معامله دو سر سود برای مس کرمان

حذف از حذفی با دست آوردی شیرین!

در روزهایی که بازار انصراف تیم‌ها از رقابت‌های جام حذفی داغ بود و تیم‌های لیگ یک و دو کشور که عمدتا تیم‌های میهمان این مرحله نیز بودند، تمرکز برروی لیگ‌های خود را به شرکت در جام حذفی ترجیح می‌دادند، باشگاه مس پس از سال‌ها تیم امید و به نوعی دوم خود را راهی جام حذفی کرد.

اینکه یک باشگاه با تیم دوم خود در یک تورنمنت با اهمیت کمتر شرکت می‌کند موضوع عجیبی در فوتبال دنیا نیست و اتفاقا این اقدام حرفه‌ای گری یک باشگاه را نشان می‌دهد که از فضای یک رقابت رسمی برای تدارک بیشتر بازیکنان و تیم دوم و سوم خود استفاده می‌کند.

شاید برای کرمانی‌ها و هواداران مس که فینال جام حذفی را تجربه کرده‌اند، حضور پرقدرت در این رقابت‌ها جذابیت بیشتری داشت اما مقامات مس کرمان به خوبی می‌دانستند که حضور در جام حذفی شاید بیشتر از آورده مثبت، دردسر منفی برای تیم آن‌ها ایجاد می‌کند... به خصوص در مراحل بالاتر که تیم باید با رقیبان لیگ برتری دیدار کند و حواشی مربوط به این مسابقه می‌تواند در کار تیم در طول بازی‌های لیگ یک خلل ایجاد کند.

مسی‌ها البته ترجیح دادند که از فضای رقابت‌های جام حذفی نهایت استفاده را ببرند و به جای اینکه انصراف دهند تا با تهدید جریمه‌ی مالی نیز روبرو شوند، تیم امید خود را راهی این مسابقه کنند که البته تنی چند از بازیکنان کرمانی بزرگسال که کمتر به آن‌ها بازی رسیده بود نیز در این تیم حاضر باشند.

تیم امیدهای مس کرمان که در دو فصل گذشته لیگ برتر امیدهای کشور عناوین سوم و چهارم را کسب کرده است و یکی از تیم‌های باشخصیت لیگ برتر امیدهای کشور محسوب می‌شود، زیر نظر حمید حسین‌خانی خود را برای حضور در رقابت‌های فصل جدید لیگ برتر امیدها که از نیمه‌ی دوم شهریور آغاز می‌شود آماده می‌کند.

طبیعی است که این تیم در طول دوران آماده‌سازی نیاز به بازی دوستانه‌ی جدی و حتی یک اردوی تدارکاتی مناسب داشت و چه فرصتی بهتر از بازی حذفی برای این تیم.

امیدهای مس هرچند در بازی با تیم سیراف بوشهر با یک گل مغلوب شدند و از گردونه‌ی بازی‌ها حذف گشتند اما دست‌آوردهای این بازی آنقدر برای این تیم جوان زیاد هست که صرف حضور امیدهای مس در این بازی سنگین، همه را از حضور این تیم در این رقابت راضی کرده باشد.

از همین رو فارغ از باخت تیم امیدهای مس، کار انجام شده و اعزام تیم امید مس به این مسابقه بسیار مفیدتر از انصرافی بود که برای کرمانی‌ها صورت می‌گرفت.

در مقابل تیم بزرگسالان مس هم با خیالی آسوده برای بازی هفته‌ی بعد برابر راه‌آهن تمرین کرده است و رنج یک بازی سنگین در هوای 40 درجه‌ای بوشهر که موجب تحلیل این تیم می‌شد را بر جان نخریده است.

به طور هرچند طبیعی است که کنار رفتن مس از جام حذفی اتفاق خوشایندی نباشد اما اگر قرار بر گرفتن سه امتیاز مس بزرگسال از بازی با راه‌اهن باشد و همچنین تیم امید مس نیز با این بازی تدارکاتی بیشتر به مرز آمادگی نزدیک شود، می‌توان گفت که اتفاق جام حذفی یک معامله دو سر سود برای باشگاه مس کرمان بوده است.

داستان ورزشگاهی که در اوج جوانی مرد

قرا الفاتحه برای ورزشگاه باهنر؟!

ورزشگاه باهنر کرمان از آن دست ورزشگاه‌های به سبک بساز و بفروشی بود که در دوران ریاست جمهوری محمود احمدی‌نژاد و تصدی محمد علی‌آبادی بر سازمان تربیت بدنی با هزینه های بسیار گزاف و کمترین کیفیت ممکن، با قراردادی عجیب از سوی شرکت تجهیز وتوسعه در چند شهر کشور ساخته شد.

ورزشگاه‌هایی با شکل‌های مشابه که در شهرهای مختلف ایران از جمله کرمان،کاشان، زاهدان، گیلان، قم و چند شهر که اصلا تیم فوتبالی هم نداشتند ساخته شد و انقدر کم کیفیت بودند که برخی از آن‌ها بعد از گذشت 5 سال از زمان ساخت خود آن‌هم با هزینه‌های چند صد میلیاردی، عملا نابود و بلااستفاده شدند.

ورزشگاه باهنر کرمان در همان روز افتتاحیه‌ی خود چنان شوم کارش را آغاز کرد که خیلی‌ها را از همان ابتدا نسبت به خود ناامید کرد... در حالی که کرمانی‌ها بعد از نزدیک به چهل سال صاحب یک ورزشگاه جدید شده بودند، 15 هزار هوادار فوتبال در کرمان، افتتاحیه این ورزشگاه را به بدترین شکل ممکن جشن گرفتند وقتی که تیم مس در اولین بازی خود در این ورزشگاه در یک بازی پرحاشیه با نتیجه 3 بر 2 از پیکان شکست خورد تا شروع این ورزشگاه پایان کار کادر فنی مس در یک روز پر از حاشیه و دعوا باشد.

ورزشگاه مس که شروعش شوم بود خیلی زمان زیادی لازم نداشت تا نشان دهد همانند یک سیب سرخ غلط انداز، از دورن تا چه اندازه به شیوه‌ای سنبل کاری شده، ساخته شده و چقدر نقص دارد!!

تنها سه سال از ساخت این ورزشگاه به اصطلاح مدرن و مجهز گذشته بود که تیم فوتبال مس به لیگ قهرمانان آسیا صعود کرد تا پای بازرسان ای اف سی برای بازرسی به آنو تائیدیه میزبانی باشگاه‌های آسیا به آن باز شود.

در آن زمان مشخص شد این ورزشگاه چقدر ضعف دارد از روی چمن گرفته تا نور، اسکوربورد، رختکن، جایگاه ویژه، تونل‌ها، راه‌های دسترسی و... آنقدر ضعف دارد که در آن زمان بازرسان ژاپنی ای اف سی اعلام کردند با عدم رفع نواقص این ورزشگاه به هیچ وجه میزبانی را به کرمان نمی‌دهند!! آن‌هم ورزشگاهی که تازه سه سال از ساخت آن گذشته بود و می‌بایست از هر نظر آماده باشد...

بهرشکل چون بحث بین‌المللی بود، فشار یک نهاد خارجی باعث شد که این ورزشگاه در شروع کار خود عملا با یک بازسازی زودهنگام مواجه شود ونزدیک به 30 مورد نقص در آن رفع گردد.

بهرشکل با انجام این بازسازی، ورزشگاه باهنر شکل آبرومندانه‌تری به خود گرفت و تقریبا به استانداردهای بین‌المللی نزدیک شد و چه بسا اگر تیم فوتبال مس در آن سال به آسیا صعود نکرده بود و بازسازی این ورزشگاه تقریبا به موازات افتتاحیه‌ی آن انجامک نمی‌شد!!! چه بسا ورزشگاه باهنر همانند همان ورزشگاه‌های بساز و بفروشی بلا استفاده، خیلی زودتر از این‌ها به مرز نابودی نزدیک می‌شد.

در همان زمان بارها شاهد درگیری اداره‌کل تربیت بدنی کرمان و باشگاه مس برای صرف هزینه جهت نگهداری این ورزشگاه بودیم و داستان استادیوم باهنر و هزینه‌های نگهداری آن همواره محل اختلاف مدیران عامل باشگاه مس با مدیران کل تربیت بدنی کرمان بود که گاهی آن‌ها را به تقابل‌های وحشتناک نیز می‌کشاند نظیر آنچه که بین برهانی‌نژاد و گنجعلی‌خانی رخ داد و رسانه‌ای نیز شد.

در آن زمان نیز هر زمان دو طرف به توافقی دست پیدا نمی‌کردند، تمامی سیلی‌ها و چوب‌ها در سر و گوش ورزشگاه باهنر پائین می‌آمد و دود این اختلاف مستقیم به چشم چمن ورزشگاه می‌رفت که به واسطه‌ی این درگیری‌ها بدون مراقبت باقی می‌ماند و با زرد شدنش خیلی زود به آن واکنش نشان می‌داد.

هرچنددر آن زمان بنا به حضور مس در لیگ برتر و بودجه‌ی خوبی که در اختیار باشگاه بود و همچنین پخش مستقیم بازی‌های مس در کرمان در سراسر کشور که سبب می‌شد پای آبروی ملی کرمانی‌ها وسط باشد، در نهایت زود به این اختلاف‌ها رسیدگی می‌شد و چمن وضعیت بهتری می‌گرفت تا همچنان استادیوم باهنر سرپا باقی بماند.

اما با سقوط تیم فوتبال مس کرمان به لیگ یک عملا ورزشگاه باهنر کرمان نیز با سقوطی با حداکثر سرعت به سمت تخریب و استهلاک حرکت کرد...

با سقوط مس دیگر نه عزم حداکثری برای نگهداری این ورزشگاه در شهر کرمان وجود داشت و نه دیگر پول سرشاری برای ان خرج می‌شد که در ظاهر این ورزشگاه حفظ شود.

از همان روزهای ابتدایی حضور مس در لیگ یک مشخص بود که ورزشگاه باهنر بی‌کس و کار تر از همیشه باید به حیات خودش ادامه دهد تا روز به روز با لاغرتر شدن خود، جذابیت‌هایش را از دست بدهد.

اوضاع برای این ورزشگاه وقتی بدتر شد که مس در بازی پلی‌آف لیگ صعود به لیگ برتر، بازی را به استقلال خوزستان باخت تا با شورش در ورزشگاه باهنر و شکستن صندلی‌های این ورزشگاه و آتش‌سوزی در آن، عملا ظاهر این ورزشگاه نیز چنگ بخورد و روند تخریبش خیلی سریع‌تر اتفاق بی‌افتد...

چمن ورزشگاه در حالت عادی‌اش به روزهای پایانی عمر خود نزدیک شده بود و نیاز به تعمیر و تعویض اساسی داشت اما پولی در بساط باشگاه مس و تربیت بدنی برای انجام این کار نبود تا به همان نگهداری‌های روزمرگی آن اکتفا شود... سکوهای ورزشگاه نیز که با اتفاق بازی پلی‌آف لخت و زشت شده بود ولی بازهم پول و عزمی برای تغویض صندلی‌هایش وجود نداشت... اسکوربورد ورزشگاه نیز سال‌ها بود که خاموش شد و دیگر هیچگاه روشن نشد... راهروها، سرویس‌های بهداشتی، امکانات اولیه ورزشگاه مثل بوفه یا نمازخانه، جایگاه خبرنگاران و حتی رختکن‌های دو تیم با سرعت تمام به سمت فرسودگی پیش می‌رفتند ولی بازهم هیچ اقدامی برای به روز کردن ان‌ها نمی‌شد.

هر چه در صعود مجدد مس به لیگ برتر بیشتر وقفه می‌افتاد، تخریب این ورزشگاه بیشتر سرعت می‌گرفت... بودجه‌ی کاهش یافته‌ی باشگاه عملا اجازه ورود مستقیم برای بازسازی آن را نمی‌داد. تربیت بدنی کرمان هم که آنقدر مقروض بود که نتواند از این ملک خود نگهداری شایسته‌ای بکند تا از دو سال پیش ورزشگاه باهنر عملا تبدیل به آینه‌ی دق کرمانی‌ها در زمان بازی‌های خانگی مس در لیگ یک بشود.

ورزشگاهی که هرچند عمر ساختش تازه به تعداد انگشتان دو دست رسیده بود اما آنقدر به واسطه‌ی عدم نگهداری مناسب پیر و فرتوت شده بود که گویی عمرش سال‌هاست به سر آمده.

مردم کرمان هم در سال‌های اخیر به واسطه‌ی نتایج مس در این ورزشگاه آنقدر اشک و آه کشیدند که دل این استادیوم از درون هم شکسته بود تا در اوج جوانی کاملا پیر شود....

حالا این ورزشگاه در اسفناک‌ترین وضعیت خودش به سر می‌برد... این استادیوم دیگر نه سکو دارد و نه چمن و اگر همچنان بازی‌های لیگ یک برروی آن برگزار می‌شود تنها به این دلیل است که هیچ استادیوم استاندارد دیگری در این شهر وجود ندارد....

ورزشگاه باهنر آنقدر صورت زشتی پیدا کرده است که کرمانی‌ها از دیدنش و از نمایشش به دیگران رسما شرم دارند تا جایی که خیلی جدی‌تر از همیشه برای کوچ بازی های خانگی خود به شهری دیگر فکر می‌کنند.

با اتمام بازی‌های لیگ یک فصل قبل، و اتفاقات مدیریتی ورزش کرمان که منجر به تغییر در راس آن نیز شد، ورزش کرمان در ماه‌های گرم اواخر بهار و تابستان، آنقدر درگیر مسائل شد که این ورزشگاه کلا فراموش شود و در این ماه‌های گرم ظاهرا کمترین آبی به چمن آن نرسد.

با نزدیک شدن به بازی‌های لیگ یک مشخص شد که این ورزشگاه در بدترین وضعیت ممکن خود قرار گرفته است و تقریبا به خط قزمز حیاتش نزدیک شده است.

در این شرایط نزدیک به یک ماه است که باشگاه مس در بدترین حالت ممکن برای این ورزشگاه، نگهداری آن را برعهده گرفته است و تلاش خود را می‌کند که به صورت مقطعی و ظاهری، چمن این ورزشگاه را بهبود ببخشد.

ولی آنچه که مشخص است ورزشگاه باهنر خیلی زود به پایان عمر خود رسیده است و با افتتاح ورزشگاه اختصاصی مس و کوچ بازی‌های این تیم به این ورزشگاه باید رسما فاتحه‌ای برای ورزشگاه باهنر کرمان فرستاد که ظاهرا قرار است خیلی زود از جمع کرمانی‌ها خداحافظی کند چراکه دیگر به صورت ظاهری و مقطعی نیز دستی به سروگوشش کشیده نخواهد شد و اگر همت و یا عزمی جدی برای بازسازی سکوها و چمن آن و تجهیزات زیر ساختی آن پیدا نشود از حالا برای ورزشگاه باهنر قرا الفتاحه و الاخلاص بعد الصلوات...  

بازی راه‌آهن رکورد مس را بهتر هم می‌کند

بهترین شروع مس در لیگ یک برای بهترین پایان

بعد از گذشت دو هفته از شروع رقابت‌های لیگ دسته اول فوتبال کشور، این بازی‌ها به دلیل برگزاری رقابت‌های جام حذفی با وقفه‌ای یک هفته‌ای روبرو شد.

