این توقع می تواند انرژی زا باشد نه لرزان کننده
تقسیم امتیازی در رقابت های لیگ یک تا قبل از هفته دهم رقابت ها و فاصله تیم ها در جدول مسابقات، تقریبا همان چیزی بود که انتظارش می رفت و همانند فصول قبل بازهم در ده هفته اول رقابت ها، تیم ها به صورت فشرده و نزدیک به هم حرکت خود را در جدول آغاز کردند و هیچ تیمی در شروع رقابت ها نتوانست چنان حداکثری امتیاز بگیرد که خود را در ابتدای لیگ از سایرین جدا کند و البته این اتفاقی است که در لیگ های ایران و در ده هفته نخست نیز کمتر رخ می دهد.

اما در حالی که در جدول فعلی رقابت ها فاصله تیم دهم جدول با تیم صدر جدول تنها در 6 امتیاز خلاصه شده است، اما از این هفته به بعد فاز دیگری در جدول رقابت ها رفته رفته رخ خواهد داد و آن جدا شدن دو نیمه جدول از یکدیگر خواهد بود... به طوری که از هفته دهم به بعد می توانیم شاهد جدا شدن 6 تا 7 تیم از سایرین به عنوان مدعیان باشیم و فاصله امتیازی دو نیمه جدول قطعا بیشتر از 6 خواهد شد.
این یعنی از هفته پیش رو فاز جدیدی در رقابت های لیگ یک گشوده خواهد شد و تیم های لیگ یک که حالا به شناخت بیشتری از قدرت خود دست پیدا کرده اند، ثبات بیشتری در کسب نتایج خوب در بالای جدول و در مقابل کسب نتایج بد در پائین آن دست پیدا می کنند.
همه این موضوعات شامل حال مس کرمان در این رقابت ها نیز می باشد و این تیم که در هفته های اخیر به شدت سعی خود را بر خوب بودن و خوب نتیجه گرفتن گذاشته است، از این هفته به بعد باید نشان دهد در کسب نتایج خوب چالاک تر شده است تا خود را به سمت رتبه های بالای جدول پرتاب و تثبیت نماید.
البته برای انجام این کار، به همان اندازه که مس از نظر بدنی باید آماده باشد که قطعا بدن بازیکنان این تیم با آمادگی بیشتر از قبل برای انجام این کار پیش می رود، از نظر ذهنی نیز باید کاملا آماده انجام این کار باشد و این موضوع ذهن های آماده دقیقا به اندازه بدن های آماده مهم است.
یکی از چالش های بسیار سنگین که می تواند برابر آمادگی ذهن و تمرکز تیم مس کرمان خود را مانع سازد همان فشار توقعی است که سبب می شود به جای بیشتر باز شدن چشمان مس، برروی پلک های این تیم سنگینی ایجاد شود و نه تنها چشمان مس را برای زدن ضربات کاری ببندد که با وجود سنگین خود روی تن مس، خستگی روحی و حتی جسمی این تیم را هم بیشتر کند.
برای درک بهتر این موضوع کافی است همین چهار بازی قبلی مس را مروری کنیم...مس در دو بازی خارج از خانه که کمتر استرس و فشار پیروزی را برروی خود داشت یعنی برابر شهرداری در همدان و ملوان در رشت، بازی هایی بسیار خوب با کسب نتیج مطلوب از آن خود کرد اما در مقابل در همین چهار هفته گذشته در دو بازی خانگی برابر استقلال خوزستان و آرمان گهر که به مراتب فشار برد و توقع سه امتیازی از این تیم بیشتر بود، اصلا نتوانست آن برنامه ریزی دقیق خود را در زمین حداقل در قیاس به دو بازی دیگر در زمین بازی داشته باشد.
این موضوع ذات فوتبال است که بهرشکل توقع نتیجه گیری در بازی های خانگی بیشتر باشد و فقط منوط به مس کرمان نیست و همچنین از ذاتیات فوتبال است که تیم های با ریشه و بزرگ در یک لیگ توقع گرفتن نتایج خوب از آن ها نسبت به سایرین بیشتر باشد و این موضوع هم در لیگ یک بهرشکل شامل حال مس کرمان می شود اما در مقابل تیم هایی می توانند از این خوان سخت در طول مسابقات با سربلندی خارج شوند که با کمک همه عوامل بیرون از زمین، دقیقا همین مسائل را در ذهن و روان خود کنترل و مدیریت کنند تا چشمان و جسم آن ها با سنگینی ذهن خسته نشود.
نگاهی گذار به همین چند فصل اخیر لیگ یک بی اندازیم و ببینیم حداقل یکی از تیم های صعود کننده به لیگ برتر از جمع تیم هایی بوده است که کمترین توقع و فشار روانی بابت برد و صعود برروی خود داشته اند... تیم هایی مثل هوادار، آلومینیوم اراک، پارس جم، پیکان و حتی سپاسی در فصل قبل همه تیم هایی بودند که کمتر کسی روی صعود این تیم ها در سال های گذشته توقع داشت و یا اینکه فشاری برای صعود این تیم ها در بالاترین حد خود باشد...
اینکه توقع داشته باشیم برروی مس کرمان توقعی از بابت صعود یا حتی برد در بازی های خانگی نباشد قطعا توقع سنگین و نابه جایی است و ذات بزرگ مس کرمان خود سبب به وجود آمدن چنین توقعی می شود اما ضمن اینکه کلیت تیم باید مدیریت این موضوع را در دست داشته باشد تا از آن لطمه نخورد، در بیرون از زمین می توان بابت این کنترل ذهنی کمک خوبی به مس کرمان کرد تا این توقع شکل گرفته از ذات بزرگ مس کرمان یار خاطر این تیم در کسب نتایج باشد نه بار شاطر آن که سبب شود مس هر زمان به فشار پیروزی و صعود از این تیم متوقع شد، نحوه اعمال این توقع به نحوی باشد که به جای لرزان کردن ساق ها، از فکر و بیان این موضوع قدرت بگیرد و بابت برآورده کردن بجنگد.
