نوروز مس کرمان بماند برای دو، سه ماه دیگر

روزهای شیرین و پر از تبریک آغاز سال 1400 همچنان ادامه دارد و با رعایت پروتکل های بهداشتی و بدون دست وروبوسی، همه ایرانی ها سال جدید را جشن گرفته اند تا نوروز خود را به بهترین شکل سپری کنند...

اما در گوشه ای از ایران و در جای جای کرمان و در قلب هایی که رنگ نارنجی دارد، نوروز و روز نو آن ها نه فقط این روزها که در روزی قرارداده شده است که اتفاقی جدید روزگاه آن ها را از نو بنویسد و بسازد... نه ماجراهایی تکراری به سان هرچه در این هفت، هشت سال گذشته تجربه کردند که روزی از روزهای آینده آن ها با یک صعود بکوبند، برقصند، به هوا بپرند...

این نو روز و روزگار نو برای هواداران مس دقیقا در روزی قرار داده شده است که کشیدن یک سوت پایان از سوی داور دقیقا به منزله صعود آن ها به لیگ برتر باشد...شادی یک پایان بازی فقط کسب سه امتیاز همان بازی نباشد و سرانجام این بازی، امضای جواز صعود آن ها را بدهد... جشن و سرور تمام قد به جمع هواداران مس کرمان برگردد و آن ها دیگر منتظر اسم های تکراری این چند سال اخیر در بازی آینده نباشند و منتظر باشند که حریف بازی بعد آن ها از دل لیگ برتر بیاید نه لیگ یک... دیگر روزهای جمعه منتظر دیدن برنامه "فوتبال یک" پوربخش نباشند و انشاالله دوباره تا آن زمان فردوسی پور با برنامه "نود" بازی های مس کرمان را بررسی کند و آیتم های جذاب برایش بسازد.

تا آن شب یعنی چیزی حدود دو، سه ماه دیگر، شاید بساط کرونا هم تمام قد با معجزه ای به طور کامل برچیده شده باشد تا جشن ما با ماچ های آبدار برق تر شود... بدون ترس و واهمه مردم شهر همدیگر را در آغوش بگیرند و خستگی این هفت، هشت سال را یک جا درکنند... و این همان نوروزی است که قلب های نارنجی برایش می تپد.

این همه در سال های گذشته سرمه غم به چشم کشیدیم و شاید این بار قرار بر سرخاب و سفیداب کشیدن ما از شادی بر چهره باشد و این کاری است که چیزی جز آن از این سربازان نارنجی پوشی که امروز بر صدر جدول لیگ یک تکیه زده اند انتظار نمی رود... رتبه ای که باید تا پایان فصل حفظ شود و البته حفظ آن تلاشی می خواهد در حد مرد کهن برای خرمن کوفتن...