بازگشت طلایی مس

سومین پیروزی پیاپی مس، حالا نردبان فرار این تیم را از پائین جدول کامل تر کرده است و دیگر کسی با دیده ترحم و تعجب منفی به این تیم نگاه نمی کند. مس حالا توجهات را با قدرتش به سمت خود جلب کرده است و در کنار نفت تهران و داماش از شگفتی سازان این هفته های لیگ برتر هستند که حریفان خود را وادار می کنند به نشانه احترام کلاه از سر بردارند. همان روزهایی که مس در برابر ستون بردهایش عدد صفر را می دید، هوادارانش می دانستند صعود این تیم به زودی شروع خواهد شد و اصلا باور نمی کردند که تیم آن ها قرار باشد در این جایگاه جهنمی فانوس به دست بگیرد. تحیر آن ها بیشتر از بابت قعر نشینی این تیم و طولانی شدن آن بود. اتفاقی که کرمانی ها بعد از بازگشت طلایی مس به جدول بازی های لیگ برتر، با آرامش بیشتری می توانند دلایل آن را بررسی کنند و در باره فرار از آن، دست به ارزیابی بزنند...

1_ سیستم موفق برای همواری راه شکست

در روزهایی که مس، تیم خود را برای لیگ برتر این فصل می بست تمامی خبرها زیر سایه جدایی ادینهو از تیم قرار گرفته بود. در آن روزهای تلخ کمتر کسی متوجه نکته مثبت انتقالات مس بود و آن حفظ تیم فصل قبل بود. تیمی که هماهنگی بالایی پیدا کرده بود و می توانست یک گام از همه تیم هایی که گاه تغییر نود درصدی در تیم فصل قبلشان داشتند جلوتر باشد. اما صمد مرفاوی از این موقعیت کمترین استفاده را کرد. او تیم خود را بر اساس سیستم سال قبل خود به زمین می فرستاد. سیستمی که تکیه عظیمی بر حرکات و گلزنی های ادینهو داشت. جای خالی ادینهو این گونه در زمین مس هویداتر می شود و تشویق او از همان دقیقه 60 بازی اول مس استرس را به تیم مرفاوی خیلی زود تزریق کرد. این استرس تا روزی که مرفاوی برروی نیمکت مس بود در وجود او و تیمش باقی ماند و امرایی، لئو، حسن زاده و هیچکس دیگر این استرس را کمتر نکردند. عجیب بود که مرفاوی تا روز آخر خود در مس دست به تغییر سیستم تیمش نزد و با همان سیستم موفق فصل قبل خود راه شکستش را هموار کرد!

2_ خاطره شیرین دردسرساز

یک خاطره شیرین از فصل قبل دقیقا بلای جان مسی ها در این فصل بود! فصل قبل مس در سه بازی نخستش بازهم شروع ناامید کننده ای داشت اما از بازی چهارم ورق برای تیم کاملا چرخید و مس با شکست غریبه شد. در این فصل بعد از نتایج ناامید کننده در سه بازی اول، هم هواداران و هم بازیکنان به نوعی در باد آن خاطره به خواب عمیقی فرو رفته بودند. از مصاحبه مربی گرفته تا بازیکن و هوادار مشخص می کرد همه فکر می کنند عوض شدن شرایط مس از بازی چهارم تبدیل به یک وحی منزل برای مسی ها شده است و این اتفاق قطعا رخ می دهد پس اصلا نیاز نیست نگران شکست های هفته اول باشیم! اما باخت چهارم در کرمان شیرازه تیم را کاملا از هم پاشید و مرفاوی را که کاملا شوکه کرده بود برای رفع اشکالات تیمش خلع سلاح کرده بود. تیم با باخت پیوند نامبارکی پیدا کرد و کسی نبود که عادت به دادن امتیاز را از سرش بی اندازد. دیگر هیچکس به اتفاقات فصل قبل در مصاحبه هایش اشاره نمی کرد اما کار خیلی وقت بود که از کار گذشته بود!

