روزی که علی دایی دفاع آخر شد!!
نشستن وینگو بگوویچ روی نیمکت پرسپولیس آن هم در مقطعی که این تیم یکی از عجیب ترین دوران خودش را با ستاره های بیشمار سپری می کرد، سبب می شود که او در هر تیم و هر شهری در ایران به عنوان مربی فعالیت کند، با هواداران پرسپولیس خاطره بازی های خاص خود را داشته باشد.
چندی پیش در جمعی از کرمانی ها که اکثر آن ها را هواداران پرسپولیس تشکیل می دادند، وینگو بگوویچ سرمربی فعلی مس کرمان، زمانی که با یاد خاطرات این هواداران پرسپولیس از حضور بگوویچ برروی نیمکت این تیم روبرو شد، با ذوق و شوق فراوان از آن روزها بگوید.
موضوعی که کمتر در رابطه با آن در همه سال های اخیر از حضور بگوویچ برروی نیمکت پرسپولیس صحبت شده است، به روزی برمی گردد که وینگو بگوویچ، علی دایی را در یک بازی رسمی به عنوان دفاع آخر به زمین فرستاد!! کاری که در عمر ورزشی علی دایی فقط یک بار اتفاق افتاد و آن هم در پرسپولیس تحت هدایت بگوویچ بود!
در سال 82 و در یکی از بازی های جام حذفی، پرسپولیس با هدایت وینگو در مشهد میهمان تیم پیام بود که سرمربی سرخ ها دی اقدامی عجیب علی دایی را در قلب دفاع تیم خود به زمین فرستاد! کاری که سبب شد روزنامه ایران ورزشی در تصویری عجیب برروی جلد خود ، کله علی دایی را برروی تن تمام بازیکنان پرسپولیس در یک عکس تیمی بچسباند و تیتر بزند دایی اینجا، دایی آنجا، دایی همه جا!
بگوویچ در رابطه با این کار خود می گوید: چند روز به این بازی مانده بود که یک بازی درون تمرینی گذاشتیم. در آن بازی علی دایی به شوخی به افشین پیروانی گفت که به خط حمله برود و خودش در قلب دفاع بازی کند! همه در ابتدا حتی خود من با این موضوع با شوخی برخورد کردیم ولی در کمال تعجب متوجه شدم علی دایی تمام اصول دفاعی را به خوبی اجرا می کند! او در آفساید گیری ها عالی کار می کرد و هیچ بازیکنی هم در این بازی نتوانست دایی را جا بگذارد و هرچقدر پیروانی در حمله بی استعداد بود، دایی در دفاع عالی نشان داد!
همین موضوع سبب شد که فردای آن روز به دایی بگویم که بازهم در بین مدافعان کار کند و نزدیک به چهار روز علی دایی در کارهای دفاعی تمرین کار کرد تا در روز مسابقه در کمال تعجب همه علی دایی به عنوان دفاع وسط به زمین برود! تعجب از سروصورت فوتبال ایران در آن روز می ریخت و اتفاقا ما آن بازی را در مشهد یک بر صفر بردیم و خط دفاعی ما با وجود علی دایی خیلی کم اشتباه کار کرد...هرچند دایی خودش بعد از آن بازی دیگر هیچ گاه در دفاع بازی نکرد و از سنگینی بازی در این پست برای خود می گفت.
من به جرات می توانم بگویم علی دایی به عنوان بازیکن من صد در صد حرفه ای نبود بلکه او صدو بیست درصد حرفه ای تمرین و زندگی می کرد و فوتبال ایران باید خیلی منتظر بماند تا بازیکنی نظیر او را مجددا ملاقات کند.
بگوویچ در این گفت و شنود پرسپولیسی خود، زیباترین بازی عمر مربیگری خود را بازی پرسپولیس و سپاهان سال 82 در ورزشگاه آزادی می داند که بازی با تساوی سه بر سه تمام شد.
سرمربی آن زمان سرخ ها می گوید: در آن زمان یکی از روزنامه نگاران بزرگ کرواسی گزارشی از مربیان این کشور در سایر کشورهای دنیا می نوشت و اتفاقا این بازی را از طریق شبکه جام جم نگاه می کرد. هنوز مطلب او را در آرشیو شخصی ام دارم که بعد از دیدن بازی پرسپولیس و سپاهان آن فصل نوشت که اصلا شناختی از فوتبال ایران و لیگ آن ندارد ولی با دیدن این بازی آن را کاملا در سطح لیگ برتر انگلیس ارزیابی کرده است و به جرات می توانم بگویم آن بازی از سطح فوتبال ایران بسیار فراتر بود.
امکان ندارد که بحث پرسپولیس بگوویچ مطرح شود و رقص شال قرمز او فراموش شود. بگوویچ برای هواداران تیم سابقش تعریف می کرد که در زمان ورود ما به ورزشگاه برای بازی با پگاه، شصت هزار نفر در استادیوم بودند که چها هزار نفر آن ها علی پروین که از پرسپولیس کنار گذاشته شده بود را تشویق می کردند.
همه منتظر بودند که ما بازی را ببازیم تا علیه من و بازیکنان به شدت شعار دهند اما وقتی متوجه شدم این چهل هزار نفر در کنار بقیه تیم را تشویق می کنند خیلی خوب درک کردم که جادوی فوتبال می تواند همه را سحر کند. ما آن روز با فوتبال 8 گل زدیم و همه را جذب خودمان کردیم...کاری که باید همیشه با فوتبال زیبا اتفاق بی افتد ولی در ایران بیشتر از بازی زیبا به نتیجه است که اهمیت می دهند و همین شاید فوتبال ایران را بیش از حد نتیجه گرا کرده است.
