شرط اول قدم برای گذر از سختی مس

جای هیچ شک و تردیدی وجود ندارد که باشگاه مس کرمان یکی از سخت ترین شرایط دوران خود را در این روزها پشت سر می گذارد...سختی که از اتفاقات دامنه دار سقوط سال قبل هنوز بر بدنه این باشگاه سنگینی می کند تا بحث سقف مالی که برای این باشگاه بیخ پیدا کرده است و البته فشار توقع صعودی که در کنار همه این سختی کارها، دشواری های وضع موجود را صد چندان می کند و... تا همه این عوامل تاثیر خود را خواه یا ناخواه بر روند کاری در این روزهای سخت بگذارد.

بهرشکل وضعیت موجود که حاصل سلسله اتفاقات می باشد و قطعا یک عامل نیز در به وجود آمدن آن مقصر نیست، با برنامه ریزی های تیم مدیریتی جدید رفته رفته کمتر خواهد شد اما در فضای فعلی خیلی لازم است که این سختی برروی دوش همه کسانی که پوستی در بازی باشگاه مس کرمان دارند تقسیم شود و همه فشارها و مشکلات به یک سمت جهت یابی نگردد.

قاطبه هواداران و لایه بیرونی باشگاه که شاید از بسیاری مشکلات آگاهی نداشته باشند و نیازی هم نیست با دادن اطلاعاتی که فقط وحشت و تشویش آن ها را زیاد می کند و آن ها را در جهت سرخوردگی و ناامیدی بیشتر سوق می دهد، حرکت کرد اما همه کسانی که در این روزهای پرفشار می توانند چه برای آرامش روحی و چه تنفس بیشتر جسمی مس کرمان قدمی بردارند، دقیقا باید در همین زمان دست یاری خود را به سمت مس کرمان دراز کنند و از هیچ کمکی دریغ نکنند.

قطعا شرایط سخت فعلی راه های برون رفت خود را خواهد داشت که باید با یک مساعدت جمعی رخ دهد و پافشاری های خرد کننده و البته آزار رساندن های کسل کننده در این شرایط چیزی جز گرفتار ماندن هرچه بیشتر در این فضا را به دنبال ندارد.

شاید طبیعی باشد که با همه این فشارها چشم مس بسته و سر آن پائین باشد که در نهایت همین موضوع نیز منجر به شکست تلخ برابر نفت و گاز می گردد اما حالا همه می دانیم که نه این چشم باید بسته بماند و نه این سر پائین تا برای ضربه خوردن از حریفان تعارف زده شود...

همه مس کرمان از عوامل خارج از زمین گرفته تا نفرات داخل زمین همه به همان اندازه که یک هدف مشترک دارند، یک درد مشترک را نیز در تن خود احساس می کنند و این درد هم هرگز جدا جدا درمان نمی شود و آنچه که در این شرایط قوت قلب را برای غلبه بر مشکلات زیاد می کند، احساس همدلی است که باید در برابر طوفان اتفاقات در بطن مس کرمان احساس شود...

با فراهم شدن این احساس همدلی حداکثری قطعا راه های برون رفت از این حجم فشار روز به روز بیشتر پیدا می شود و همانطور که این شرایط یک شبه به وجود نیامده است، نرمال و درمان شدن وضعیت به شکل حداکثری نیز در یک شبانه روز اتفاق نمی افتد و صبوری و همگرایی حداکثری اولین قدم برای عبور از این موضوع می باشد.