کرمانی‌ها تصمیم گرفتند به جای تیم اصلی مس کرمان، با تیم امید خود در این رقابت‌ها شرکت کنند تا حالا احمد نخعی و شاگردانش تمام تمرکز خود را روی لیگ یک بگذارند و چند روزی را نیز به این واسطه به استراحت بپردازند.

مسی‌ها خیلی امیدوارند حالا که با چهار امتیاز در دو بازی، موج امیدواری بیشتری نسبت به خود در بین هوادارانشان ایجاد کرده‌اند، نتیجه‌ی بازی با راه‌آهن نیز به گونه‌ای باشد که این موج بلندتر هم بشود و بخش بیشتری از کرمان را در خود بگیرد.

امیدواری کرمانی‌ها از این حیث بوده است که بعد از دو بازی مس در این فصل، این بهترین شروع تیم مس در مدت حضورش در لیگ یک محسوب می‌شده است.

مس پس از سقوط خود در سال 92 به لیگ یک، در اولین فصل حضورش در لیگ یک با اکبر میثاقیان، از دو بازی ابتدایی خود فقط یک امتیاز گرفت. فصل بعد و با وینگو بگوویچ مس از دو بازی اول خود سه امتیاز گرفت و فصل قبل مس با منصور ابراهیم‌زاده مس از دو بازی اول خود دو امتیاز کسب کرده بود.

حالا مس شروع فصل خود را در دو بازی اول به چهار امتیاز افزایش داده است و با بازی قابل قبولی هم که این تیم در خانه برابر تیم خونه به خونه انجام داد، کسب سه امتیاز بازی بعد در تهران و برابر راه‌آهن می‌تواند خوشبینی کرمانی‌ها را به تیم خود بیش از پیش کند.

راه‌آهنی که همه گونه مشکل در تیم خود دارد و دو بازی ابتدایی فصل خود را نیز بازنده بوده است، این پتانسیل را دارد که در تهران به مس امتیاز کامل را بدهد و مسی‌ها که در خانه در واقع دو امتیاز را در برابر خونه به خونه از دست داده‌اند، در این بازی خارج از خانه باید به سرعت آن را جبران کنند.

7 امتیازی شدن مس در سه بازی ضمن اینکه سبب می‌شود مس بهترین شروع خود را در لیگ یک این فصل بیشتر از قبل تثبیت کند، این امیدواری را نیز ایجاد می‌کند که مس در این فصل بهترین پایان خود را هم تجربه کند.

آن ها که در سال 93 تنها یک گام تا رسیدن به لیگ برتر فاصله داشتند و در بازی پلی‌آف مغلوب استقلال خوزستان شدند،در ابتدای این فصل نشان داده‌اند که قصد دارند تا گام نهایی با بیشترین توان و تمرکز حرکت کنند... موضوعی که باید دید در بازی بعد، شاگردان احمد نخعی چقدر در راه اثبات آن با دقت کار می‌کنند.

تابویی که زنان اردبیلی شکستند

سخت گیری بی جایی که به جا باید رفع شود

تعداد بیشتر شده؛ تعداد زنانی که اجازه تماشای مسابقات والیبال مردان به آنها داده شد. این بار دیگر نه گزینشی در کار بود و نه سخت‌گیری. استادیوم حسین رضازاده در اردبیل، جایی بود که درهایش به روی همه بانوان ایرانی گشوده شد، نه‌فقط برای خانواده ورزشکاران و ورزشی‌ها! حضور پرشورتر از آن بود که خود دختران و زنان هم فکرش را بکنند.

اختصاص هزارو ٥٠٠ صندلی از کل ظرفیت این استادیوم شش‌‌هزارنفری به بانوان، همه آنها را هم غافلگیر کرده بود. آن هم در شرایطی که تا همین دو ماه پیش در جریان رقابت‌های لیگ جهانی ٢٠١٧ والیبال، ممنوعیت ورود زنان تماشاگر به استادیوم ١٢‌هزارنفری آزادی پابرجا بود و سهم آنها از این استادیوم باعظمت تنها ٣٠٠ صندلی بود، آن هم برای افرادی مشخص. حالا ظرفیت تماشاگران زن از حدود سه درصد به ٢٥ درصد سالن رسیده است.  

این مسابقات با قهرمانی مقتدرانه ایران و صعود به رقابت‌های جهانی همراه شد اما آنچه بیش از نتایج ایران خبرساز شد، حضور پررنگ تماشاگران زن بود. به نظر می‌رسد میزبانی اردبیلی‌ها از مسابقات والیبال انتخابی قهرمانی جهان طور دیگری بود. به شکلی که حتی باید مسئولان فدراسیون والیبال در پایتخت از برگزارکنندگان این رقابت‌ها درس بگیرند. اینکه مقامات اردبیلی از شورای تأمین استان گرفته تا استانداری، امام‌جمعه و اداره ورزش و جوانان این شهر چطور شجاعانه ایستادند و بدون اینکه حاشیه‌ای به وجود بیاید، این رویداد بین‌المللی را در نظم و امنیت کامل برگزار کردند.  

اردبیلی‌ها مسابقاتی را برگزار کردند که در هر چهار دیدار ایران در این میدان، زنان بدون هیچ محدودیتی به سالن آمدند و تشویق‌هایشان را بدرقه راه بلندقامتانی کردند که با چهار پیروزی مقتدرانه مسافر رقابت‌های جهانی شدند. بی‌تردید فدراسیون والیبال و به دنبال آن مسئولان وزارت ورزش در دولت فعلی، در سال‌ها جنجال و کشمکش بر سر برداشتن ممنوعیت ورود خانم‌ها به سالن‌های والیبال، قدم‌های مثبتی برداشته‌اند که حالا باید نتیجه خوب آن را در رقابت‌های اردبیل ببینیم، اما سؤال اینجاست آیا تابوی حضور زنان تماشاگر در مسابقات این رشته برای همیشه شکسته خواهد شد؟

نکند این حضور هزارو٥٠٠نفری مقطعی و تنها مختص به خانم‌های اردبیلی باشد؟ آیا ازمیان‌برداشتن نگاه تک‌جنسیتی در سالن‌های والیبال که فدراسیون جهانی والیبال، مخالف سرسخت آن است، به شهرهای دیگر کشور به‌ویژه پایتخت هم خواهد رسید؟ مدیران وزارت ورزش بارها اعلام کرده‌اند از نزدیک درحال بررسی ورزشگاه‌ها هستند تا مشخص شود کدام‌‌یک از آنها شرایط لازم برای حضور خانواده‌ها در انواع رویداد‌های ورزشی را دارد.  این اظهارنظرها نشان می‌دهد مدیریت ورزش ایران به خوبی می‌داند ادامه روند عدم حضور بانوان در ورزشگاه‌ها در آینده‌ای نه‌چندان دور ورزش کشور را با بحران‌های بزرگ از طرف نهادهای بین‌المللی مواجه خواهد کرد؛ همان‌طور که سال گذشته فدراسیون جهانی والیبال، والیبال ایران را در صورت عملی‌نشدن این موضوع به محرومیت از رقابت‌های لیگ جهانی تهدید کرد. ضمن اینکه نباید فراموش کرد فشارهای داخلی از سوی بانوان ایرانی که نیمی از جامعه را تشکیل می‌دهند، در اعتراض به این ممنوعیت نسبت‌ به سال‌های گذشته هم زیاد‌تر شده است و نباید این مطالبه را که جزء حقوق مدنی آنهاست، بدون جواب گذاشت.

فریبا محمدیان، معاون امور بانوان در وزارت ورزش یکی از مدیرانی بوده که به این موضوع اشاره می‌کند. او به صراحت از پیگیری‌های این وزارتخانه برای حل مشکل حضور بانوان در استادیوم‌ها صحبت‌ کرده است: «در تلاش هستیم به دور از هر نوع هیاهو این امر محقق شود اما در این راستا به بستر‌سازی از طرف رسانه‌ها نیازمندیم و آنها می‌توانند با تحلیل‌هایی با محوریت جامعه‌شناسی، مزایای حضور خانواده‌ها در مکان‌های ورزشی را برای جامعه تشریح کنند. داشتن اوقات فراغت سالم می‌تواند از بروز بسیاری از آسیب‌های اجتماعی جلوگیری کند. در صورت مهیاشدن فضای استادیوم‌های ورزشی برای حضور خانواده‌ها، کمک شایانی به افزایش نشاط در جامعه می‌شود».

حضور زنان تماشاگر ایرانی در ورزشگاه‌ها بعد از انقلاب محدود شد. اما ورود آنها در مسابقات رشته‌هایی مانند والیبال، هندبال، بسکتبال و تنیس موردی نداشت تا اینکه در مسابقات جام جهانی والیبال ۲۰۱۴، تعداد زیادی از بانوان برای تشویق تیم ایران به سالن ۱۲هزارنفری آزادی رفتند. پس از آن بود که انتشار برخی از عکس‌ها از تماشاگران این رقابت‌ها حساسیت‌برانگیز و در نهایت سبب ممنوعیت ورود زنان به استادیوم والیبال شد. با اعلام این خبر تعداد زیادی از بانوان در اعتراض به این اقدام مقابل استادیوم ۱۲هزارنفری تجمع کردند. با توجه به این موضوع این زنان تصمیم گرفتند مطالبه‌ خود (رفع تبعیض جنسیتی) را از طریق ارسال نامه به فدراسیون‌‌های جهانی والیبال پیگیری کنند. در نهایت با ورود فدراسیون جهانی والیبال به این ماجرا، فدراسیون والیبال تهدید به محرومیت از رقابت‌های سطح یک لیگ جهانی شد. بعد از رایزنی‌های مکرر، فدراسیون جهانی در حالی پذیرفت مجوز میزبانی رقابت‌های لیگ جهانی را به ایران بدهد که با توجه به شرایط خاص فرهنگی و ملی ایران، زنان در بخش جداگانه‌ای از سالن حضور پیدا کنند و در صورت جلوگیری از ورود زنان، حق میزبانی از ایران سلب ‌شود و والیبال ایران به دسته پایین‌تر لیگ جهانی سقوط ‌کند. این‌گونه بود که فدراسیون والیبال در رقابت‌های لیگ جهانی دو، سه سال گذشته در سایت فروش اینترنتی بلیت مسابقات «سهمیه خانم‌ها» را هم اضافه و اعلام کرد خرید بلیت برای زنان امکان‌پذیر است. اقدامی که در واقع ترفندی برای فرار از محرومیت‌های بین‌المللی بود. در تمام این سال‌ها بانوان هیچ‌وقت نتوانستند مثل آقایان به صورت اینترنتی بلیت مسابقه‌های لیگ جهانی را خریداری کنند و هر بار به سایت مربوطه مراجعه کردند، با گزینه تکمیل ظرفیت مواجه شدند. در تمام این سال‌ها تنها بانوان خارجی که وابسته به تیم‌های میهمان بودند، به اضافه کارمندان زن فدراسیون والیبال اجازه حضور در استادیوم ١٢‌هزارنفری آزادی را برای تماشای بازی‌های لیگ جهانی داشتند. حضور زنان تماشاگر در مسابقات والیبال در مقطعی به‌قدری بغرنج شد که حتی از ورود خبرنگاران خانم در جایگاه خبرنگاری هم ممانعت به عمل آمد.

همچنین بهمن ماه سال گذشته بود که در اقدامی دیگر از ورود خانم‌ها به جایگاه تماشاچیان مسابقات جهانی والیبال ساحلی کیش نیز جلوگیری شد. این در حالی بود که در میزبانی پیشین کیش از این مسابقات مشکلی برای حضور خانم‌های تماشاگر وجود نداشت. بااین‌حال موضوع ممنوعیت حضور بانوان تماشاگر در مسابقات لیگ جهانی به جایی انجامید که مسئولان فدراسیون والیبال تنها در رقابت‌های امسال مجوز حضور ٣٠٠ نفر از بانوان را که افراد مشخصی از خانواده ورزش بودند، صادر کردند.

باید دید حالا که فدراسیون والیبال و همچنین وزارت ورزش دولت فعلی در مسابقات انتخابی قهرمانی جهان اردبیل این حرکت مثبت را انجام داده‌اند و درصدد هستند تا راه را برای حضور همیشگی بانوان در سالن‌های مسابقات این رشته باز کنند، نهادهای امنیتی و مراجع دینی چه واکنشی به این اقدام نشان خواهند داد. فوتبال یکی دیگر از ورزش‌هایی است که بانوان ایرانی از تماشای دیدن مسابقات آن بعد از انقلاب محروم بوده‌اند. گروهی از چهر‌ه‌های مطرح اخیرا از رئیس‌جمهور خواسته‌اند ممنوعیت ورود بانوان را از استادیوم‌های فوتبال از میان بردارد. آنها از حسن روحانی خواسته‌اند هر طور شده در روز بازی ایران- سوریه در استادیوم باشند و صعود تیم ملی فوتبال به جام جهانی ٢٠١٨ را جشن بگیرند.

این موقعیت‌ها میلیاردی می‌ارزد

سُر نخوردگی برای سَرنخوردگی!

هرچند جریان بازی مس برابر خونه به خونه به گونه‌ای بود که هواداران و کرمانی‌ها را به تیم خود در این فصل بیتشر امیدوار کرد و آن‌ها بیشتر از انکه از روی نقاط ضعف خود دو امتیاز خانگی را از دست داده باشند، بیشتر تحت تاثیر اتفاقات بازی بود که نتوانستند برنده باشند ولی بهرشکل این توقع از مسی‌های کرمانی باقی می‌ماند که دو امتیاز از دست رفته‌ی این بازی را در دیدارهای آتی به سرعت جبران کنند.

مس در این دیدار درصدد بود همانند بازی با شهرداری تبریز بعد از فشار اولیه و رسیدن به گل در نیمه‌ی اول، رو به کنترل جریان بازی بیاورد... آن‌ها گام اول را نیز خوب برداشتند و با گل دقیقه‌ی 13 غلامرضاپور به مهمترین خواسته‌ی خود نیز رسیدند و این یک نکته‌ی بسیار مثبت در تیم احمد نخعی به شمار می‌رود که برنامه‌های خود را به خوبی از همان شروع بازی در زمین پیاده می‌کند.

اما کنترل بازی در ادامه‌ی مسابقه، کاری است که تمرکز بسیار بالایی می‌خواهد و خیلی جنبه‌ها می‌تواند این کنترل ذهنی را برهم بزند که در راس آن شرایط مسابقه می‌باشد.

در کرمان به واسطه‌ی زمینی که بسیاری از اتفاقات وحرکات توپ را به دست تقدیر سپرده بود، این شرایط علیه مس شد و آن‌ها با لو رفتن یک توپ که پله شد و از جلوی بازیکن مس پرید، بلافاصله در ضد حمله گل مساوی را دریافت کردند تا تمرکز خود را هم از دست رفته ببیند.

این یعنی احمد نخعی جوان وتیم جوانش در کنار همه‌ی انگیزه‌ها و شور و حرارتی که دارند، باید تمرین تجربه کنند ودر مواقعی لزوم که زیاد هم با آن مواجه می‌شوند، برای کنترل بازی ابتدا از نظر روانی برروی خود مسلط شوند تا شرایط بیرونی اثر منفی برروی کار آن‌ها نداشته باشد.

نکته‌ی دیگر اینکه نخعی باید به شاگردانش این موضوع را بارها گوشزد کند که هر موقعیت گلی که آن‌ها از دست می‌دهند و هر گل راحتی که تیمش می‌پذیرد، میلیاردها تومان ارزش مالی و هزار برابر ارزش غیر مالی دارد...

