مس نه به آن پیروزی ها غره می شود و نه به این باخت مایوس

نه آن سه پیروزی متوالی و نه این باخت بیرون از خانه در شهربابک هیچ کدام مقصد و موای مس کرمان نیست که به آن بردها غره شود و به این باخت مایوس... راه مس کرمان با این تیم و این استراتژی تعریف شده آنقدر طولانی هست که برابر این برد و باخت ها تحمل و صبوری باشته باشد...

اما آنچه که کرمانی ها را محق می کند که پس از باخت این هفته با چشمانی ناراحت به تیم خود نگاه کنند از این روست که این اطمینان را دارند که توانایی تیم آن ها بسیار بیشتر از آنچه بود که در شهربابک نشان دادند و مس کرمان این فصل خیلی توانمندتر از تیمی است که این هفته به میدان رفت.

تیمی که سختکوشانه سه بازی پشت سر هم را برنده می شود خیلی جای افسوس دارد که توانایی خود را با مسئله ای مثل اطمینان خاطر کاذب و یا هرچیز دیگری پیوند بزند و از حجم توانایی اش بکاهد و نتواند روند کسب امتیازش را ادامه دهد...تیم توانمندی که می تواند در سخت ترین شرایط هم سخت ترین تلاش ها را از خود بروز دهد واقعا حیف است که در زمین بازی فقط به بازی و رقابت فنی معطوف و متمرکز نباشد و چشمانش را سنگین به زمین مسابقه بفرستد...

اگر ناراحتی وجود دارد به همین دلیل است که این تیم در همین سه بازی قبل اثبات کرده است که فارغ از هرموضوعی آنقدر شایسته و توانمند هست که بر هر موضوعی فائق آید و برای شخصیت و احترام خودش و شادی همه کسانی که از ته دل دوستش دارند بجنگد و سر و تن بگذارد.

هرچند ناراحتی از این باخت هرگز به معنای مایوس شدن نیست چراکه اگر این یاس شیطانی در تن و بدن تیم، هواداران و همه کسانی که باید برای موفقیت این تیم تلاش کند ریشه بزند در آن صورت است که باخت اصلی و واقعی را نصیب مس کرمان می کند و از همین روست که باید و باید و باید از این باخت اصلی گریزان شد تا پیروزی ها و امتیازهای بعدی به آغوش بیایند.