لیگ نیمه تمام قهرمان می خواهد یا نمی خواهد؟!

مدعیان چه می گویند؟!

فرض بگیریم شر کرونا به این زودی‌ها از زمین کنده نشود. فرض کنیم این داستان تلخ آن قدر ادامه پیدا کند که فیفا هم نتواند کشورها را مجبور کند لیگ‌شان را ادامه بدهند! در این صورت تکلیف لیگ نوزدهم چه خواهد شد؟ آیا باید لیگ نوزدهم را کلا کنار بگذاریم؟ اگر نه، چه تیمی باید به عنوان قهرمان معرفی شود؟ سهمیه آسیایی نصیب کدام تیم‌ها می‌شود؟ کدام تیم پایین جدولی بدون اینکه لیگ تمام شود سقوط به دسته پایین‌تر را می‌پذیرد؟ اصلا تصمیم سازمان لیگ در این باره چیست؟ آیا باشگاه‌ها پیشنهاد خاصی در این باره دارند؟ مخالفان و موافقان تعطیلی لیگ برتر چه کسانی هستند و با کدام ادله؟ در این گزارش به بررسی نظرات و آرای مختلف درباره این مساله می‌پردازیم.

پرسپولیس مخالف اصلی تعطیلی

دیگر برای همه روشن است که بزرگ‌ترین مخالف نیمه کاره ماندن این دوره از لیگ برتر باشگاه پرسپولیس است. این تیم که شروع چندان خوبی در این دوره از لیگ برتر نداشت حالا با ۴۷ امتیاز در صدر جدول لیگ برتر قرار گرفته و با تیم دوم ۱۰ امتیاز اختلاف دارد. بیش از دو سوم فصل هم سپری شده و پرسپولیس همه بازیهای سختش را رد کرده. اغلب بازی‌های باقی مانده این تیم با تیم‌های نیمه پایین جدول است و پرسپولیسی‌ها در این وضعیت قهرمانی را بسیار نزدیک می‌بینند. به همین دلیل هم این باشگاه مخالف جدی تعطیلی و نیمه کاره ماندن لیگ نوزدهم است. قبل از شروع داستان کرونا تقریبا همه رقبای پرسپولیس پذیرفته بودند که این تیم در پایان فصل قهرمان خواهد شد. اما حالا اوضاع فرق کرده و برخی تیم‌ها مدعی‌اند می‌توانند در بازهای باقی مانده به پرسپولیس برسند و از این تیم پیشی بگیرند. اما پرسپولیسی‌ها معتقدند اگر قرار باشد لیگ تعطیل شدود باید تیم آن‌ها به عنوان قهرمان معرفی شود. چرا که اختلاف زیادی با بقیه تیم‌ها دارند و هیچ تیمی جز آن‌ها در حد و اندازه‌های قهرمانی لیگ برتر نیست. پرسپولیس در ده بازی آخرش در لیگ و جام حذفی ۹ پیروزی و یک تساوی به دست آورده. آخرین باخت این تیم در هفته یازدهم لیگ برتر رقم خورده است. پرسپولیس بهترین خط دفاع لیگ برتر را دارد و در خط حمله بعد از استقلال دومین تیم برتر است. پرسپولیسیها با یادآوری این آمار می‌خواهند شایستگی خودشان را برای قهرمانی نشان بدهند. ضمن این که پرسپولیس امسال مشکلات مدیریتی  و مالی زیادی را تجربه کرده و سال سختی را پشت سر گذاشته. به همین دلیل کسب این قهرمانی می‌تواند خستگی و تلخی این سال سخت را از یادها ببرد.