مس در بازی با خونه به خونه می‌توانست به خصوص در دقایق پایانی برنده‌ی بازی باشد و این تیم خیلی نزدیک به گل سوم بود ولی موقعیت‌هایش را با بی‌دقتی محض از دست داد تا نه تنها سه امتیاز را به جای تک امتیازش به حساب خود بریزد که کار خود را برای جبران دو امتیاز از دست رفته در هفته‌های آتی سخت‌تر کند.

البته شرایط زمین برای مهاجمان در زدن ضربات آخر بسیار سخت می‌باشد ولی بهرحال در لیگ یک اکثر زمین‌ها شاید به همین بدی زمین کرمان باشند و مهاجمان مس باید آنقدر تمرکز بالا و دقت فنی داشته باشند که حتی برروی همین زمین‌ها نیز میزان از دست رفتن موقعیت‌های گل تیم را به پائین‌ترین حد خود برسانند.

بهرشکل هواداران مس به تیم این فصل خود بعد از گذشت دو هفته بسیار امیدوار هستند و نوع بازی‌های مس نیز آن ها را امیدوارتر هم کرده است ولی این کاملا بسته به خود بازیکنان و مربیان مس دارد که بخواهد با نتایج هفته‌های آتی این امید را بیشتر کند و یا اینکه با نتایجش سرخوردگی را برای خودش طلب می‌کند.    

مس در بازی با خونه به خونه با سُرخوردن بر زمین ناهموار کرمان دو امتیاز را از دست داد... این تیم برای اینکه از سَرخوردگی دوری کند باید آنقدر گام‌هایش محکم باشد که دیگر هیچ زمین لغزنده، داور سرافکنده، حریف جنگنده و... مانع پیروزی‌اش نشود...

اولین چالش جواد در کرمان

جوانان نکونام روی نیمکت دو تیم

مس بعد از پیروزی شیرین هفته‌ی اول خود به خوبی می‌داند که اگر در بازی دوم و در خانه برابر خونه به خونه به پیروزی دست پیدا کند، روی غلتکی می‌افتد که می‌تواند جاده رسیدن به بالای جدول را برای این تیم حسابی صاف کند.

   

بازی‌های دو تیم در سال‌های گذشته همواره در اوج حساسیت و حاشیه برگزار شده است و این دو تیم همواره در حساس‌ترین مقاطع برابر یکدیگر حاضر شده‌اند و همانطور که مس دو فصل قبل با تساوی برابر این تیم در بابل اجازه صعود به لیگ برتر به خونه به خونه نداد، این تیم نیز سال گذشته با پیروزی در کرمان و برابر مس، این تیم را عملا از راه رسیدن به لیگ برتر کنار زد تا دو تیم همواره برابر هم خاطرات تلخی داشته باشند.

با این حال بازی فردا دو تیم با اینکه در هفته‌های ابتدایی برگزار می‌شود ولی بازهم اوج حساسیت برای آن‌ها را دارد چراکه نتیجه‌ی این بازی می‌تواند مسیر کلی آن‌ها را در ادامه‌ی بازی‌های دوره رفت را مشخص کند.

نکته‌ی جذاب دیگر این بازی آمدن جواد نکونام کاپیتان سابق تیم ملی به نیمکت خونه به خونه و تجربه‌ی اولین سرمربی‌گری این چهره‌ی نامدار فوتبال ایران برابر مس کرمان است.

قطعا به واسطه‌ی این اتفاق جالب، حواس بیشتری از فوتبال ایران به بازی تیم‌های مس و خونه به خونه است تا نتیجه‌ی این بازی دروازه‌ی ورودی نکونام به جرگه‌ی سرمربیان فوتبال ایران را نشان دهد.

تقابل احمد نخعی و جواد نکونام که هر دو از سرمربیان جوان لیگ یک محسوب می‌شوند و هر دو نیز در زمان بازیکنی در یک پست بازی می‌کردند قطعا جذابیت‌های زیادی خواهد داشت. مربیان هر دو تیم از جوانان نکونام لیگ یک این فصل محسوب می‌شوند که در این بازی خاص انگیزه‌های زیادی دارند.

مسی‌های کرمان به خوبی می‌دانند با کسب سه امتیاز بازی با خونه به خونه چه از نظر اعتماد به نفس و روحی و چه از نظر شروع فاصله گرفتن با رقیبان خود، به ایده‌آل ترین شرایط ممکن خواهند رسید.آن‌ها شاید چمن خوبی زیر پای خود نداشته باشند اما چشم به راه هوادارانشان برای حضور در ورزشگاه هستند تا از آن مسیر راه کسب سه امتیاز آن‌ها هموار شود.

هر دو تیم نسبت به سال‌های قبل خود، ستاره‌های کمتری در ترکیب دارند و در لیگ یک با جذب بازیکنانشان کمتر سروصدا کرده‌اند هرچند خونه به خونه با جذب نکونام به عنوان سرمربی فعلا در بورس رسانه‌هاست.

باید دید جواد نکونام دراولین تجربه‌ی سرمربی‌گری خود می‌تواند برای همیشه خاطره‌ای تلخ از کرمان داشته باشد و شاگردان احمد نخعی آماده هستند که اولین چالش او را در تیم پرسروصدای شمالی ایجاد کنند؟!

حکایت اسفناک ورزشگاه باهنر همچنان باقی است

خانه خرابه بازهم میزبان بازی های مس

بعد از رونمایی خوبی که از تیم فوتبال مس کرمان در هفته‌ی اول رقابت‌های لیگ دسته اول با پیروزی برابر شهرداری در تبریز رقم خورد، خیلی از هواداران مس در کرمان منتظر دیدن چهره‌ی جدید تیم خود از نزدیک هستند... اتفاقی که روز دوشنبه با بازی مس برابر خونه به خونه بابل رقم خواهد خورد.

در تداوم این رونمایی، هواداران مس باردیگر پای خود را به ورزشگاه باهنر کرمان نیز باز شده می‌بینند تا این ورزشگاه نه چندان قدیمی بازهم شور و هیاهوی مردم کرمان را روی سکوهای خود ببیند و بشنود.

شورو هیاهویی که سال‌هاست در اسفناک‌ترین وضعیت ممکن برپا می‌شود و وضعیت ورزشگاه باهنر کرمان از روی چمن خود گرفته تا سکوهایش، مثال یک خانه نوساز اما خراب شده است که هیچ اشتیاقی را برای ساکنانش ایجاد نمی کند.

از شکسته شدن گسترده صندلی‌های ورزشگاه باهنر بیشتر از سه سال می‌گذرد... چمن این ورزشگاه خیلی وقت است که دیگر در حد قابل قبول کیفیت ندارد... امکانات رفاهی این ورزشگاه زیر صفر قرار دارد و دیگر دیدن اسکوربورد و امکانات اولیه یک ورزشگاه مجهز برای استادیوم باهنر تقریبا یک رویاست...

خیلی ها دوست داشتند که همزمان با تغییر چهره‌ی تیم مس در این فصل، صورت ورزشگاه باهنر کرمان نیز تغییرات جدی داشته باشد و آن‌ها که روز دوشنبه به ورزشگاه می‌روند، حداقل با دیدن سکوهای به روز شده و چمن سبز، واقعا برای این فصل احساس تفاوت کنند.

اما قطعا روز دوشنبه هواداران مس نه تنها سوپرایز نخواهند شد که شاید با دید وضعیت ورزشگاه باهنر نا امیدتر از قبل هم بشوند... این ورزشگاه  هیچ تغییری که از نظر بهتر شدن حالش نکرده است هیچ، به مراتب روز به روز بر میزان استهلاکش افزوده می‌شود.

تقریبا از بعد اتمام بازی‌های فصل قبل لیگ یک، چمن ورزشگاه باهنر کاملا به حال خود رها شده است و در گرم‌ترین فصل سال، این چمن آب مناسبی دریافت نکرد تا بدترین کیفیت ممکن خود را داشته باشد. از چند هفته‌ی پیش کار بهسازی این چمن آغاز شد اما عملا نباید اتفاق خاصی در این چند هفته برای این چمن رخ دهد و اگر از سیستم پاشیدن رنگ برروی زمین استفاده نشود!! چمن ورزشگاه باهنر در بسیاری از نقاط خود با زردی و حتی کچلی محض روبرو استو کیفیت آن برای شروع بازی‌های این فصل در حد مناسب نیست.

تیم فوتبال مس کرمان امروز تمرین خود را برروی این ورزشگاه انجام می‌دهد ولی در بازدیدهای اولیه مشخص بود که این چمن محل مناسبی برای برگزاری این بازی نیست و کادر فنی تیم مس هم آگاه شده است که برخلاف بازی اول برروی چمن صاف و مخملی ورزشگاه یادگار امام تبریز که اجازه داد هر دو تیم مس و شهرداری برنامه‌های خود را به خوبی برروی زمین پیاده کنند، تیم مس در بازی خانگی این هفته کار بسیار سختی برروی چمن نامطلوب ورزشگاه باهنر دارند.

سکوهای این ورزشگاه نیز تغییری نکرده است و همچنان در همان وضعیت اسفناک قبل به سر می‌برد و هیچ برنامه وهمت جدی برای تعویض صندلی‌های این ورزشگاه وجود ندارد.

مشکل اصلی نگهداری این ورزشگاه همان بی پولی است... از یک طرف اداره کل ورزش کرمان که متولی اصلی این ورزشگاه به شمار می‌رود، با کمبود شدید اعتبارات برای نگهداری این ورزشگاه روبروست به نحوی که بارها به باشگاه مس اعلام کرده است خودش مسئولیت نگهداری ورزشگاه باهنر را برعهده بگیرد.

از طرف مقابل نیز باشگاه مس که در تامین هزینه‌های تیم‌هایش خود دچار مشکل می‌باشد، اصلا دوست ندارد بچه پرخرج جدیدی را برعهده بگیرد و بخش زیادی از اعتبارات بودجه‌اش را صرف نگهدای ورزشگاه باهنر کند... آن‌ها همچنین منتظر هستند که ورزشگاه اختصاصی خود را داشته باشند و نمی‌خواهند با قراردادی طویل المدت زیر بار هزینه‌های نگهدای باهنر بروند.

همین موضوع سبب شده است که ورزشگاه باهنر عملا تبدیل به کودک سرراهی شود که فقط در زمان شروع بازی‌ها با چند سیلی صورت خود را سرخ می‌کند تا فقط در حد ابتدایی میزبان چند بازی لیگ یکی مس شود.

قطعا اگر ورزشگاه اختصاصی مس کامل شود و بازی های این تیم از این ورزشگاه کوچ کند، چه بسا ورزشگاه باهنر خیلی زودتر از آنچه که فکرش را بکنیم تبدیل به خرابه‌ای 15 هزار نفری در بلوار رضوان کرمان شود.

نهادهایی مثل استانداری و شهرداری و... هم آنقدر پروژه نیمه تمام از نوع پل سازی و ... در کرمان دارند که حتی نخواهند به تخصیص بودجه‌ای ولو اندک برای کمک به نگهداری این ورزشگاه فکر کنند... این ورزشگاه درامد دیگری هم ندارد تا هیچ بخش خصوصی حاضر به قبول نگهداری آن ودرامدزایی از آن شود...

چند نهادی هم که برای نگهداری این ورزشگاه به صورت خصوصی پیش قدم شدند در فکر برگزاری مسابقات اسب سواری، برپایی نمایشگاه در چمن و استفاده‌های نامعقول دیگر از این ورزشگاه بودند که عملا خراب شدن این ورزشگاه به همین شکل بهتر از تخریب فکاهی مانند آن است تا با این داستان تلخ ورزشگاه سر راه مانده باهنر کرمان عملا روز به روز به پایان عمر کوتاه خود نزدیک‌تر شودو در این فصل هم به شکل همان خانه خرابه میزبان بازی‌های مس دراین فصل باشد.     

لیگ یک این فصل برای استان هشت جذاب‌تر هم می‌شود

کرمانی‌های امیدوار  

هفته‌ی اول رقابت‌های لیگ دسته اول کشور برای هواداران تیم‌های آن‌ها امیدوار کننده شروع شد و هر سه تیم کرمانی این رقابت‌ها، نشان دادند که بی‌جهت پیش از شروع بازی‌ها به عنوان مدعیان این فصل مطرح نمی‌شدند.

در بین سه تیم مس کرمان، مس رفسنجان و گل‌گهر سیرجان بدون شک بهترین نتیجه از آن کرمانی‌ها شد که در تبریز دست به کار بزرگی زدند و در ورزشگاه یادگار امام هر سه امتیاز بازی خود برابر شهرداری را به حساب ریختند.

کرمانی‌های هوادار مس معمولا خیلی عادت نداشتند که بازی‌های ابتدای فصل به خصوص در خارج از خانه را خیلی خوب شروع کنند اما پیروزی شاگردان احمد نخعی در تبریز آن‌هم در اولین گام، به شدت آن‌ها را برای گام‌های بعدی و رخ دادن یک اتفاق جدید امیدوار کرده است.

هرچند این بازی پخش مستقیم نداشت تا هواداران مس سبک بازی تیم خود را ارزیابی کنند اما فراتر از نحوه‌ی اجرای بازی، سه امتیازهای لیگ یک بسیار مهم است که تیم مس اولین چراغ را در این زمینه روشن کرد تا در بین سه تیم استان کرمانی هفته‌ی اول بهترین نتیجه را گرفته باشد.

تیم مس رفسنجان نیز که در بابل میهمان خونه به خونه بود می‌توانست یک پیروزی بزرگ خارج از خانه را در هفته‌ی اول جشن بگیرد اما آن‌ها 20 دقیقه به پایان بازی سه امتیاز را با یک امتیاز عوض کردند.

شاگردان علی سامره در بابل، مهمتر از کسب این تک امتیاز، تسلط بالای خود را به زمین مسابقه نشان دادند و بازی خوب آن‌ها در بابل سبب شد که همگان برروی این تیم هم حساب ویژه‌ای باز کنند.

هرچند خونه به خونه پیش از بازی با مس رفسنجان دچار بحران شدید برروی نیمکت خود گردید و تقریبا بدون سرمربی برابر رفسنجانی‌ها قرار گرفت اما بهرشکل این تیم همیشه در خانه جزو مدعیان است و از این رو کسب یک امتیاز مس رفسنجان برابر این تیم در خانه‌ی خود نتیجه‌ای قابل قبول محسوب می‌شود.

اما شاید در بین سه تیم کرمانی، این سیرجانی‌ها باشند که از تساوی خانگی برابر اکسبن، ناراضی‌ترین از نتیجه‌ی بدست آمده باشند اما این تیم که در کسب سه امتیاز دچار بدشانسی شد، چهره‌ی یک تیم قوی را در هفته‌ی اول از خود نشان داد تا هوادارانش را به هفته‌های آتی امیدوارتر کند.

البته با توجه به نحوه‌ی یارگیری تیم سیرجانی، این تیم به خصوص در هفته‌های ابتدایی برای آنکه دچار حواشی و صحبت‌های آزار دهنده نشود، نیاز حیاتی به کسب چند پیروزی خوب دارد و از همین رو پریدن سه امتیاز اول در خانه از دست ان‌ها، موجب می‌شود که علی‌رغم بازی خوبشان، خیلی از نتیجه راضی نباشند سه امتیازی که در بازی بعد، شاگردان بگوویچ باید زحمت بیشتری برای کسب آن بکشند.

بهرشکل هفته‌ی اول برای هر سه تیم کرمانی امیدوار کننده به اتمام رسید و آن‌ها که دوست دارند هر سه تیم استان آن‌ها مثلث قدرت بالای جدول را تشکیل دهند، به رخ دادن این اتفاق در فصل جذاب لیگ یک پیش رو امیدوار شدند. 

