سرمای منفی 94 درجه ای در کرمان!

در حالی که همه منتظر بودند از یک برد راحت و شیرین خانگی در پایان هفته بیست و سوم در کرمان لذت ببرند ناگهان آوار به ابعاد تمام دنیا بر سر همه آن ها خراب شد و مس کرمان در عرض دو دقیقه در اوقات تلف شده پیروزی خود را با تساوری عوض کرد!

     

بازی مس برابر داماش درحالی به دقیقه نود خود رسید که تیم کرمانی با دو گل در پیش بود. عده ای از معدود حاضرین در ورزشگاه هم به علت سرمای شدید راهی خانه هایشان شدند، تارتار ناامیدانه دست هایش را در جیبش کرده بود و جز دیدن بازی کار دیگری نمی کرد، بلاژویچ از شدت خوشحالی زیاد باب شوخی با داور چهارم را باز کرده بود که ناگهان چاووشی بازیکن تعویضی داماش گل اول تیمش را به ثمر می رساند. با این حال کرمانی ها پیروزی خودشان را قطعی می دانستند و اصلا نمی خواستند باور کنند پیروزی آن ها در معرض خطر قرار گرفته است اما حقیقت تلخ تر از آنی بود که باور بشود... مس در کمال ناباوری گل تساوی را در دقیقه 94 خورد تا همه کرمانی ها در هر کجا که بودند یخ ببندد...ناگهان دمای هوای این شهر به منفی  94 درجه رسید! هیچ کس توان تکان خوردن در زمین را ندارد بازیکنان تیم از حسین خانی گرفته تا کلاه کج در زمان خروج از زمین با بدترین لحن در رابطه با تعویض های بلاژویچ صحبت می کنند. خروج قباخلو و خلیلی و آوردن کرمی به زمین کافی است تا همه انگشت هایشان را به سمت بلاژویچ نشانه روند، در آن سو پیرمرد که گویی در عرض دو دقیقه دویست سال پیرتر شده است فقط دست هایش را به نشانه بهت تکان می دهد...در این شرایط واحدی قائم مقام باشگاه خود را به بلاژویچ می رساند و در گوش او چیزی می گوید، خیلی ها می گویند حکم اخراج بلاژویچ به او ابلاغ شد! چیرو که دیگر حوصله شوخی ندارد و ای کاش کمی قبل تر هم این حس را نداشت! می گوید: اگر لازم باشد اتفاقاتی رخ خواهد داد...رفتن چیرو یعنی یک شکست تلخ دیگر برای مس آن هم در شرایطی که باشگاه حالا وضعیتی کاملا مبهم به خود گرفته است. در سرمای سیاه زمستان روزگار مس با این تساوی کاملا کبود می شود. کرمانی ها حتی نای شعار دادن و اعتراض هم ندارند...اشک ها در چشم ها یخ می زند و همه دست از پا دراز تر از ورزشگاه خارج می شوند. شاهکارهای مس در این فصل ادامه دارد... کسب تنها دو امتیاز از سه بازی این است حاصل عملکرد یک باشگاه که یک دهم مشکلات باشگاه های دیگر نظیر شاهین و داماش را ندارد و برای یک برد پاداش چند میلیونی سهام می دهد اما قدرت حفظ پیروزی خود را برای دو دقیقه ندارد...بازیکنان، مربیان، مدیران...جملگی خسته نباشید!

( دوستان عزیز به دلیل کم لطفی و بی ادبی برخی افراد مجبور شدیم قسمت نظرات رو گزینشی کنیم...به شخصه خودم دوست داشتم اینجا تریبونی باشه برای کسایی که فکر می کنن صحبتی دارن و دردلشون رو اینجا می تونن بیان کنن اما متاسفانه برخی از این قضیه سوء استفاده می کنن...به همین دلیل قسمت نظرات رو گزینشی می کنیم اما مطئن باشید اگر نظری بگذارین که توهینی درونش نباشه حتما منتشر میشه)

+ نوشته شده توسط سعید قرایی در یکشنبه نهم بهمن ۱۳۹۰ و ساعت 21:18 |