جبهه مخالفان قهرمانی پرسپولیس

هر چقدر پرسپولیس مدعی کسب مقام قهرمانی است، بقیه تیم‌ها مخالف این مساله هستند. آن‌ها معتقدند در دوره‌های قبلی لیگ برتر پیش آمده که تیم دوم جدول اختلاف زیاد با تیم اول را جبران کرده و قهرمان شده. اما هواداران پرسپولیس به یک نکته اشاره می‌کنند و معتقدند این مساله باعث شده بقیه تیم‌ها با قهرمان اعلام شدن پرسپولیس مخالف باشند. نکته این است که پرسپولیس سه دوره متوالی قهرمان لیگ برتر شده و در این رکورد با سپاهان اصفهان شریک است. کسب سه قهرمانی کار بسیار سختی است و شاید سال‌ها طول بکشد که به چنین افتخاری برسد. اما اگر پرسپولیس به عنوان قهرمان لیگ نوزدهم معرفی شود به چهارمین قهرمانی متوالی می رسد و در این زمینه رکورددار می‌شود. در این صورت رسیدن به رکورد ۴قهرمانی پرسپولیس سخت‌تر هم می‌شود. طرفداران پرسپولیس مدعی هستند که همین مساله باعث وحشت و مخالفت بقیه تیم‌ها از اعلام قهرمانی پرسپولیس در لیگ نوزدهم شده است. در هر صورت چیزی که مشخص است این است که در حال حاضر باشگاه‌هایی که بیشتر از بقیه در این باره حرف می زنند و مخالفت علنی‌شان را با اعلام قهرمانی پرسپولیس ابراز می‌کنند باشگاه‌های بالانشین و رقبای این تیم در مسیر قهرمانی هستند.

سپاهان

رضا فتاحی سرپرست تیم سپاهان، صحبتهای پرسپولیسی‌ها درباره اعلام قهرمانی‌شان را با مساله کرونا قاطی کرده و گفته: «در این برهه که سلامت جامعه از همه چیز مهم‌تر است و تمام مسئولان کشور اعم از کادر محترم درمانی، وزارت بهداشت و فدراسیون پزشکی و سایر مردم جامعه و حتی علاقمندان به فوتبال به صف شده اند تا با یاری خداوند این بیماری از کشور ریشه کن شود، دوستان دست به اقدام‌های عجیب و انتشار بیانیه‌های شبانه می‌زنند و به فکر قهرمانی و ادامه مسابقات و اهدای جام به هر ترتیبی به آن‌ها هستند. سپاهان تیمی بود که در دور رفت مسابقات و در حضور پرشمار هواداران پرسپولیس توانست پرسپولیس را شکست دهد و حتی در این دوره هم نشان داده که شایسته کسب عنوان قهرمانی است. در فصل چهارم سپاهان با ۹ امتیاز اختلاف نسبت به تیم دوم در رده دوم جدول قرار داشت، ولی با یاری خداوند و تلاش بازیکنان توانستیم اختلافی که ایجاد شده بود را جبران کنیم و در نهایت قهرمان مسابقات شدیم، ولی در این برهه تاریخی فقط به سلامتی جامعه فکر می‌کنیم و این جام‌های فلزی برایمان ارزشی ندارد!» اما امیر قلعه‌نویی با لحن منطقی‌تر و بهتری حرف زده است: «این یک مساله ای است که قبلا تجربه نداشتیم، قبلا ممکن بود خیلی اتفاقات دیگر را تجربه کرده بودیم ولی با این شرایط باید زمان به ما اجازه بدهد چه کاری انجام شود. ما باید به دنبال این باشیم که حق تیمی ضایع نشود. تیمی مثل مس کرمان، رفسنجان، نود ارومیه و خوشه طلایی هم در لیگ دسته اول حق دارند. ما نباید مرتب از خودمان بگوییم جام را بدیم به این و یکی به آن بدهیم.»