برکت از این سه امتیاز مس می‌بارد

کار تازه آغاز شده است

تیم فوتبال مس کرمان در اولین بازی خود در فصل جدید رقابت‌های لیگ دسته اول کشور به یک پیروزی بسیار روحیه‌بخش خارج از خانه دست یافت و موفق شد با یک گل شهرداری را در تبریز شکست دهد.

این پیروزی جدا از سه امتیاز مهمی را که در اولین گام به حساب مس کرمان واریز کرد تا این تیم از همین هفته‌ی اول جزو تیم‌های بالای جدول باشد، برکات بسیار زیاد دیگری هم داشت... برکاتی که باید اثر خود را در بازی‌های آینده‌ی مس هم داشته باشد چراکه کار تازه برای این تیم آغاز شده است.

1ـ معمولا حساس‌ترین بازی‌ها برای تیم‌های مدعی، بازی‌های ابتدای فصل هستند... رقابت‌هایی که می‌توانند جدا از مسائل فنی، در روند شکل گیری روحی و روانی تیم نیز اثر بسیاری برجای بگذارند.

در روزهای پیش اشاره کرده بودیم که در فصل قبل چه بسا اگر مس در بازی اول فصل خود برابر سپاسی آن پیروزی خانگی را در دقایق پایانی با تساوی تلخ جابه جا نمی‌کرد، روند نیم فصل اول این تیم متفاوت می‌شد، کمااینکه در نیم فصل دوم، پیروزی بیرون از خانه در اولین بازی دور برگشت،تاثیر زیادی در اوج گیری مس در آن مقطع فصل داشت.

حالا مس ب بسم‌الله خود را در فصل جدید به بهترین شکل ممکن ترسیم کرده است... و این ترسیم باید حالا حالاها به قلم این تیم در بهترین حالت خود نقش ببندد.

2ـ مس در این فصل پوست اندازی زیادی داشت... چه از روی نیمکت گرفته چه داخل زمین که سبب شده بود تغییر چهره‌ی مس، در همه‌ی این نقاط، میانگین سنی مس را به شدت جوان کند... جوانان هم برای انجام کارهای بزرگ اگر قدم‌های اول را با روحیه بردارند، اعتماد به نفسی پیدا می‌کنند که می‌تواند آن‌ها را تا آخر خط موفقیت دوان دوان کند.

مس با پیروزی در تبریز به بخشی از این اعتماد به نفس دست پیدا کرد...این اعتماد به نفس با کسب چند نتیجه‌ی خوب دیگر در سه، چهار بازی آینده به اوج خود خواهد رسید و اگر این تیم بتواند روند عالی خود را در دور رفت تثبیت کند، می‌تواند جایگاهش را در همین دور رفت در بالای جدول مستحکم نماید.

3ـ به واسطه‌ی همان تغییر شکل مس، این تیم از سوی افکار عمومی و هوادارانش اعتماد بیشتری می‌خواست... پیروزی در گام اول این اعتماد را در حد زیادی به تیم مس این فصل بخشید و حالا تردیدها در کرمان نسبت به تیم احمد نخعی کمتر می‌شود و قطعا با تداوم این نتایج در هفته‌های آتی، این تردیدها در کرمان تبدیل به امیدها خواهد شد.

4ـ فراموش نکنیم که پیروزی خارج از خانه‌ی مس آن‌هم در هفته‌ی اول یک پیروزی تاریخ ساز برای این تیم محسوب می‌شود... آخرین باری که مس در هفته‌ی اول در بازی خارج از خانه‌ی خود پیروز شد به اولین حضور این تیم در لیگ برتر و مرداد ماه سال 85 برمی‌گردد که در تهران پاس را شکست داد.

مس بعد از یازده سال موفق شد اولین بازی خارج از خانه‌ی فصل خود، در هفته‌ی اول را پیروز شود و از این حیث پیروزی دیروز یک برد تاریخی برای احمد نخعی و شاگردانش بود.

5ـ با وجود همه‌ی این نکات مثبت جای این هشدار و انذار نیز وجود دارد که بازهم تاکید کنیم که کار برای تیم احمد نخعی و شاگردانش تازه شروع شده است... آن‌ها به هیچ وجه نباید قدر این سه امتیاز شیرین تبریزی را در هفته‌ی بعد در کرمان از دست رفته ببیند و آن‌ها باید از همین ابتدای فصل که عزم برداشتن گام‌های محکم و بلند را دارند، باید با تمام توان در هفته‌های بعد نیز با بیشترین انگیزه‌های ممکن، سه امتیازها را به حساب خود بریزند تا خیلی زود در جایگاه واقعی خود قرار بگیرند.

 

از همین گام اول بسم الله

رونمایی مس برای خوش‌نمایی

انتظارها برای رونمایی رسمی از مس این فصل سرانجام عصر فردا به پایان می‌رسد و هواداران این تیم منتظر هستند که با سیمایی خوش از تیم جدید خود در بازی‌های فصل پیش رو دیدن کنند.

تیمی که کلی نکته‌ی جذاب و جدید در آن نهفته است... از دیدن احمد نخعی به عنوان یک مربی کرمانی برروی نیمکت آن گرفته تا جمعی از بازیکنان جدید و با انگیزه که البته سابقه‌ی خیلی بزرگی در کارنامه نداشته‌اند و از مسیر مس جویای نامی می‌کنند تا نام‌هایی که به واسطه‌ی اتفاقات نقل و انتقالات در مس خالی شده است و ده‌ها نکته‌ی دیگر که مس این فصل را متفاوت‌تر از قبل کرده است.

اما همه‌ی این تفاوت‌ها برای کرمانی‌ها یک نقطه‌ی مشترک می‌خواهد و آن شادی و افتخار شنیدن نتیجه‌ی بازی‌هاست... شادی که اگر می‌خواهد به یک جشن بزرگ ختم شود باید از همین فردا به صورت قطره قطره جمع گردد تا در نهایت دریای صعود مس را به لیگ برتر رقم بزند.

مس از همین فردا کارش شروع می‌شود و برای اینکه کارش را در آخر این فصل به طور تمام و کمال انجام دهد باید از همین گام اول قدم‌هایش را درست بردارد... قدم‌هایی که شاید یک لغزش ولو خیلی کوچک تمام خواسته‌هایش را تحت الشعاع قرار دهد از همین رو بالاترین دقت در همه‌ی گام‌ها بیشترین نیاز این تیم می‌باشد.

مس این فصل از همه‌ی جهات تیم کم حاشیه‌تری نسبت به همیشه است... این تیم فقط در یک صورت است که با حواشی عذاب دهنده روبرو می‌شود و آن از دست دادن نتایج است و خیلی بعید به نظر می‌رسد که از درون این تیم حواشی به وجود بیاید که بتواند بر نتایجش اثر بگذارد.

اما اگر مس در این فصل بحث فنی خود را در زمین به بهترین شکل ممکن رقم بزند و تیم خود را خیلی زود پیدا کند، با کسب چند نتیجه‌ی خوب به خصوص در همین ابتدای فصل، راه خود را به سرعت تا پایان فصل پیدا خواهد کرد... اما اگر این تیم در همین هفته‌های ابتدایی برای خود بلا و دردسر بخرد، فقط گره کار را برای خود کورتر می‌کند و قطعا این تیم نمی‌خواهد گرهی در کار خود بی‌اندازد.

از همین رو بازی‌های ابتدایی فصل برای مس بسیار حساس و سرنوشت‌ساز است و این تیم که خیلی زود خود را شناخت و خیلی هم به موقع تدارکات آماده‌سازی خود را پشت سر گذاشت، از همین هفته‌ی اول باید با رونمایی از خود، خوش‌نمایی‌اش را به صورت تمام قد نشان دهد تا همه‌ی کرمانی‌ها از همین هفته‌ی اول با همه‌ی امید خود تیم این فصل خود را دنبال کنند.

برای این تابو یک فکر اساسی کنیم

سرمایه‌های ورزش خود را به نفع دشمن نسوزانیم

وقتی که موضوعی تبدیل به خط قرمز و یا تابو شود تا یک عمر عبور از آن و یا شکستنش با خود دغدغه‌های بزرگ می‌‌اورد... دغدغه‌هایی که حاشیه‌های ناشی از آن شاید ابعادش بسیار بزرگ‌تر از حد نرمال خود شود و ضررهای ناشی از آن به مراتب هزینه‌هایی گزاف برروی دست مخاطبانش بگذارد...

رقابت کردن و یا نکردن ورزشکاران ایرانی با حریفان اسرائیلی درست از همان تابوها و خط قرمزهای ورزش ایران شده است که کاملا یک موضوع سیاسی در عرصه‌ی ورزش ما می‌باشد که اتفاقا هزینه‌های بسیار گزافی را هم روی دست کشورما گذاشته است.

از محرومیت‌های طویل المدت ورزشکاران ایرانی و تیم‌های کشور که به واسطه‌ی عدم حضور برابر ورزشکاران اسرائیلی با محرومیت‌های چندین ساله روبرو شده‌اند تا هزینه‌هایی که شخص ورزشکاران و یا دستگاه ورزش کشور برای آماده‌سازی نفرات ملی‌پوش می‌پردازد تا با کسب مدال و افتخار،جبران شود اما چه بسا ورزشکار ایرانی در اوج آمادگی و شانس صدرصدی کسب مدال، به واسطه‌ی قرعه با حریف اسرائیلی برخورد می‌کند و طبق این تابوی ورزش کشور مجبور به خود مصدومیتی و کناره‌گیری از رقابت‌ها می‌شود.

روبرو نشدن ورزشکاران کشورها با یکدیگر در چند دهه‌ی گذشته به عنوان یک اعتراض سیاسی در جهان امری طبیعی بود و در دهه نود میلادی به خصوص به کرات شاهد این اتفاق می‌بودیم. در حال حاضر نیز هر از چند گاهی ورزشکاران کشورهای مختلف به واسطه‌ی بحث‌های سیاسی برابر هم قرار نمی‌گیرند مثل عدم رقابت ورزشکاران اماراتی با تیم قطری به واسطه‌ی مشکلات سیاسی اخیر دو کشور.

اما کمیته‌ی جهانی المپیک و همچنین فدراسیون‌های جهانی که بیشترین تلاش را برای دور نگه داشتن مسائل سیاسی و قومیتی ونژادی از رقابت‌های ورزشی انجام می‌دهند، در یک دهه‌ی اخیر، مجازات‌های سنگینی را برای کشاندن مسائل سیاسی از جمله عدم رقابت‌های ورزشکاران با یکدیگر به واسطه‌ی نگرش‌های سیاسی  اعمال کرده‌اند که همواره ورزشکاران ایرانی از این قوانین متضرر شده‌اند.

هرچند رشته‌های تیمی پرطرفدار ایران مثل فوتبال، والیبال و یا کشتی در سال‌های اخیر با تیم‌های اسرائیلی در تورنمت‌های مهمی مثل المپیک برخورد نکرده‌اند تا این موضوع حساسیت جدی پیدا کند و برای این تابوی ضرر ده ورزش کشور فکر اساسی شود، اما ماجرای اخیر بازی مسعود شجاعی و احسان حاج‌صفی برابر تیم اسرائیلی، سرانجام سبب شد که در رابطه با این موضوع بحث‌های اساسی‌تری شود.

جدا از اینکه رقابت نکردن ورزشکاران ایرانی برابر تیم‌های اسرائیلی به واسطه‌ی مسائل سیاسی و اعتقادی موضوعی درست و یا غلط می‌باشد باید این نکته را مد نظر داشت که این اتفاق باعث از دست رفتن بسیاری از سرمایه‌های ورزشی ایران شده است... چه بسا در بسیاری از بازی های المپیک و جهانی، نه تنها استعدادهای بزرگ ورزش ایران شانس مدال خود را به واسطه‌ی این اتفاق از دست داده‌اند که به دلیل محرومیت و یا سرخوردگی از این اتفاق، در اوج آمادگی فنی و بدنی تا همیشه از صحنه‌ی رشته‌ی ورزشی خود کنار رفتند تا استعداد و سرمایه‌ی ورزش کشور به طور کامل سوزانده شود.

از سوی دیگر در زمانی که ورزشکار ایرانی مطابق قوانین مجبور به بازی برابر حریف اسرائیلی شده است، همانند اتفاقی که برای شجاعی و حاج‌صفی رخ داده است، فشارهای داخلی و موضع‌گیری‌های داخل کشور این سرمایه‌های ورزش کشور را با یک چالش بزرگ مواجه می‌کنند و این نشان می‌دهد تابوی عدم رقابت با حریفان اسرائیلی در حال تبدیل شدن به یک ضرر بزرگ برای ورزش کشور است...

چه بسا اگر فکری برای این موضوع نشود و روزی تیم ملی فوتبال ایران در یک رقابت بین‌المللی مثل جام جهانی با اسرائیل روبرو شود و این موضوع همچنان یک تابو بزرگ باشد، عدم رقابت با اسرائیل فقط و فقط نفع خود را به دشمنان ایران می‌رساند چراکه عدم رقابت با این تیم و پیامدهای آن مثل محرومیت برای تیم ملی فوتبال ما و یا رشته‌های پرطرفدار وپر مخاطب،می‌تواند تبعات داخلی زیاد و یک دو دستگی بزرگ نیز در کشور برجای بگذارد که کاملا باب میل همین دشمنان ایران است که موفق شدند با وجود تابوهای موجود در ورزش کشور، یک خودزنی بزرگ را به دست خودمان ایجاد کنند که کاملا مورد پسند آن‌هاست...

همین چندی پیش بود که یک تیم فوتبال کارگری به مسابقات جهانی کارگران رفت و به وضوح دیده شد که تیم اسرائیلی حاضر در این رقابت‌ها با زور لابی‌گری خود را حریف تیم کرمانی کرد چراکه می‌دانست با عدم رقابت تیم ایران با آن‌ها، می‌تواند ضرر هنگفتی را به این تیم ورزشی ایران وارد کند که متاسفانه تیم اسرائیلی در کار خود نیز کاملا موفق بود...

از همین رو به نظر می‌رسد در رابطه با مسئله رقابت ورزشکاران ایرانی و اسرائیلی باید فکر اساسی شود و این تابو رفته رفته جای خود را به راهکاری عقلانی بدهد که علاوه بر حفظ اعتقادات سیاسی کشور، موجب از دست رفتن سرمایه‌های ورزشی کشور و دو دستگی آزار دهنده در کشور پیرامون این اتفاق نشود و با ضرری که ورزش ایران و به تبع آن کلیت کشور از بازی نکردن برابر رقیبان اسرائیلی می‌دهد، موجب شادی و احساس پیروزی برای آن‌ها نشود.   

تحلیل سایت دی اسپرت از سه تیم کرمانی لیگ یک

کدام یک از تیم های کرمانی مدعی هستند؟

استان کرمان در جغرافیای لیگ یک با داشتن سه نماینده یکی از استان های فوتبال خیز کشور محسوب می شود و این در حالی است که هر سه تیم خود را مدعی صعود به لیگ برتر می دانند.

استان کرمان در جغرافیای لیگ یک با داشتن سه نماینده در این رقابت‌ها یکی از استان های فوتبال خیز و بازیکن ساز کشور محسوب می شود که در بین این سه تیم، تیم مس کرمان سابقه حضور در لیگ برتر را دارد و دو تیم مس رفسنجان و گل گهر سیرجان نیز بیش از یک دهه است که در لیگ دسته اول برای رسیدن به لیگ برتر تلاش می کنند.

