نیاز اساسی به گذر از دوران بی ثباتی

در ادامه سلسله مباحثی که پیرامون مشکلات اساسی باشگاه های شرکت ملی مس ایران در مطالب قبل مطرح شد، یکی دیگر از مشکلات اساسی این باشگاه ها را مورد نظر قرار می دهیم و آن بی ثباتی در ارکان اساسی این باشگاه ها می باشد...

البته که این موضوع اصلا بحث جدیدی نیست و هر زمان باشگاه های مس با مشکلات بزرگ مواجه می شوند یکی از اصلی ترین دلایلی که انگشتان اشاره به سمت آن دراز می شود همین بی ثباتی شدید در باشگاه های ورزشی این شرکت می باشد که در برخی از باشگاه ها از جمله مس کرمان این موضوع بسیار فراتر از حالت نرمال و استاندارد خود بوده است.

بی ثباتی مدیریتی در باشگاه ها فقط به صندلی راس این باشگاه منوط نمی شود و این موضوع سبب می گردد که در لایه های اولیه مدیریتی این باشگاه نیز تغییرات اساسی رخ دهد و این تغییرات پی درپی برروی تمامی ارکان باشگاه و تیم های آن اثرگذاری مستقیم دارد و اصولا در هر نهادی که بی ثباتی بر آن حاکم شود، حرکت سیستماتیک و منظم آن مجموعه را کاملا از حالت طبیعی خود خارج می کند و به تبع آن آشفتگی یکی از طبیعی ترین تبعاتش محسوب می شود.

اینکه عمر کوتاه مدیریت در باشگاه های مس را فقط به انتخاب های بد منوط کنیم هیچ گاه نگاه دقیق و درستی نمی باشد بلکه باید فراتر از آن به سیستم داخلی باشگاه های مس نیز نگاه شود که مدیریت در این مجموعه ها به گونه ای درآمده است که حواشی کاملا بر متن غلبه کرده است و عملا جای مدیریت اصولی و برنامه ریزی شده را برای مدیران انتخابی نمی گذارد...

این دو موضوع مهم یعنی اینکه در ادامه راه شرکت ملی مس باید در زمان انتخاب های خود شاخصه ها و ملاک های دیگری مد نظر داشته باشد تا عمر انتخاب های خود را بالاتر از وضعیت فعلی ببرد و سپس سیستم داخلی باشگاه های خود را به گونه ای باز تعریف کند تا شخصیت های انتخابی این شرکت در بدنه باشگاه ها، سوخته نگردد و مدیران انتخابی فضایی بهتر برای مدیریت خود داشته باشند و حواشی، مدیران را از متن مدیریتی خود دور نکند.

این عمر کوتاه مدیریتی در باشگاه های مس ایران سبب می شود که متاسفانه تفکر شکل گرفته نسبت به صندلی های مدیریتی این باشگاه ها نیز رفته رفته به حالتی غم انگیز و البته خطرناک از بعد دیدگاه موقتی برسد و افرادی که برای مدیریت این باشگاه ها در نظر گرفته می شوند یا از ترس از دست دادن اعتبار خود اصلا به سمت آن ورود نکنند و یا در زمان انتخاب، با تفکرات و تصمیم گیری هایی در بازه زمانی کوتاه و موقت پیرامون مسائل باشگاه ها برنامه ریزی کنند و اصلا در رابطه با مسائل کلان و بلند مدت باشگاه ها و طرح استراتژیک برای بازه زمانی چند ساله، عملا برنامه اجرایی در دست نداشته باشند.

این موضوع اساسی سبب می شود که باشگاه های مس ایران برای حرکت بلند مدت خود عملا یک نقص اساسی داشته باشند و اجرای پی در پی برنامه های کوتاه مدت و به نوعی روزمرگی، در بازه های زمانی بلند مدت اثرات و مشکلات بزرگ خود را برجای بگذارد که تداوم این حرکت بی ثبات در باشگاه های مس در سال های گذشته، اثرات خود را امروز کاملا علنی نشان می دهد.

به نظر می رسد یکی از کارهای بزرگ و اساسی که کمیته ورزش مس در جهت تدین آن باید گام بردارد، خارج کردن حرکت باشگاه های مس کرمان از حالت بی ثباتی و تغییر دنده این باشگاه ها از تصمیمات روزمره به استراتژی های بلند مدت باشد که جای خالی آن در باشگاه های ورزشی مس به شدت احساس می شود.