3_ صمد استرس دوست

اتتقادی که حتی در روزهای اوج مس هم به مرفاوی وارد می شد این بود که او بیشتر از آنکه استرس را از تیمش دور کند خودش عامل استرس و حاشیه در تیم هایش می شود. مرفاوی فرضا هرچه قدر از نظر فنی سطحش بالا باشد اما از نظر مدیریت در مسیر عکس این سطح حرکت می کند. دعوای او  با خبرنگاران قبل از شروع بازی اول نشان می داد که مرفاوی در این زمینه هنوز بزرگ نشده است. اتفاقی که ظاهرا در تمرینات این تیم هم به غایت رخ داده بود. یوسفی، امرایی، سیفی، دهنوی و... در هفته های ابتدایی بیشتر از آنکه در زمین مشکل فنی داشته باشند بدون کمترین تمرکزی به زمین می رفتند. مقایسه میزان اشتباهات فردی آن ها در این هفته ها با آن روزها خودش همه چیز را نشان می دهد. مرفاوی که خیلی راحت در برابر دوربین مهیا می شود تا بیاتی نیا را تنبیه بدنی کند و یا یقه گزارشگر بازی را بگیرد، خیلی راحت در تمرینات کارهایی به مراتب خشونت بار تر انجام داده بود! اتفاقی که در نهایت تاثیر خودش را برروی بازیکنان در زمین می گذاشت. فصل قبل یکی از عمده ترین خدمات ساکت الهامی در مس کنترل این رفتارهای مرفاوی بود اما در این فصل در بعضی موارد مرفاوی می بایست محمود فکری را در شدت اعمالش کنترل کند!!

4_ خانه وحشت

در کنار همه این مشکلات مس که سبب شده بود ساق های لرزان بازیکنان مس در هر بازی آمار اشتباهات آن ها را بالاتر از میزان پلک زدن تماشاگران کند، سونامی در باشگاه رخ داد که مشخص بود باید تبعاتش تا چند هفته در زمین بازی نمایان باشد. به هر شکل طبیعی بود که باشگاه نیاز به تغیر و تحول دارد اما شکل آن نشان می داد که باشگاه مس خیلی بیشتر به یک خانه وحشت تبدیل شده است! برکناری مدیر عامل در ساعت 2 بامداد و صندلی های لرازن مدیر بعدی کوچکترین فرصتی حتی به بزرگترین مربی دنیا برای خروج تیمش از بحران نمی دهد. شکل تغییر و تحولات مدیریتی در باشگاه مس سبب شد که روحیه بازیکنان مس برای چند هفته متزلزل تر از همیشه هم باشد. شاید اگر تصمیم گیران باشگاه شکل بهتری برای اعمال نظرهای خود می دادند، این تیم زودتر هم می توانست خود را پیدا کند و از بحران فاصله بگیرد.

5_ آن بلاژویچ با اسب آمد

انتخاب بلاژویچ برای هدایت مس بهترین اتفاق ممکن بود. مشکلات حاشیه ای باشگاه آنقدر بزرگ بود که فقط یک اتفاق بزرگ در حد همان انتخاب بلاژویچ می توانست این تیم را با گذر از بحران آشنا کند. بلاژویچ وقتی شوالیه نجات بخش مسی ها با اسب سفید شد که بیشتر از آنکه از نظر فنی روی تیم تاثیر مثبت بگذارد بازیکنان این تیم را از نظر روحی و روانی به شرایط مطلوبی رساند. چیرو که در این زمینه یک فوق متخصص است حالا بازیکنان مس را آنقدر از نظر روحی آماده کرده است که تک موقعیت های خود را در اهواز تبدیل به گل کنند و به قول خودش تا آخرین سلول بدنشان در زمین بدوند و از امتیاز تیم دفاع کنند! برای این امر هم یکبار دیگر بازی های کلاه کج، یوسفی، امرایی و... را با دوران قبل و بعد از بلاژویچ مقایسه کنیم تا ببینیم سطح روحی و روانی آن ها تا چه اندازه متفاوت شده است. ضمن اینکه از نظر فنی بلاژویچ با تغییر سیستم مس حالا جای بازیکنان خودش را بیشتر شناخته است. مرفاوی حالا نتیجه راه کج لج را بیشتر درک می کند وقتی بازی های آرارت، کلاه کج، حیدری را می بیند.

(منتشر شده در نشریه استقامت)