حال اگر بخواهیم در آستانه فصل جدید مثلث تیم های کرمانی حاضر در لیگ دسته اول را مورد بررسی قرار دهیم می توان گفت سیرجانی ها با بازیکنانی که در فصل نقل و انتقالات جذب کرده اند سر و صدای زیادی به راه انداخته اند و از همین ابتدا خود را ضلع اصلی و مدعی صعود به لیگ برتر می دانند!

البته یارگیری نماینده سیرجان در فصل نقل و انتقالات با حواشی نیز همراه بود از رفتار غیر حرفه ای یکی از اعضای هیات مدیره این باشگاه بعد از جذب چند بازیکن مد نظر تیم مس کرمان در قبال باشگاه کرمانی گرفته تا ایجاد جنگ روانی و اظهار نظر مستقیم در خصوص این تیم که البته با عذرخواهی رسمی مدیر عامل باشگاه گل گهر این قائله ختم به خیر شد.

اما اگر بخواهیم لیست ورودی ها و خروجی های آبی پوشان سیرجانی را آنالیز کنیم باید بگوییم آنها نه تنها تیم خود را تقویت نکرده اند بلکه با از دست دادن بازیکنان تاثیرگذاری همچون مهرداد آوخ، اکبر صغیری، حمید گلزاری، علی مرزبان، محسن ایران نژاد و.... تضعیف نیز شده اند و نفرات به خدمت گرفته شده بیشتر دارای نام و نشان هستند تا انگیزه! و این یعنی پیمودن همان راهی که تا پیش از این تیم هایی از قبیل خونه به خونه، مس کرمان و.... در سالیان گذشته آنرا رفته و تجربه کرده اند و تاوان آنرا نیز پس داده اند.

ضلع دوم این مثلث را نیز نارنجی پوشان رفسنجانی تشکیل می دهند، رفسنجانی ها برای فصل پیش رو علاوه بر به خدمت گیری یک مربی جوان و نام آشنا و تمدید قرارداد اکثر بازیکنان فصل گذشته در فصل نقل و انتقالات کمی محتاطانه عمل کرده اند و ترجیح داده اند بازیکنان با تجربه و کم حاشیه ای را به عضویت تیم خود در آورند تا با وجود آوردن یک توازن نسبی با انسجام بیشتری نیز وارد میادین مسابقات شوند، از همین رو می توان گفت هدف آنها در این فصل قرار گرفتن در رده های بالای جدول رده بندی و نیم نگاهی به صعود است.

و اما در نهایت ضلع سوم و تکمیل کننده این مثلث نارنجی پوشان کرمانی هستند، پر افتخارترین تیم در بین سه تیم استان کرمان، تیمی که در سالیان نه چندان دور در سطح اول فوتبال کشور حضور داشت و حتی حضور در جام باشگاه های آسیا را نیز تجربه کرده است و به دلیل همین پشتوانه عظیم و پرداخت های مالی منظم نام آنها تبدیل به یک برند شده است، برندی که هر بازیکنی را برای پیوستن به این تیم وسوسه می کند. تیم اول استان کرمان که در فصول گذشته با بکارگیری بازیکنان و مربیان بزرگ و نامی در جستجوی راهی برای رسیدن به لیگ برتر بود پس از چند فصل ناکامی سرانجام در فصل جدید تصمیم به استفاده از مربیان بومی و بازیکنان جوان و با انگیزه گرفت تا با تکیه بر دانش مربی بومی خود که انگیزه های فراوانی برای اثبات توانایی های خود دارد به هدف خود که همان بازگشت به سطح اول فوتبال ایران است نایل آید.

مسئولان باشگاه مس در فصل نقل و انتقالات ترکیبی از بازیکنان لیگ یکی و لیگ برتری را به خدمت گرفته اند، بازیکنان جوانی که تا پیش از این توانایی های خود را در تیم هایی که در آن حضور داشته اند به اثبات رسانده اند اگر چه در این بین چندین بازیکن تاثیرگذار نارنجی پوشان نیز این تیم جدا شدند اما با توجه به یارگیری مناسب و پر کردن جای نفرات جدا شده با بازیکنان جایگزین بعید است مشکلی برای احمد نخعی و تیمش پیش بیاید و از این رو می توان تیم مس را یکی از مدعیان اصلی صعود به حساب آورد چرا که آنها راهی را در پیش گرفته اند که فصل گذشته تیم های پارس جنوبی و سپیدرود به سلامت از آن عبور کردند.

سید مهدی حق گوی

برق سکه ها جانت را گرفت

نیمار در قامت یهودا

گرفتن برق سکه ها گاهی از گرفتن یک برق فشار قوی خانمان سوز تر است... برق چند هزار ولتی شاید در یک لحظه تمام جسمت را بسوزاند اما برق سکه ها یک عمر طول می‌کشد تا ذره ذره جسم تو را بسوزاند تا نه فقط تو را نابود کند که این برق لعنتی شاید یک نسل را از دیدن خیلی چیزهایی که شایستگی‌اش را داشتند محروم کند...

همیشه در طول تاریخ یهوداهایی هستند که خیانت را سکه می‌زنند و می‌فروشند... آن هم به قیمت یک عمر محروم کردن یک نسل از دم مسیحایی که می‌تواند تا ابد زندگی ببخشد.

حالا تو حساب کن که این حواری خائن در قامت نیمار حلول کند و یکی از سه تکه صلیب ام اس ان باشد که به برق سکه‌های روی میز می‌خواهد دم مسیحایی این معجزه فوتبالی را از ما دریغ کند.

حالا بیا یک عمر فلسفه بباف که فوتبال حرفه‌ای است و قیاست مع‌الفارغ و این حق پسرک لوس برزیلی بوده است که نان هنرش را بخورد...البته که خیانت هم هنری است و یهودا هم عمری با هنر بدنامی در تاریخ زنده ماند!!

وقتی به جایی رسیدی که سرنوشت تو خشک وتر شدن چند میلیون چشم را رقم می‌زند، وقتی در جایی ایستادی که پشت سرت و برای بلند کردنت چند هزار دست هوا می‌رود، وقتی در جایی قرار گرفتی که سرنوشتت به سرخوشی میلیونی آدم‌های زمین گره می‌خورد و تو می‌توانی برایشان تاریخ سازی کنی اینجا درست همانجایی است که دیگر متعلق به خودت نیستی که بخواهی هنر شخصی‌ات را سپر توقعات دیگران کنی...

وقتی تصمیم تو تاریخ ساز می‌شود و می‌فهمی که با تصمیم بدت می‌توانی یک نسل را بدعات کنی دیگر حق نداری تصمیم اشتباه بگیری چراکه این تصمیمت از اطاق خواب تو گرفته تا شاخ آفریقا و سردترین نقطه سیبری و دل خاورمیانه را میلرزاند و می‌تواند همه را به اشتباه بی‌اندازد...  درست مثل همان روزی که فیگو از بارسا پیراهن رئال به دست گرفت و چند هزار کیلومتر آنطرف تر هاشمی نسب را برای عوض کردن پیراهن قرمزش به آبی مصمم‌تر کرد و اتفاقا هر دو نفر به جایی رسیدند که نباید با دست آورد تاریخی به هیبت هیچ آن‌هم در حالی که همه چیز برای بی‌نهایت شدنشان فراهم بود ومن مطمئنم که ان تصمیم اشتباه و این تصمیم مایوس کننده هزاران تصمیم اشتباه دیگر در دنیا را متولد می‌کند مثل آنچه که رفت...

سوای اشتباهی که در انتخاب پی اس جی یقه نیمار را می‌گیرد و او را مثل زالاتان به یک بازیکن درجه دو یا کمتر تبدیل می‌کند که قطعا هم چنین خواهد شد، حواری خائن صلیب ام اس ان، یک نسل فوتبالی را از دیدن معجزه‌های این مثلث و همه زیبایی‌های فوتبالش محروم کرد و از این رو نیمار بدنام تاریخ دنیای فوتبال خواهد شد و خواهد ماند... همانطور که توتی، دل‌پیرو، بوفون،جرارد تصمیم دیگری گرفتند و حالا چهره دیگری دارند ولی خب....پسر برزیلی این قصه که شاید هیچ آینده‌ی روشنی در تاریخ فوتبال جهان نداشته باشد کجا و آن فوتبالیست‌های جاودانه که نیمی از افتخارات و توانایی‌های او را نداشتند کجا...

جایگاه تیم‌ها در کلاس لیگ یک کجاست؟

پیش نیاز تیم های دسته اولی تمام شد

یکی از خاصیت‌های عجیب رقابت‌های لیگ دسته اول فوتبال کشور در این نهفته است که دقیقا تا شروع مسابقات و ثبت نتایج، نمی‌توان خیلی تحلیل دقیقی از آینده‌ی این رقابت‌ها و تیم‌های برترش ارایه داد.

شکل عجیب و فرسایشی این رقابت‌ها و شرایط عمدتا غیراستاندارد این مسابقات و همچنین اتفاقات غیرقابل پیش‌بینی در جریان این مسابقات همه دست به دست هم می‌دهد که نتایج این رقابت‌ها کاملا برخلاف آنچه که تصور می‌شود ثبت گردد.

این موضوع حداقل در چند فصل اخیر این مسابقات کاملا به چشم آمده است و تیم‌هایی از این رقابت‌ها به لیگ برتر صعود می‌کنند که معمولا کسی خیلی روی آن‌ها تا پیش از شروع مسابقات حساب ویژه‌ای باز نکرده است و تیم‌هایی نیز خیلی زود قافیه صعود را باخته‌اند که همگان آن‌ها جزو تیم‌های درجه‌ی یک صعود می‌دانستند.

این اتفاق در رقابت‌های سال قبل لیگ یک به وضوح رخ داد و دوتیم لیگ دویی که به تازگی موفق شده بودند جواز صعود به لیگ یک را کسب کنند، در کمال تعجب همگان و در حضور مدعیان پرشمار، موفق شدند لیگ برتری شوند.

از همین روست که تحلیل در رابطه با تیم‌های مدعی لیگ یک و پیش‌بینی تیم‌های صعود کننده از این رقابت‌ها معمولا خیلی کار دقیقی از آب در نمی‌‌اید اما بهرشکل بر اساس فعالیت تیم‌ها در فصل نقل و انتقلات و پیش فصل لیگ یک و بر اساس نحوه‌ی آماده‌سازی این تیم‌ها، می‌توان آن‌ها را دسته بندی کرد. هرچند این دسته بندی نمی‌تواند ملاکی برای تضمین موفقیت ویا شکست آن‌ها در جریان مسابقات باشد.

در حالی که رقابت‌های این فصل لیگ یک دقیقا از یک هفته‌ی دیگر آغاز می‌شود، تیم‌ها به پایان دوران آماده‌سازی خود برای شرکت ‌در این رقابت‌ها نزدیک می‌شوند و بر اساس فعالیت‌های دوماهه‌ی گذشته‌ی این تیم‌ها می‌توان آن‌ها را در چند دسته تقسیم کرد.

شاگرد زرنگ‌ها:

دسته‌ی شاگرد زرنگ‌های لیگ یک این فصل متشکل از تیم‌هایی است که خیلی زود خود را وارد گود فوتبال لیگ یک این فصل نمودند... تیم‌هایی که تقریبا از دو ماه قبل خیلی زود استارت خود را برای این فصل زدند و با جذب بازیکنان مد نظر خود و برپایی اردوهای تمرینی با برنامه، شکل منظم‌تری نسبت به سایرین برای آماده‌سازی خود داشتند.

این تیم‌ها همان‌هایی بودند که از نظر مدیریتی مشکلات کمتر و  وضعیت روشنی داشتند و همین موضوع سبب شده بود که هرچه سریع‌تر مراحل آماده‌سازی خود را آغاز کنند.

تیم‌های گل‌گهر سیرجان، ملوان انزلی، بادران تهران، مس رفسنجان، نساجی قائمشهر و البته مس کرمان تیم‌هایی بودند که زودتر از سایرین فصل را برای خود آغاز کردند و انتخاب و یا تمدید مربیان آن‌ها و همچنین شروع مذاکراتشان برای بستن تیم‌هایشان آن‌ها را جلوتراز سایر رقیبانشان قرار داد.

باید دید این ثبات مدیریتی ومشکلات کمتر تیم‌داری و همچنین حرکت سریع این شاگرد زرنگ‌ها که سبب شده است آن‌ها نزدیک‌تر به تخته بنشیند و بحث فنی تیم‌ خود را سریع‌تر مشخص کنند، آیا سبب می‌شود که در جریان بازی‌های لیگ یک نیز از رقیبانشان پیش بی‌افتند و نمره‌ی بهتری کسب کنند؟!

ردیف‌های دوم و سوم:

پس از تیم‌های ردیف اول، برخی دیگراز لیگ اولی‌ها تقریبا خود را به موقع وارد عرصه کردند و هرچند نسبت به دسته اول برای آماده‌سازی خود زمان بیشتری از دست دادند اما بهرشکل خود را به موقع پیدا کردند. خونه به خونه بابل که با چهره‌ای کم حاشیه‌تر از سال‌های قبل به مسابقات وارد می‌شود، شهرداری تبریز که می‌خواهد شگفتی‌ساز این فصل باشد، ماشین‌سازی تبریز که بعد از انتخاب رسول خطیبی به عنوان سرمربی به شکلی عجیب و پرحاشیه تیم خود را بست و نفت مسجد سلیمان که همیشه به صورت چراغ خاموش تیمش را می‌بندد و نتایج متوسط می‌گیرد، در کلاس امسال لیگ یک در ردیف‌های دوم و سوم می‌نشینند.

تیم‌های بازیگوش لیگ یک

تعدادی از تیم‌های لیگ یک این فصل هم شیطنت در چهره‌شان موج می‌زند... این همان تیم‌هایی هستند که شاید کمتر کسی روی موفقیت‌شان شرط ببندد اما بازیگوشی آن‌ها شاید منجربه موفقیت و یا شاید هم منجر به ناکامی محض‌شان شود... برق جدید شیراز دقیقا از همین تیم‌هاست که وضعیت خوبی از نظر آماده‌سازی و حتی بستن تیم خود نداشت ولی می توان به این تیم شیرازی با نگاهی مرموز نگریست! شهرداری ماهشهر هم همین وضعیت را دارد و این تیم که قطعا الگوی خود را تیم پارس جم قرار داده است هرچند به صراحت عنوان می‌کند که هدفش بقا در لیگ یک است اما بدش نمی‌آید که از آخرهای کلاس برای شاگردهای ردیف جلو دردسر درست کند.

تیم‌های منطقه خطر

آخر کلاس همیشه جای خطرناکی بوده است... آن‌هایی که به در خروجی نزدیک‌تر هستند و معمولا برای تنبیه شدن، حواس بیشتری برروی آن‌ها معطوف شده است...تیم‌های لیگ یکی که در این منطقه قرار می‌گیرند همان‌هایی هستند تا چند هفته‌ی پیش اصلا تکلیف حضور و یا عدم حضورشان در بازی‌های لیگ یک این فصل مشخص نبود... مشکلات شدید مدیریتی دارند و تامین هزینه‌های آن‌ها در طول بازی‌ها با مشکل روبروست...

