تعارض منافع سرمربی و مدیرعامل در فوتبال ایران از کجاست؟!
داستان درگیری یحیی گل محمدی و درویش در پرسپولیس به عنوان درگیری سرمربی و مدیرعامل یک باشگاه ایرانی آن هم پس از فصلی که منجر به موفقیت های بزرگ بوده است، اصلا اتفاق جدیدی در فوتبال ایران نیست...

اصولا این اتفاق در باشگاه های ایرانی زیاد رخ می دهد و تعارض منافع میان سرمربی و مدیرعامل در باشگاه های ایرانی و عمدتا پس از یک فصل موفق، به وفور اتفاق می افتد و در همین سال و البته سال های گذشته نمونه زیادی از این موارد رخ داد.
اگر فرهاد مجیدی پس از قهرمانی در استقلال به واسطه اختلافاتی که در باشگاه وجود دارد جدایی از نیمکت قهرمان را طلب می کند، اگر گل محمدی پس از شیرین ترین فصل فوتبالی خود و درست از روز بعد کسب جام های متعدد دچار چالش جدی با مدیرعامل باشگاه می شود، و جواد نکونام و خطیر مدیرعامل استقلال پس از هر پیروزی، رقابتی در خارج از زمین برای انجام مصاحبه های نیش دار بر علیه یکدیگر پیدا می کنند و حتی این سوتر اگر سطح روابط سعید دقیقی پس از قهرمانی در لیگ یک با شمس آذر با مدیرعامل باشگاهش به تیره ترین وضعیت خود می رسد و در باشگاه هایی مثل سپاهان و...نیز همین رویه ادامه دارد همه نشان از آن دارد که سیکل ارتباط مدیر و مربی در باشگاه های فوتبال ایران چرخه معیوبی دارد که تا این حد تعارض منافع آشکار در آن رخ می دهد.
اینکه چه موضوعی سبب می شود بحث ارتباطی در باشگاه های فوتبال ایران و در بالاترین سطح خود تا این حد دچار تنش شود که در ادامه کل یک مجموعه را متضرر کند عوامل مختلف دارد اما دو موضوع بیش از همه در این میان آزار دهنده است...یک موضوع بحث شخصیتی و اخلاقی در این موضوع قرار دارد که پس از دست آوردهای بزرگ و موفقیت ها، رئوس یک باشگاه به دنبال به نام خود زدن موفقیت می شوند و رابطه طرفین زمانی تیره تر می شود که احساس کنند نقش دیگری در کسب موفقیت بیشتر دیده شده است...مصاحبه های نیش دار مدیران عامل و سرمربیان تیم ها در همین هفته های گذشته کاملا مستند این قضیه می باشد!
اما موضوع دیگری که به این فضای سیاه فوتبال باشگاهی ایران دامن می زند، ساختار فشل درآمدزایی در فوتبال ایران می باشد...اگر در همه جای دنیا تداوم نتایج خوب و کسب قهرمانی ها منجر به بیشتر شدن درآمد اصولی باشگاه ها و افراد فعال در آن می شود اما در فوتبال ایران این رویه وجود ندارد و پس از کسب یک افتخار که منجر به بالا رفتن صفرهای حساب یک باشگاه می شود، افرادی مدیرعامل و سرمربیان یک باشگاه را دوره می کنند که عملا میان این دو جناح شکاف زیادی را برقرار می کنند و در این فضا دور شدن طرفین از یکدیگر آنچه را به بار می آورد که امروز در پرسپولیس و استقلال و خیلی دیگر از تیم های لیگ برتری می بینیم که عمده آن نیز به جذب بازیکن و فعالیت های نقل و انتقالاتی معطوف می شود که دلیل آن هم در این زمینه کاملا روشن و مبرهن است...!
تعارض منافع شدید میان مدیرعامل باشگاه های لیگ برتری و سرمربیان آن ها در فوتبال ایران موضوعی مافوق طبیعی شده است و حجم آن به عمده دلایلی که شرح داده شد نشان می دهد فضای فوتبال ایران در بستر و ساختار تا چه اندازه آماتوری باقی مانده است.
