(منبع: بام کویر)

جلال طالبی آن‌زمان که هدایت تیم ملی فوتبال کشورمان را در جام جهانی 98 فرانسه بر عهده داشت، پس از بازی فوق‌العاده تیم کشورمان برابر یوگسلاوی به نکته‌ی جالبی توجه کرد. او پس از این‌که تعریف و تمجیدهای فراوانی از تیم ملی شد تا جایی‌که عکس بازیکنانی نظیر عزیزی در کنار مارادونا چاپ شود و روزنامه‌های معتبر اروپایی حرکات این دو بازیکن را با یک‌دیگر مقایسه کنند، از این امر به‌عنوان بزرگ‌ترین مشکل تیمش یاد کرد و گفت این عوامل همه به مثابه‌ی یک آفت است که می‌تواند تیم جوان ما را از ریشه خشک کند.

این وضعیت در لیگ برتر امسال فوتبال کشور دقیقا برای تیم فوتبال صنعت مس در حال روی داد است. تیم کرمانی پس از این‌که نتایجی فراتر از انتظار همه کسب کرد با استقبال گسترده‌ی منتقدان و روزنامه‌های ورزشی کشور مواجه شد تا نادر دست‌نشان پس از بازی برابر فولاد خوزستان همان حرف‌های جلال طالبی را بر زبان بیاورد.

چه در آن‌زمان که تیم ملی ما در جام‌جهانی فوق‌العاده بود و چه در زمان حال که صنعت مس فراتر از انتظار است، آن‌چه که مسلم است تعریف‌ها و تمجیدهای روزنامه‌ها و منتقدان نسبت به بازی خوب این تیم‌هاست.  مسلما انتظار معقولی است که روزنامه‌ها پس از پیروزی‌های صنعت مس از قدرت این تیم، بازیکنان و مربیانش بگویند اما به قول دست‌نشان تیم بزرگ باید بازیکنانی بزرگ داشته باشد تشنه‌ی موفقیت که در این زمینه برای خود ظرفیت نشناسند. پس از این‌که صنعت مس در هفته‌های گذشته ضمن ارایه‌ی بازی‌های زیبا، نتایج خوبی را هم کسب کرد توجه همه‌ی رسانه‌ها به مس و بازیکنانش ویژه‌تر از همیشه بود که قابل انتظار نیز بود. اما بازیکنان مس با ارایه‌ی یک بازی دور از انتظار برابر فولاد خوزستان نشان دادند که در شایستگی آن‌ها برای این تعریف و تمجیدها باید تا حدودی شک کرد!

نگرانی برای مس از آن‌جا شروع می‌شود که بازیکنان این تیم به خاطر کسب عنوان بهترین تیم شهرستانی تا هفته‌های پایانی تیم فصل اول، ماموریت را برای خود تمام شده ببینند و انگیزه‌ای برای ادامه‌ی کار نداشته باشند. هرچند می‌دانیم که بازیکنان مس هرگز این تفکر را ندارند اما بازی آن‌ها برابر فولاد نشان داد گاهی غرور بی‌جای حاصل از چند نتیجه‌ی خوب می‌تواند کار را برای هرتیمی مشکل کند. اگر امروز صنعت مس تمام امتیازهای بازی خانگی و عقب افتاده خود را برابر فولاد نمی‌گیرد تا به رتبه‌ی سوم جدول برسد و اگر اقبالش بسیار بلند است که حتی در این بازی بازنده زمین را ترک نمی‌کند، فقط به این امر باز می‌گردد که بازیکنان مس در قیاس با حتی بازی هفته‌ی قبل خود برابر استقلال اهواز نیمی از توانایی‌های خود را بروز ندادند که این فقط به وزنه‌ای به نام غرور باز می‌گردد که به پای بازیکنان مس در این بازی بسته شده بود.

نارنجی پوشان باید بدانند که حافظه‌ی کوتاه مدت فوتبال دوستان و منتقدان ایرانی بسیار زود پاک می‌شود و کافی است مس در چند بازی خود نتیجه‌ی مطلوب را نگیرد تا باردیگر همان حرف‌های تکراری اول فصل و تحقیر این تیم با مقایسه‌اش با شهید قندی در بین جراید شروع شود.

مس زمانی‌که در لیگ دسته‌ اول هم بازی می‌کرد گاه از این تنبیهات می‌شد. به یاد می‌آوریم که تیم دست‌نشان پس از کسب چند نتیجه‌ی عالی به آبادان رفت و با سه گل از صنعت نفت شکست خورد تا صعودش متزلزل شود و یا در ابتدای همین فصل لیگ برتر پس از کسب سه نتیجه خوب در بازی چهارمش با چهار گل مغلوب صباباطری شد و بازی برابر فولاد نیز یک تکرار جریان بود. مس در مقابل فولاد مثل همیشه دور از انتظار بود اما این‌بار از بعد منفی و هیچ‌کس انتظار نداشت تیمی که در خانه، تمام حریفان را زیر فشار قرار می‌دهد در برابر تیم پانزدهم جدول بدین شکل دست و پا بسته باشد تا از کسب این نتیجه تساوی خانگی شاد و مسرور باشد. این را احتمالا خود بازیکنان مس هم متوجه شده‌اند به همین خاطر باید به دنبال علت آن باشند.

همواره گفته‌ایم که با کسب هر نتیجه‌ی خوب انتظارها از مس بالاتر می‌رود و تیمی می‌تواند از زیر بار این توقعات و انتظارها به سلامت خارج شود که فارغ از غرور کاذب نسبت به نتایج قبل خود باشد. امری که مانع شد مس توقعات را در بازی برابر فولاد برطرف کند. در حال حاضر دست‌نشان یک وظیفه‌ی خطیر دارد و آن ریشه کن کردن این معضل در تیم خود است. او باید بزرگی را به بازیکنان جوانش آموزش دهد و به آن‌ها بفهماند کسب چند پیروزی و نتیجه خوب نمی‌تواند اوج موفقیت باشد. صنعت مس باید اکنون هدف‌ها را برای تیم خود عوض کند. آن‌ها اکنون می‌توانند به قهرمانی و فتح لیگ برتر فکر کنند و اگر هدف خود را این‌گونه قرار دهند هیچ‌گاه پیروزی برابر ملوان و استقلال اهواز آن‌ها را برای رویارویی با فولاد و صباباطری بی‌انگیزه نمی‌کند. صنعت مس که اکنون در رده‌ی چهارم جدول قرار دارد و تنها یک امتیاز با تیم سوم اختلاف دارد نباید مشابه تیم‌هایی مثل کیوو در ایتالیا باشد که در ابتدای فصل آتشین شروع می‌کنند و نظر تمام فوتبال جهان را به خود جلب می‌کنند اما در پایان فصل برای سقوط نکردن می‌جنگند. اگر بازیکنان مس از هم‌اکنون وظیفه خود را انجام شده ببینند که باید در آینده بازهم منتظر ماند تا بتزی‌های از دست فولاد را از آن‌ها به نظاره نشست اما اگر آن‌ها همان‌طور که از شکست برابر صنعت نفت و صباباطری متنبه شدند و پس از آن جبران مافات کردند، بتوانند نقاط ضعف خود را در بازی با فولاد نیز بیابند و درصدد رفع آن‌ها بکوشند بازهم می‌توانند همان تیم شگفتی‌ساز لیگ باشند.

یک نیم فصل برای مس باقی مانده است و این زمان می‌تواند برای به موفقیت رسیدن یک تیم کافی باشد اگر از اشتباهات قبل خود درس بگیرد.