تیم‌هایی که سقوط کنندگان لیگ یک به لیگ دو در فصول قبل دقیقا مشخصات و مختصات آن‌ها را داشته‌اند و پیش فصل خود را مشابه همین تیم‌ها آغاز کرده‌اند و اگر دست نجنبانند می‌توانند جزو سه شاگردی باشند که به سمت در خروجی از آخر کلاس برای بازگشت به یک کلاس پائین‌تر هدایت می‌شوند... ایرانجوان بوشهری که به این وضعیت پیش فصل دیگر عادت کرده است ولی همیشه خود را نجات می‌دهد، سپاسی که نمی‌خواهد حداقل مصایب فصل قبل را تا هفته‌ی آخر دنبال خود داشته باشد، آلومینیوم اراک و راه اهن تهرانی که خیلی شبیه به تیم‌های سقوط کرده فصل قبل، لیگ را آغاز می‌کنند، صبا قم که آخرین تیمی بود که کار خود را برای لیگ یک این فصل آغاز کرده است و از همه عقب‌تر می‌باشد، اکسین البرزی که دیگرتیم متولول فصل قبل نیست و در دسته‌ی نادارهای این فصل قرار می‌گیرد وپیش فصل را نیز خیلی بد و دیرهنگام آغاز کرد، همگی تیم‌های منطقه خطرناک لیگ یک هستند.      

البته شاید با اثبات تبانی در بازی‌های فصل قبل لیگ یک، جغرافیای لیگ یک تغییر کند و اتفاقات عجیب و غریب حتی پیش از شروع اینفصل لیگ یک رخ دهد.

با این تفاسیر باید دید با شروع مسابقات لیگ دسته اول کشور، در نهایت جایگاه پیش فصل این تیم‌ها در جایگاه ایان فصل آن ها چه تاثیری خواهد گذاشت و آنچه که البته مهم است نمراتی است که جایگاه نهایی این تیم‌ها را در کلاس لیگ یک مشخص می‌کند نه حرکت پیش فصل آن‌ها.  

سرسام از این همه جنجال

لطفا یکم دعوا نکنید!!

روزنامه‌ها را ورق بزنید؛ اگر برایتان کمی سخت است و با رسانه‌های پیشرفته و دیجیتال راحتید، سراغ یک سایت خبری ورزشی یا کانال تلگرامی فوتبالی بروید و تیتر خبرها را در همان صفحه پیش‌‌رو مرور کنید.در نگاه اول با این تیترها مواجه می‌شویم: «محمد نصرتی: اتفاقات نفت را باید در گینس ثبت کنند... کنعانی زادگان: اگر محروم بودم چرا اعلام نکردند... جنجال در نشست خبری دایی... منصوریان به سیم آخر زد... تشکیل کارگروه برای بزرگترین معضل مالی پرسپولیس... بختیار رحمانی: آدم‌های دروغگو در فوتبال زیاد شده‌اند... کعبی: دلالی در فوتبال بیداد می‌کند...»

تنها با دیدن همین تیترها که در صفحه نخست روزنامه‌ها و سایت‌های خبری به مخاطب ورزشی چشمک می‌زنند، چه تصویری از ورزش و فوتبال پیش روی شما قرار می‌گیرد؟ خواندن این حرف‌ها و عمیق شدن در موضوعات فوتبال ایران، تصویری زشت از فوتبال را پیش روی قرار می‌دهد؛ تصویر زشتی که بر متن فوتبال که در ذات خود زیباست غلبه کرده و جای همه خوبی‌ها و زیبایی‌های فوتبال را گرفته است. تصویر ما از مرور اخبار یک روز فوتبال، مجموعه‌ای بی‌نظم و انضباط، سرشار از بی‌قانونی با انسان‌هایی عصبی و پرخاشگر است که مدام در حال غرغر کردن و نق زدن هستند. واژه‌هایی نظیر «دلالی»، «حاشیه» «جنجال»، «بحران»، «سوءمدیریت»، «بدهکاران و طلبکاران» و «جریمه» بیش از هر چیزی به چشم می‌خورد. ناخودآگاه با دیدن این واژه‌ها، حس منفی به فوتبال در ما غالب شده و از خود می‌پرسیم، این چه فضایی است که همه در آن می‌نالند و معترضند؟ جالب اینکه چنین فضایی مخاطب میلیونی دارد در میان مخاطبان فوتبال، نسل جوان بیشتر از بقیه دیده می‌شود. حالا پرسش ما این است: «آیا فوتبال تا این حد زشت و سخیف شده که با نگاهی گذرا به رسانه‌ها، حس بی‌حوصلگی و ناامیدی جای هیجان و سرزندگی را می‌گیرد؟»

۴۸ ساعت از پایان هفته نخست لیگ برتر نگذشته که صدای اعتراض همه بلند شده است. لیگ امسال هم مثل ادوار گذشته لیگ، با همان بحث‌های کهنه، با همان معضلات و مشکلات تکراری، بی‌آنکه ذره‌ای تغییر حس کنیم، آغاز شده و با گذشت هفته‌ها، بر شدت اعتراض‌ها و چالش‌ها افزوده خواهد شد، چرا که از پارسال تا امسال، گام موثری برای تغییر فضای تیره و تار سال های قبل برداشته نشده.

فدراسیون فوتبال متولی برگزاری لیگ ایران است؛ اما در این نهاد مهم هرگز کوششی برای اصلاح و بهبود فضای فوتبال دیده نمی‌شود. انگار همه عادت کرده‌اند به این حرف‌ها، به این همه جنجال و مصاحبه پی در پی علیه هم و فدراسیون هم از بیرون تماشاگر زد و خورد اهالی فوتبال است. بدتر اینکه مدیران فدراسیون خود‌شان را عقب کشیده‌اند که مبادا در این ماجرا ضربه‌ای به آنها وارد شود که اتفاقا باید ماجرا برعکس می‌شد و این فدراسیون فوتبال بود که با قوانین تازه و ساز و کار جدید در شکل و شمایل اجرای لیگ، وسط میدان می‌ایستاد و مراقب بود که هر کس سر سوزنی پا را از گلیمش درازتر کند، با برخورد و تنبیه جدی مجازات ‌شود.

فدراسیون در شروع لیگ برای مصاحبه‌های خارج از عرف، برای تاخت و تاز به داوران – که از مهم‌ترین عوامل برگزاری مسابقه هستند – هیچ تدبیر و برنامه‌ای ندارد. بی‌شک در هفته‌های آینده با حساس‌تر شدن لیگ، موج غضب و عصبانیت از داخل زمین و روی نیمکت به سکوها کشیده خواهد شد. همان آش و کاسه فصل‌های قبل؛ ناسزا به داوران، شکستن صندلی‌ در ورزشگاه‌ها و پرتاب بطری و لابد لیزر در چشم داور و تیم حریف.

انگار یادمان رفته همین چند ماه پیش کنفدراسیون فوتبال آسیا برای تماشاگران خاطی چه جرایم سنگینی وضع کرد و باشگاه پرسپولیس به دلیل پرتاب بطری و انداختن لیزر از یک بازی خانگی محروم شد. فدراسیون فوتبال که باید فیفایی کوچک در هر کشوری باشد و با کنفدراسیون فوتبال آسیا و فدراسیون جهانی فوتبال در یک مسیر حرکت کند و در یک کلام وحدت رویه‌ای آشکار با آنها داشته باشد که ندارد! از شروع لیگ پیداست که فدراسیون قدم از قدم برنداشته؛ مصاحبه منصوریان، اعتراض‌ به داوری، خشونت و بی‌ادبی روی سکو و بقیه ماجراها، همه و همه مثل گذشته پابرجاست.

فدراسیون و مردان اصلی تصمیم‌گیرنده‌اش اهل مماشات و مدارا شده‌اند؛ از گذشته آنقدر تساهل و تسامح کرده‌ و کوتاه آماده‌اند تا کار به اینجا رسیده. کدخدامنشی و مراعات جای خود را به  قانون داده و هر بار مشکلی پیش آمده، با ملاحظه‌کاری و ترس از برخورد با باشگاه‌ها – یا به دلیل هوادار یا موقعیت جغرافیایی و یا وابستگی‌های سازمانی باشگاه‌ها – از اجرای قانون طفره رفته‌اند. اما در این میان ای‌اف‌سی اهل تساهل و تسامح نیست و بی‌پروا حکم می‌دهد و مجازات می‌کند.

تا زمانی که فدراسیون فوتبال ایران در مسیر ای‌اف‌سی و فیفا حرکت نکند و قاطع و محکم پای قوانین فوتبال نایستد، امسال هم مثل پارسال، خبری از فوتبال زیبا و دلپذیر نیست و پلشتی‌های این فوتبال ، بر متن و ذات زیبای آن غلبه خواهد داشت و هیچگاه ما از فوتبال که فلسفه‌اش ایجاد نشاط، شادی و سرزندگی است، نه تنها لذت نخواهیم برد، بلکه از دعواها و سر و صداهایش سرسام می‌گیریم و از فوتبال فراری می‌شویم.

نگاهی به بازی‌های هفته به هفته مس

سناریوی لشکر کشی مس در فصلی جدید

با مشخص شدن برنامه‌ی هفته به هفته بازی‌های تیم فوتبال مس کرمان، حالا کادر فنی و بازیکنان این تیم درک بهتری از بازی‌های لیگ این فصل دارند و سختی کار خود را بیشتر درک می‌کنند...کار سختی که برای گذر از آن به سوی موفقیت تلاش فوق‌العاده‌ای را طلب می‌کند.

ـ مس ب بسمه‌الله خود را در لیگ یک این فصل در تبریز آغاز می‌کند و بازی حساس هفته‌ی اول را برابر تیم تازه لیگ یکی شده شهرداری تبریز برگزار می‌کند. آخرین خاطره‌ای که مسی‌ها از بازی در تبریز برابر شهرداری این شهر دارند به بازی‌های لیگ برتر سال 92 برمی‌گردد جایی که قاسم دهنوی بعد از زدن گل برای مس، به پاهای بلاژویچ سرمربی وقت مس افتاد تا مس با همان یک گل وکسب سه امتیاز خاطره شیرینی برای خود بسازد... حالا مس یکبار دیگر به دنبال ثبت خاطره‌ای خوش در تبریز و برابر شهرداری است. هرچند شهرداری تازه به لیگ یک صعود کرده است اما صعود دو تیم لیگ یکی شده پارس جم و سپیدرود در فصل قبل به لیگ برتر، سبب شد که دیگر هیچکس تیم‌های تازه وارد را به این لیگ دستکم نگیرد.

ـ حضور چندین ساله مس در لیگ یک سبب شده است که تیم‌های لیگ یکی تبدیل به رقبای سنتی برای این تیم کرمانی بشوند... یکی از این تیم‌ها خونه به خونه بابل است که در سال‌های گذشته کم کرکری با مس کرمان نداشته است... هر دو تیم در این فصل با چهره‌ای جوان‌تر و کم حاشیه‌تر از فصول قبل به مصاف یکدیگر می‌روند تا ناکامی‌های سال‌های قبل را جبران کنند. مس در اولین بازی خانگی خود در این فصل برابر خونه به خونه به دنبال گرفتن انتقام باخت تلخ فصل قبل خود در خانه از این تیم است که سبب شد پرونده‌ی صعود مس در لیگ سال قبل رسما بسته شود.

ـ شاید مس دوست داشت برابر تیم‌های بحران‌زده‌ای مثل راه آهن که پیش فصل اسفباری داشتند و به احتمال فراوان در طول بازی‌ها نیز با مشکلات بزرگ روبرو می‌شوند، در هفته‌های رو به پایان بازی کند اما بهرشکل به قید قرعه مس در هفته‌ی سوم در تهران به مصاف راه‌آهن می‌رود. این بازی بهرشکل از آن دیدارهایی است که مس باید سه امتیاز کامل آن را ولو در خارج از خانه کسب کند تا اگر خواهان صعود و بالانشینی در جدول است، از رقیبانش عقب نماند.

ـ هفته‌ی چهارم اولین دربی مس در ورزشگاه خانگی خودش رقم می‌خورد... بازی فوق‌العاده حساس مس و گل‌گهر که دنیایی از سوژه و جذابیت در خود نهفته دارد. از صحبت‌هایی که مقامات سیرجانی علیه تیم کرمانی مطرح کردند گرفته تا رفتن برخی از بازیکنان فصل قبل مس به گل‌گهر آن‌هم با حواشی زیاد وحضور بگوویچ برروی نیمکت گل‌گهر که همیشه از تیم مس به نوعی دلخوری دارد! جدا از همه‌ی این نکات،رقابت این دو تیم استان کرمانی در فصل نقل و انتقالات که به نوعی یکدیگر را با خرید‌های خود زیر سوال می‌بردند، همگی سبب می‌شود که حالا در هفته‌ی چهارم جدال دو تیم در زمین مسابقه یکی از حساس‌ترین بازی‌های نیم فصل اول دو تیم را رقم بزند... بازی حساسی که تاثیر زیادی نیز در سرنوشت دو تیم در جدول دارد.

ـ در هفته‌ی پنجم نیز مس یکی دیگر از رقابت‌های سخت و سرنوشت‌ساز خود را در نیم فصل اول در انزلی و برابر ملوان برگزار خواهد کرد... مس چه زمانی که درلیگ برتر بود و چه فصل قبل، همواره از بازی در انزلی خاطرات ناخوشایندی داشت و عمده‌ی نتایج خود را در این شهر با شکست ثبت می‌کرد... شاید کرمانی‌ها از تساوی و کسب یک امتیاز این بازی راضی باشند ولی بهرشکل شاید اتفاق بزرگ تاریخی برای مس در این هفته رخ دهد و طلسم طولانی مرداب انزلی در این بازی برای کرمانی‌ها سرانجام شکسته شود.

ـ در هفته‌ی ششم مس در کرمان برابر یکی دیگر از تیم‌های تازه وارد و ناشناخته‌ی لیگ یک قرار می‌گیرد... تیم برق جدید شیراز تا این هفته قطعا با نتایجش معرفی بیشتری از خود در لیگ یک این فصل دارد ولی بهرشکل مس در این مسابقه خانگی باید با برق شیراز چراغ خانه خود را روشن‌تر کند. این تیم شیرازی البته ساختار خوبی دارد و در سال‌های قبل بیشتر با تیم‌های موفق پایه خود شناخته می‌شد... برق جدید شیراز در این فصل پتانسیل شگفتی‌سازی را در چنته دارد.

ـ مس سال‌ها بود که دیگر به ماهشهر سفر نداشته بود... این تیم آخرین بازی خود را در ماهشهر در سال 80 انجام داده بود که برابر پتروشیمی این شهر بازی می‌کرد اما حالا با صعود شهرداری ماهشهر به لیگ یک، مس مجددا به این شهر ناشناخته در فوتبال ایران سفر می‌کند.

ـ تا هفته‌ی هشتم تا حدود زیادی رتبه‌ی مس در نیم فصل اول تثبیت شده است و کرمانی‌ها تقریبا تا این هفته‌ها می‌توانند تشخیص دهند که تیم‌ آن‌ها برای صعود چند مرده حلاج می‌باشد... در این هفته مس در کرمان میزبان اکسین البرز است ک در بازی دوستانه پیش فصل این تیم را در خانه خودش شکست داد و با توجه به وضعیت نه چندان مطلوب این تیم در پیش فصل لیگ یک این فصل، قطعا تیم البرزی قدرت فصل قبل خود را ندارد و نمی‌تواند جزو تیم‌های درجه‌ی یک این فصل محسوب شود.

