غیرت مدرنیزه!

گفته بودند غیرت در فوتبال همان موجود مرده ایست که باید در کتاب های خاطرات از آن یادی کرد. فوتبال مدرن دیگر سیبیل و نون و آبگوشت پیاز قبل از بازی حالیش نیست. فرق هم نمی کند حریفت که باشد. فقط باید مدرنیزه باشی تا با دیپلماسی یک بازی فوتبال را از آن خودت کنی!

                                    

دیگر کسی در زمین خون نمی ریزد برای اینکه دیگر هیچ بازی جنگ حساب نمی شود. تعریف فوتبال دیگر کاملا مدرنیزه شده است و همان جمله حال بهم زن همه بازی ها سه امتیاز دارد و لاغیر...!

حالا اگر کسی بیاید و در اوج همین مدرنیزه غیرت را برای ما تفسیر کند چه کنیم؟! اگر تیمی آمد و ثابت کرد برخی بازی ها واقعا سه امتیاز ندارند چه برداشتی از خودمان کنیم؟! اگر بازیکنانی بودند که بدون سبیل و نون و آبگوشت ترانه غیرت خواندند گوش هایمان را بگیریم؟!

شاید همان بهتر که چشم هایمان کاملا بسته باشد تا دچار ناپرهیزی نباشیم و همان فوتبال سوسولی خودمان را باور کنیم و بگوئیم "به... چه مدرنیزه ایم!" درست همانند همان جماعتی که چشم نداشت خورشید را ببیند و به آتش حقیر خودش می گفت خورشید!

ما که وامدار تمام غیرت دنیا هستیم و حق انحصاری غیرت را به نام خودمان زده بودیم و از این غیرت به قربتی رسیدیم که حالا خودمان هم خودمان را نمی شناسیم.

ال کلاسیکو برایمان غیرت مدرن را تشریح کرد که چگونه می توان باور کرد با غیرت معجزه انجام داد. بارسا سالی یک بار همین را برایمان نشان دهد برای هفت پشتمان بس است از اینکه اینقدر تنبل و ترسو هستیم که حتی صد سالی یکبار نمی توانیم همان غیرت سابق را به خورد ملت دهیم، و اینجاست که باید سرمان را در یقه های سفیدمان پنهان کنیم! غیرت مدرن که پیشکشمان! بازی فوتبال با النگو و موهای میزون پلی حالمان را بهم می زند آن هم در تمام طول عمرمان.

بعضی موقع ها دعا می کردیم که ای کاش بارسایی وجود نداشت یا آنقدر راست کردار بودیم و به صورت دزدی اصلا آن را نمی دیدیم که کارت شارژ رسیور سیمای ملی مان وسط آن تمام شود! تا دلمان به حال خودمان بابت آنچه که اسمش را فوتبال و بازیکن تولید داخل می گذاریم نسوزد!

قیاس مع الفارغ است اما وقتی می فهمیم آنچه می بینیم "کل یوم" فارغ از فوتبال است! بیشتر دلمان برای خودمان می سوزد. نمی گوئیم سالی یک بار یک حال غیرتی به ما بدهید اما از قسم هم کاری برنمی آید وگرنه شما را به جان همان حساب های بانکی مدرن قسم می دادیم که هر 10 سال یک بار این مزه را با طعم داخلی در حلقمان بریزید تا اینقدر حقیرانه به شما التماس نکنیم...!

غیرت مدرنیزه... خدا را شکر می کنیم که بودیم در زمانی که هنوز بودند ساق هایی که به ما نشان دهند فوتبال هنوز نمرده است!  

+ نوشته شده توسط سعید قرایی در یکشنبه یکم آذر ۱۳۹۴ و ساعت 10:0 |