن اتفاقات جذاب لیگ برتر این فصل ما خواهد شد. قطعا باید منتظر روبوسی گرم و صمیمی شاگرد و استاد بود. دو مربی امروز لیگ ما که برای خواباندن مچ هم انگیزه های زیادی دارند. این دو که همیشه با احترام از یکدیگر باد کرده اند بعد از آن همه خاطره تلخ و شیرین، خاطره ای جدید در برابر هم خواهند ساخت. رویارویی دایی و بلاژویچ حتی می تواند تمام بازی مس برابر راه آهن را تحت تاثیر خود قرار دهد!
(منتشر شده در نشریه استقامت)