ـ مس از بدشانسی خود در دور بازی متوالی دور رفت میزبان شده است و اگر این اتفاق در دور برگشت برای مس رخ می‌داد به مراتب فایده‌ی بیشتری داشت... بهرشکل مس پس از میزبانی از اکسین، در هفته‌ی نهم بازهم در کرمان میزبان نساجی مازندران است که جدال این دو تیم ریشه‌دار فوتبال ایران در سال‌های گذشته همواره جذاب بوده است.نساجی در کرمان همیشه برابر مس مغلوب شده است و کرمانی‌ها درصدد هستند در چهارمین بازی متوالی دو تیم در کرمان بازهم قائمشهری‌ها را با شکست تا شمال بدرقه کنند.

ـ و سرانجام ال مسینو این فصل نیز در هفته‌ی دهم از راه خود فرا می‌رسد و دو تیم مس کرمان و مس رفسنجان در شهر پسته به مصاف هم می‌روند. دربی این فصل دو تیم نیز به واسطه‌ی اتفاقات پیش فصل جذابیت‌های خاص خود را دارد و با توجه به اینکه تیم رفسنجانی در این فصل بیش از پیش پرسروصدا بوده است وبا قدرت بیشتری بسته شده، جدال دو تیم قطعا حساس‌تر وسرنوشت‌سازتر خواهد بود.

ـ روزی بود که مس با پیروزی در قم و برابر صبا این شهر صعود خود را به لیگ قهرمانان آسیا تثبیت کرد... حالا کرمانی‌ها که از قم خاطرات بسیار خوبی در ذهن دارند، با سقوط تیم صبا به لیگ یک، بازهم به این شهر سفر می‌کنند و خیلی دوست دارند که تا هفته‌ی یازدهم نتایجشان به گونه‌ای بوده باشد که بازهم با کسب یک نتیجه‌ی خوب دیگر بازهم یک صعود را در این شهر استارت بزنند... صبا قم با وجود اینکه یک تیم لیگ سابق لیگ برتری و شناخته شده‌ی لیگ یک این فصل می‌باشد، اصلا پیش فصل خوبی نداشت و فعلا نمی‌تواند در زمره‌ی مدعیان لیگ یک این فصل قرار بگیرد مگر اینکه تا این هفته نتایج تیمش متفاوت از تصورات باشد.

ـ در هفته‌ی دوازدهم مس به مسجدسلیمان می‌رود تا برابر یکی از تیم‌های همواره متوسط لیگ یک بازی کند... تیم مسجدسلیمان همواره تیم عجیبی در لیگ یک بوده است که در بازی‌هایی برنده می‌شود که کسی انتظار ندارد و در بازی‌هایی نتیجه را از دست می‌دهد که هیچکس گمان نمی‌کند! همه کرمانی‌ها امیدوارند در این هفته مسجد سلیمان در خانه روی مود نباشد تا کرمان بعد از دو فصل اولین سه امتیاز را در زمین این تیم کسب کند.

ـ در هفته‌ای که عدد نحس با خود دارد مس برابر یکی از رقبای دردسرسازش قرار می‌گیرد... این هفته مس در کرمان میزبان ماشین سازی تبریز است که در فصل نقل و انتقالات با بی‌اخلاقی تیم تبریزی و برپا شدن ماجرای مهرداد بایرامی، تقابل شدیدی بین دو تیم شکل گرفت. البته مس قصد دارد در این بازی با اخلاق برنده دیدار مهم خودش باشد...

ـ تیم بادران تهران به واسطه‌ی عملکرد خوبش در نقل و انتقالات یکی از مدعیان این فصل حداقل تا پیش از شروع بازی‌ها محسوب می‌شود از همین روست که بازی هفته‌ی چهاردهم مس در تهران و برابر تیم  بادران به احتمال فراوان یکی از بازی‌های حساس و سروشت ساز مس کرمان محسوب می‌شود. مس فصل قبل خیلی خوب یقه این تیم تهرانی را در دو بازی رفت وبرگشت گرفت و باید دید در بازی‌های این فصل نیز می‌تواند این کار را تکرار کند.

ـ مس و سپاسی دو تیمی که بیشترین رویارویی را در سال‌های گذشته با یکدیگر داشته‌اند و تقریبا به رقبای سنتی هم در چند سال گذشته چه در لیگ برتر و چه در لیگ یک تبدیل شده‌اند و در این فصل نیز رقابت‌های پرتعداد خود را ادامه می‌دهند. بازی‌های خانگی مس به خصوص در دور رفت تاثیر به سزایی در تعیین رتبه‌ی این تیم دارد و کسب سه امتیازهای این گونه بازی‌هاست که می‌تواند از مس چهره‌ای مدعی بسازد.

ـ در هفته‌ی شانزدهم تقریبا رتبه‌ی مس در دور رفت مشخص شده است و بازی خانگی این هفته‌ی مس برابر آلومینیوم اراکی که همچنان سرنوشتی مبهم دارد می‌تواند تکلیف جایگاه دور رفت این تیم را بیش از پیش روشن کند. آلومینیوم با توجه به وضعیت پیش فصل خود می‌تواند یکی از مدعیان سقوط این فصل باشد مگر اینکه این تیم در زمین بازی معادلات را برهم بزند.

ـ و سرانجام هفته‌ی پایانی دور رفت با ایرانجوان بوشهر... کرمانی‌ها اصلا دوست ندارند تا ان روز نتایج مس آن‌ها را پیر کرده باشد که با کسب امتیاز کامل این بازی خانگی از ایرانجوان بوشهر، یک شور ونشاط اساسی را برای خود در دور برگشت داشته باشند و حداقل تا پایان دور رفت بازی‌ها در بین چهار تیم بالای جدول خود را کاملا مدعی کرده باشند... باید دید در پایان این نیم فصل مس عروسی را به کوچه خود کشانده است و حداقل همانند سال قبل، دور رفت را با حاشیه‌های فراوان تمام نمی‌کند.      

پیام احمد نخعی از دل بازی‌های دوستانه

مس این فصل فوتبال اقتصادی نمایش می دهد

در حالی که یک هفته به آغاز رقابت‌های لیگ دسته اول کشور باقیمانده است، تیم فوتبال مس با جذب یک بازیکن دیگر و انجام بازی‌های تدارکاتی، هرچه بیشتر در جهت شناسایی ترکیب نهایی خود در این فصل گام برمی‌دارد.

احمد نخعی با انجام دو بازی دوستانه در کرج به نوعی تفکرات خود در تیم این فصل مس را بیشتر نشان داد،تفکراتی که به احتمال فراوان شاکله‌ی اصلی تیم مس کرمان را در بازی‌های این فصل لیگ یک خواهد ساخت.

در دو بازی دوستانه‌ی مس در کرج و حتی بازی تدارکاتی برابر سپاسی، الویت اول احمد نخعی در مس این فصل کاملا مشخص شد و آن حفظ دروازه‌ی تیم و عدم باز شدن آن با کنترل و یک دفاع تیمی همه جانبه است...

مس در پنج بازی تدارکاتی اخیر خود فقط یک گل خورده داشت و دو بازی دوستانه‌ی این تیم هم با تساوی بدون گل خاتمه یافت و این یعنی اینکه بسته نگه داشتن دروازه‌ی مس از اوجب واجبات تیم احمد نخعی در بازی‌های این فصل لیگ یک است که باید توسط تمام تیم انجام گیرد.

این همان تفکری است که فصل قبل تیم پارس جنوبی را روانه‌ی لیگ برتر کرد و نتایج عمدتا یک بر صفر این تیم در بازی‌هایش و همچنین آمار بسیار پائین گل دریافتی تیم پارس جنوبی در بازی‌های لیگ فصل قبل درواقع کلید صعود این تیم به لیگ برتر بود که ظاهرا احمد نخعی و تیم مس این فصل نیز در این فصل قصد دارند از همین کلید در صعود خود را باز کنند.

حتی در مقطعی که در نیم فصل دوم رقابت‌های لیگ دسته یک فصل قبل، تیم مس به همراه منصور ابراهیم‌زاده اوج گیری فوق‌العاده‌ای داشت تا به سه امتیازی صدر جدول هم برسد، با همین حربه‌ی حفظ دروازه‌ی خودی و کم شدن گل‌های دریافتی اتفاق افتاد.

بازی‌های دوستانه‌ی مس نشان داد که الویت گل نخوردن برای مس به مراتب بیشتر از الویت گل زدن است و از همین رو وظیفه‌ی مهاجمان مس بسیار سخت‌تر می‌شود... هدف گذاری مس که بر حفظ دروازه‌ی خودی می‌باشد سبب می‌شود که مهاجمان این تیم باید از موقعیت‌های گل نه چندان پرشمار نهایت استفاده را ببرند.

جذب یاسر فیضی برای مهاجم نوک مس در کنار شاهرخ غلامرضایی و مقداد اکبرخواه یعنی اینکه احمد نخعی در صدد است در نوک حمله‌ی خود رقابتی ایجاد کند که این سه مهاجم نوک مس فرصت از دست دادن هیچ موقعیت گلی نداشته باشند و آن‌ها بیشترین اثرگذاری را در زدن گل و یا ساختن آن در خط حمله‌ی مس داشته باشند.

در بازی با اکسین مس تا زمانی که بازی بدون گل در جریان بود، با نگاهی به حفظ دروازه‌ی خودی، برنامه‌های هجومی خود که عمدتا فرستادن توپ‌های بلند به پشت مدافعان میانی و کناری حریف بود امتحان کرد و در صحنه‌ی گل خود، کاملا بر اساس آنچه که می‌خواست به گل رسید....توپ بلندی برای اکبرخواه ارسال شد و او با کنترلی خوب آن را به سلیمان علیزاده شوت زن سپرد تا این هافبک دفاعی مس که در زمانی که تیمش هنوز به برتری دست پیدا نکرده است اجازه‌ی نفوذ بیشتری دارد، با شوتی محکم گل تیم خود را به ثمر برساند.

بعد از این گل و در بازی با داماش، مس بازی کنترلی را به خوبی تمرین کرد تا این سبک بازی به خوبی توسط نخعی برای شاگردانش ملکه‌ی ذهن شود.

از همین روست که برای مس این فصل اصلا نباید انتظار بازی انتحاری داشته باشیم و مثلا این توقع را داشته باشیم که تعداد حملات مس به یک رقم فوق العاده برسد... مس در این فصل فوتبال اقتصادی بازی می‌کند... دروازه‌ی خود را بسته نگه می‌داد... در زمانی که گل می‌خواهد به مقدار کفایی حمله می‌کند تا گل خود را به ثمر برساند و پس از آن بازی را کنترل و اداره می‌کند... این برنامه اصلی مس در این فصل است.

فوتبال اقتصادی فصل قبل هم در مقطع اوجگیری مس با ابراهیم‌زاده نمایش داده شد... همان سبکی که البته کیروش هم با آن تیم ملی را به جام جهانی برد و فصل قبل هم توسط پارس جنوبی در لیگ یک به بهترین شکل ممکن پیاده شد.

حالا این فوتبال اقتصادی توسط احمد نخعی در مس این فصل پیاده می‌شود و این سبک فوتبال حوصله و صبر بیشتری را از سکوها و همچنین کارشناسان طلب می‌کند. شاید فوتبال هجومی و سراسر حمله برای تماشاگران و کارشناسان جذاب‌تر باشد کما اینکه این سبک فوتبال ریسک گرفتن و یا نگرفتن نتیجه را بیشتر می‌کند اما فوتبال اقتصادی که کیروش با آن نتیجه گرفت و یا همین سبک که در لیگ یک بیشتر موجب نتیجه گرفتن تیم‌ها شده است سبب می‌شود که سرمربی این فصل مس نیز فعلا این سبک بازی را تمرین و نمایش دهد.

مثبت و منفی قرعه‌کشی برای مس

شانسی که خیلی به کرمانی‌ها لبخند نزد   

‌قرعه کشی رقابت‌های لیگ دسته اول کشور انجام گرفت تا حالا رقابت‌های این فصل برای تیم مس کرمان هم سروشکل بهتری بگیرد و این تیم نیز همانند سایر رقیبانش برای بازی‌های این فصل برنامه ریزی بهتری انجام دهد.

هرچند کادر تیم مس کرمان به شدت معتقد است که قرعه‌کشی رقابت‌ها اهمیت زیادی برای این تیم نداشته است و آن‌ها در هر شرایطی بر یک شروع خوب و تداوم نتایج مناسب برای بالانشینی در جدول اصرار دارند، ولی بهرشکل با انجام قرعه‌کشی این رقابت‌ها مشخص شد که گلدان‌ها و گوی‌ها چندان با تیم مس مهربان نبودند و قرعه‌ بازی‌ها برای مس به گونه‌ای نبود که این گونه تعبیر کنیم شانس مس سبب شد که آن‌ها اولین پیروزی خود را در خارج از زمین دشت کرده‌اند.

هرچند بنا به همان صحبت مقامات تیم مس آن‌ها هیچ رقابتی مهمتر از رقابت داخل زمین ندارند و شاید سخت شدن قرعه برای مس دلیلی باشد که این تیم با جدیتی بیشتر کار خود را تا شروع بازی‌ها دنبال کند.

از نکته‌های منفی این قرعه‌کشی برای مس می‌تواند به این موارد اشاره کرد که این تیم اولین بازی خود را که بسیار مهم واثرگذار می‌باشد در خارج از خانه‌ی خود برگزار می‌کند.

معمولا در یک تورنمنت همانند لیگ اولین بازی‌ها بسیار مهم و اثرگذار می‌باشد که پیروزی در آن می‌تواند به مراتب  بیشتر از سه امتیاز ارزش داشته باشد چراکه از نظر روحی و روانی نیز می‌تواند فوق‌العاده در روند یک تیم اثر داشته باشد.

بهرشکل هرچند بازی در خانه می‌توانست شانس کسب پیروزی مس را در این بازی مهم افزایش دهد اما عدم پیروزی در بازی اول خانگی نیز می‌توانست به همان اندازه دردسر ساز باشد مثل مساوی دردناکی که مس فصل قبل در اولین بازی خود در خانه برابر سپاسی گرفت و این تیم را از نظر روحی با بازخورد منفی روبرو کرد.

شاید همانند سال قبل که مس اولین بازی دور برگشت خود در خارج از خانه و در شیراز را پیروز شد تا یک روند عالی را در نیمفصل دوم آغاز کند، در این فصل قرار است روند عالی مس از پیروزی خارج از خانه در اولین بازی دور رفت و برابر شهرداری در تبریز آغاز شود.

همچنین از بدشانسی‌های مس در این قرعه‌کشی انجام آخرین بازی فصل در خارج از خانه می‌باشد... اگر کار صعود مس به هفته‌ی آخر بکشد، شاید بازی خانگی به این تیم کمک بیشتری می‌کرد تا جشن صعودش را برابر چشم هوادارانش بگیرد. ولی حالا مس در این فصل آخرین بازی لیگ را باید در بوشهر برگزار کند و شاید لازم باشد تا آن زمان مس تکلیف خود را برای صعود روشن کرده باشد!

از دیگر بد بیاری‌های قرعه کشی این بود که مس در دور برگشت که بازی‌ها حساس‌تر ونفس‌گیر تر می‌شوند به بازی داخل خانه بیشتر نیاز داشت اما به حکم قرعه مس در دور رفت در دو بازی متوالی و در هفته‌های دهم و یازدهم در کرمان میزبان شده است واین یعنی مس از همین حالا دو بازی متوالی سخت خارج از خانه در دور برگشت دارد و مس باید در دور رفت امتیازهای لازم را کسب کند تا در دور برگشت خیالی راحت‌تر داشته باشد.

البته این قرعه‌کشی نکات  مثبتی هم برای تیم مس کرمان داشت تا بتواند موارد منفی آن را تا حدودی پوشش دهد... اول اینکه مس در سه هفته‌ی پایانی با سه تیمی بازی می‌کند که تجربه‌ی سال‌های قبل نشان می‌دهد بیشتر میانه نشین روبه پائین جدول بوده‌اند و از این رو شاید کار مس در هفته‌های حساس پایانی برابر تیم‌های آلومینیوم اراک، سپاسی و ایرانجوان به مراتب راحت‌تر از خیلی دیگر از رقیبانش باشد.

همچنین ترتیب بازی‌های مس به گونه‌ای شده است که رقابت‌های این تیم به طور یک در میان سخت و آسان شده است و مس می‌تواند با این قرعه تنظیم نیروی بهتر و بیشتری برای خود داشته باشد.

بهرشکل همه‌ی این موضوعات حاصل یک قرعه‌کشی برای مس بود که کاملا ناشی از بخت و اقبال محسوب می‌شد اما آنچه که برای این تیم اهمیت دارد، زور بازو و توان این تیم است که باید در زمین مسابقه آنقدر بالا باشد که شانس را کاملا در میدان رقابت به سود مس بچرخاند و در نهایت نتیجه و امتیاز را در پایان این بازی‌ها به حساب مس واریز کند.

ترجیح مس در قرعه‌کشی لیگ یک چگونه خواهد بود

شانس مس از گلدان‌های قرعه‌کشی جوانه می‌زند؟!

عصر امروز یکی از مراحل حساس و سرنوشت‌ساز بازی‌های مس کرمان در رقابت‌های لیگ دسته اول این فصل رقم می‌خورد که تاثیر زیادی می‌تواند در سرنوشت این تیم داشته باشد.

این مرحله کاملا خارج از توان فنی و قدرت تیم مس کرمان و تماما نشات گرفته از بخت و اقبال این تیم می‌باشد آن‌هم در جایی که گوی‌ها و گلدان‌ها، نحوه‌ی بازی تیم مس کرمان در رقابت‌های این فصل را مشخص می‌کنند.

هرچند احمد نخعی سرمربی تیم مس کرمان صراحتا عنوان کرد که برای تیم او ترتیب بازی‌ها هیچ تفاوتی نخواهد داشت و او با هر قرعه‌ای سعی می‌کند که تیم خود را از همان هفته‌های ابتدایی با قدرت در جدول نشان دهد اما بهرشکل این قرعه‌کشی و نحوه‌ی بازی‌ها می‌تواند نقشی کمکی و یا دست‌اندازی در اهداف مس و یا سایر تیم‌ها داشته باشد.

تجربه‌ی چند فصل اخیر تیم مس نشان می‌دهد که این تیم می‌تواند ترجیح خود را با شروع بازی‌ها با تیم‌های مدعی‌ترو قوی‌تر بگذارد و تا قبل از شکل‌گیری هرچه بیشتر این تیم‌ها ورسیدن به انسجام مد نظرشان، بازی خود را برابر آن‌ها برگزار کرده باشد.

در مقابل مس می‌تواند با تیم‌هایی که ساختار ضعیف‌تر و قدرت کمتری دارند درهفته‌هایی بازی کند که این تیم‌ها از هیجان شروع مسابقات خارج شده‌اند و بنا به مشکلاتی که در طول این بازی‌ها بیشتر برای آن‌ها سر باز کرده است، با قدرت کمتری نسبت به هفته‌های ابتدایی خود برابر مس به میدان بروند.

همچنین مس اگر در هفته‌های ابتدایی برابرتیم‌های قوی‌تر قرار بگیرد از نظر روانی بیشتر حواس خود را جمع می‌کند و با فاصله گرفتن از سر به هوایی ابتدای فصل، دیگر همانند سال قبل در ابتدای بازی‌ها خیلی راحت به تیم‌هایی مثل فجر سپاسی و یا استقلال اهواز امتیاز نمی‌دهد تا خود را با مشکل مواجه کند.

از همین روست  شاید ترجیح مس در هفته‌های اول بازی با تیم‌هایی مثل مس رفسنجان،گل‌گهر، بادران، ملوان، نساجی و خونه به خونه باشد... و علاقه‌مند باشد که با تیم‌هایی مثل سپاسی، ایرانجوان، آلومینیوم اراک، راه آهن،برق جدید شیراز و...در هفته‌های رو به پایان بازی کند.

این اتفاق در دور برگشت نیز بسیار سودمند است چراکه اگر مس در آن هفته‌ها جزو تیم‌های مدعی صعود باشد، با بازی‌های ساده‌ی پایانی شانس بیشتری برای صعود به لیگ برتر خواهد داشت مثل ترتیب بازی‌های تیم پارس در فصل قبل که این تیم را در هفته‌های پایانی برابر تیم‌های انتهای جدول و مشکل‌دار لیگ قرار می‌داد که سبب می‌شد این تیم برای کسب امتیازات لازم دردسر کمتری داشته باشد.

بهرشکل باید دید شانس مس از گلدان‌های قرعه‌کشی عصر امروز لیگ دسته اول چگونه جوانه خواهد زد و وضعیت ترتیب بازی‌های این تیم در لیگ یک این فصل، کمک بزرگی به کسب نتایج دلخواه مس خواهد کرد یا خیر.   

یک فصل داغه داغه داغ با سه مدعی کرمانی لیگ یک

خوب، بد، زشت فوتبال کرمان در فصل دربی‌های هیجان انگیز

تا دوهفته‌ی دیگر رقابت‌های لیگ دسته اول کشور رسما استارت خواهد خورد تا هواداران فوتبال در استان کرمان با سه تیم مس کرمان، مس رفسنجان و گل‌گهر سیرجان، روزهای داغی را آغاز کنند.

لیگ یک این فصل شاید به نوعی متفاوت‌تر از همیشه برای فوتبال کرمان باشد... علت این تفاوت نحوه‌ی کار هر سه تیم در فصل نقل و انتقالات بود به نحوی که هر سه تیم را حداقل پیش از شروع مسابقات می توان جزو مدعیان لیگ این فصل دانست.

در سال‌های گذشته نحوه‌ی کار برخی از این تیم‌ها به خصوص در سیرجان و رفسنجان سبب می‌شد که خیلی‌ها نمایندگان استان کرمان را جزو تیم‌های درجه‌ی دو و حتی سه مسابقات بدانند که حداکثر موفقیت‌شان قرار گرفتن در میانه‌ی جدول و عدم سقوط به لیگ پائین‌تر باشد اما داستان در این فصل برای این تیم‌ها به گونه‌ای دیگرشده است....

با هزینه‌هایی که تیم‌های کرمانی در لیگ یک این فصل انجام دادند و بازیکنان پرسروصدایی که به تیم‌های خود اورده‌اند، قطعا آن‌ها در پیش فصل حداقل انتظارات را به شدت از خود بالا برده‌اند و همه منتظر رقابت هر سه تیم استان در بالای جدول هستند و از همین رو لیگ یک این فصل برای هواداران فوتبال کرمان متفاوت آغاز خواهد شد.

تیم فوتبال گل‌گهر سیرجان که در هفته‌ی پایانی لیگ قبل از صعود بازماند، حسابی مزه‌ی بالانشینی را زیر دندان خود حس کرده است... آن‌ها در این فصل پرهزینه‌ترین تیم تاریخ باشگاه خود را تشکیل داده‌اند و تیم خود را مملو از بازیکنان سرشناس کرده‌اند.

گل‌گهر سیرجان که فصل قبل خود را در لیگ یک جزو تیم‌های مدعی این لیگ کرده است، قطعا دیگر به صرف میانه نشینی در جدول به اهدافش نمی‌رسد و اگر وینگوبگوویچ نتواند با تیم پرهزینه و پرسروصدای خود در لیگ یک این فصل انتظارات را برآورده کند، با روزهای سختی مواجه خواهد شد.

نحوه‌ی بستن تیم گل‌گهر در نقل و انتقالات این فصل به گونه‌ای بوده است که این تیم بیشترین انتتظارات ممکن برای صعود را در تاریخ حیاتش، برروی دوشش احساس می‌کند... این تیم در دوران آماده‌سازی نیز با برگزاری اردوها و بازی‌های تدارکاتی مفصل، حسابی در دید بود و با شروع مسابقات باید دید که بگوویچ و شاگردانش چگونه این انتظارات را پاسخ خواهند داد.

شرکت گل‌گهر در این فصل از لیگ یک حداقل در دوران مذاکرات و بستن تیم، برای تیم فوتبال خود حسابی سنگ تمام گذاشته است و به نوعی تیم فوتبال خود را برای کسب نتیجه نمک‌گیر کرده است. تیم سیرجانی اگر در این فصل نتواند حداقل خود را جزو مدعیان بالای جدول قرار دهد یک سرخوردگی شدید از بابت عملکرد نقل و انتقالات خود به بار می‌‌آورد و این بزرگترین تهدید برای این تیم است.

حضور بازیکنانی نظیر احمد حسن زاده،آرمان شهدادنژاد، علیرضا ابراهیمی، اسماعیل کیانی، رضا درویشی، محمد غلامی، سعید رازانی و...و تمدید قرارداد با بازیکنان مطرحی چون عیسی پرتو، هادی رکابی و... از تیم سیرجانی تیمی پر از بازیکن سرشناس ساخته است.

تیم فوتبال مس رفسنجان با تغییر مدیریتی که داشت و توجه بیشتری که از شرکت مس به سمت خود جلب کرد، قطعا در این فصل چهره‌ای متفاوت‌تر از همیشه از خود ارایه خواهد کرد.

تیم رفسنجانی سکان هدایت خود را به دست علی سامره جوان سپرده است و تیم موزون و فنی نیز برای خود تشکیل داده است و در این فصل خیلی آرام و خزنده هدف صعود را بیشتر از همیشه برای خود تعریف کرده است.

بسیاری از کارشناسان فوتبال در استان کرمان به تیم مس رفسنجان در این فصل بابت موفقیت، امید بیشتری نسبت به سال‌های قبل بسته‌اند و اعتقاد دارند که تیم رفسنجانی در این فصل پتانسیل‌های لازم برای قرار گرفتن در جمع مدعیان را دارد.

سعید ابراهیم پور،علی مرزبان ،جواد مولایی،  حسین رسولی ،کاظم حیات منش ، حامد محمودی ، حمید غلامی،بهرام رشید فرخی و... چهره‌های سرشناسی بودند که به تیم مس رفسنجان در این فصل پیوستند.

مس رفسنجان پیش فصل خوب و منظمی را هم پشت سرگذاشته است و شواهد و قرائن نشان از آن دارد که اسب رفسنجانی‌ها برای این فصل لیگ یک حسابی زین شده است تا البته در کوران مسابقات چه نتایجی برای آن‌ها حاصل شود.

و در نهایت تیم فوتبال مس کرمان که به واسطه‌ی سابقه‌ی خود همواره نسبت به دوتیم دیگر استان در فصل نقل و انتقالات ریخت و پاش بیشتری داشت، در این فصل کاملا رویه خود را تغییر داد.

این تغییر رویه تا جایی بود که حتی در موعد نقل و انتقلات تیم مس کرمان در سایه جذب بازیکنان سرشناس دو تیم دیگر استان قرار می‌گرفت! اما مسی‌های شهر کرمان که به نوعی عمده‌ی مشکلات خود در چهار فصل قبل را نشات گرفته از همین ریخت و پاش‌ها ارزیابی کرده بودند، در این فصل به شکلی آهسته وپیوسته و پست به پست قراردادهای بازیکنان فصل قبل خود را تمدید کردند و نفرات جدید را به تیم خود آوردند.

به واسطه‌ی همان سابقه مس کرمان همیشه جزو مدعیان لیگ یک خواهد  بودحتی اگر این تیم در دو فصل قبل در رتبه‌های نازل هفتم و هشتم لیگ یک ایستاده باشد.

آن‌ها در این فصل به واسطه‌ی همان تغییر رویه به دنبال بهبود جایگاه خود و ماندن در جمع مدعیان صعود تا هفته‌ی پایانی هستند و دیگر نمی‌خواهد همانند دو فصل اخیر، سه هفته مانده به پایان رقابت‌ها پرونده‌ی صعود آن‌ها بسته شود.

تغییر رویه در مس از حفظ 60 درصدی تیم فصل قبل گرفته تا نشاندن یک مربی جوان کرمانی برروی نیمکت و عدم رغبت به جذب ستاره‌های پرسروصدا می‌باشد که در نهایت باید دید این طرح جدید نتایج جدید را هم برای این تیم در لیگ یک به دنبال خواهد داشت و یا خیر.

هرچند خیلی از هواداران مس به واسطه‌ی نتایج چند فصل اخیر از این دل زده شده‌اند، اما آن‌ها منتظر چند نتیجه‌ی خوب از این تیم در شروع مسابقات لیگ یک هستند تا بلافاصله دست آشتی خود را از جیبشان به سمت تیم خود دراز کنند.

نکته‌ی دیگری که لیگ یک این فصل را حسابی برای هواداران فوتبال کرمان داغ و حساس می‌کند، دربی‌هایی است که در این فصل بین این سه تیم برگزار خواهد شد...

از یک سو در بازی دربی مسی‌ها، دو مس به دنبال خودنمایی بیشتر در ال مسینو این فصل برای مقامات شرکت مس هستند که خود را جلوتر از دیگری نشان دهند و این سبب می‌شود که ال مسینوهای این فصل حساس‌تر از دو فصل قبل هم باشد.

این بازی برای کرمانی‌ها دو چهره‌ی ویژه در تیم رفسنجانی دارد و حامد محمودی و بهرام رشیدفرخی که به نوعی با بی‌مهری به تیم کرمانی پشت کردند و راهی رفسنجان شدند چهره‌های ویژه این بازی خواهند بود. ضمن اینکه از تقابل جذاب نخعی و سامره که در این فصل از لیگ سه به لیگ یک ارتقا یافته است نیز به سادگی نباید گذشت.

بازی مس کرمان و گل‌گهر سیرجان نیز سرشار از اتفاقات جذاب خواهد بود... همین چندی پیش بود که مدیران باشگاه سیرجانی رسما جنگ روانی و کری خوانی را برای همتایان خود در باشگاه کرمانی شروع کردند و هرچند با معذرت خواهی درصدد جبران آن شدند ولی همان فضا نشان می‌داد که در این فصل تا چه حد حتی مدیران باشگاه سیرجانی برای تقابل با تیم کرمانی عجله و البته علاقه دارند!

حضور آرمان شهدادنژاد، احمد حسن‌زاده و علیرضا ابراهیمی نیز در تیم سیرجانی کلی جذابیت برای این دربی می‌آورد... سه بازیکن سابق مس کرمان که با کلی حرف و حدیث راهی تیم سیرجانی شدند...

بازی مس رفسنجان و گل‌گهر سیرجان نیز به نوعی می‌تواند تیم دوم استان کرمان را به فوتبال کشور معرفی کند... هر دو تیم که در این فصل تلاش می‌کنند خود را از سایه مس کرمان در فوتبال کشور خارج کنند، دربی رودروی خود را بهترین فرصت برای این اتفاق می‌دانند چراکه برای رسیدن به سطح اول استان، ابتدا این دو تیم باید از یکدیگر سبقت بگیرند...

علی سامره که توسط همین وینگو بگوویچ از مس رفسنجان رانده شد در این فصل اوج انگیزه‌های خود را در دربی مس رفسنجان و گل‌گهر سیرجان نشان می‌دهد تا همه‌ی این اتفاقات حکایت از یک فصل داغه داغه داغ در لیگ یک فوتبال کشور برای استان کرمان داشته باشد.