تراکتور

باشگاه تراکتور هم در این سال‌ها نشان داده یکی از رقبای همیشگی و سرسخت پرسپولیس است و از موفقیت‌های تیم تهرانی اصلا استقبال نمی‌کند. چند روز پیش محمدرضا زنوزی مالک باشگاه تراکتور ادعای عجیبی را مطرح کرد. او گفت: «در صورت ناتمام ماندن لیگ، سپاهان باید به عنوان قهرمان معرفی شود! اگر قرار باشد قهرمان انتخاب شود باید تیمی قهرمان شود که 15 بازی اول لیگ را انجام داده و صدر جول بوده که آن هم سپاهان است نه پرسپولیس.» البته بررسی جدول نشان می‌دهد که پرسپولیس قهرمان نیم فصل بوده و نه سپاهان. اما حرفهای زنوزی نشان دهنده عمق بی میلی او به اعلام قهرمانی پرسپولیس در لیگ نوزدهم است. در این بین برخی بازیکنان تراکتور هم نظراتی همسو با مالک باشگاه‌شان دارند. مثلا رشید مظاهری دروازه‌بان تراکتور گفته: «نظرات عجیب و پافشاری برخی از تیم‌ها برای ادامه مسابقات مهم نیست؛ چرا که سلامتی مردم و ورزشکاران از همه چیز با ارزش‌تر بوده و بسته شدن پرونده لیگ نوزدهم بدون انتخاب قهرمان، بهترین تصمیم ممکن در شرایط کنونی است. همچنین چهار تیم اول لیگ برتر نیز راهی لیگ قهرمانان آسیا شوند.» متوجه منظور مظاهری شدید؟ او مخالف اعلام تیم اول به عنوان قهرمان است. اما چون تیمش با یک بازی بیشتر از استقلال در رده سوم ایستاده معتقد است چهار تیم اول لیگ برتر باید سهمیه آسیایی بگیرند!

استقلال

باشگاه استقلال هم دیگر مخالف قدرتمند معرفی پرسپولیس به عنوان قهرمان لیگ برتر است. همین چند روز پیش احمد سعادتمند با سایت باشگاه استقلال مصاحبه کرد و گفت: «به هیچ عنوان با تقدیم قهرمانی به هیچ تیمی موافق نیستم و مقابل این ایده بسیار غلط خواهم ایستاد. به عنوان مدیرعامل باشگاه استقلال تاکید می‌کنم مطلقا با اعلام پایان لیگ و قهرمانی تیم دیگر موافقت نخواهم کرد چرا که فاصله امتیازی و میزان بازی‌های مانده به نوعی است که قهرمانی هیچ تیمی مسجل نیست. از مسئولان باشگاه‌های مختلف می‌خواهم که از گفتن سخنان غیر ضروری خودداری کنند و ضمن رعایت و الزام به تصمیمات ستاد کرونا براساس منطق و حق قانونی باشگاه‌ها اقدام نمایند. زیبایی فوتبال به بازی‌های هیجان انگیز آن و شور هواداران بوده و قهرمانی در آن نیز می‌بایست در زمین فوتبال مشخص شود.» سید حسین حسینی دروازه بان استقلال هم موافق نیمه کاره ماندن لیگ بدون اعلام قهرمان است و می‌گوید: «فکر نکنم حتی اول اردیبهشت هم بشود تمرینات را شروع کرد، چون تیم‌ها حداقل ۵۰ نفر هستند و یک ناقل می‌تواند اعضای تیم و خانواده آن‌ها را درگیر کند. به نظرم این اتفاق در صورت بروز، یک فاجعه است. بهتر است لیگ را تعطیل کنند و کسی را قهرمان معرفی نکنند. بازی‌های زیادی باقی مانده است و ما خواهش داریم هرچه سریعتر تکلیف برگزاری یا برگزار نشدن لیگ را اعلام کنند.»

تعطیلی ادامه لیگ برتر در حد بسیار بعید

لیگ قهرمانان آسیا اجازه تعطیلی لیگ ایران را نمی دهد

با طولانی شدن بحران کرونا، خیلی از باشگاه‌ها فشار می‌آورند که ادامه مسابقات لیگ نوزدهم تعطیل شود.

این مساله مخصوصا در مورد تیم‌هایی صدق می‌کند که هدف و چشم‌انداز خاصی برای ادامه بازی‌ها ندارند و مایل نیستند تن به یک ریسک بیهوده و فرسایشی بدهند.

با این وجود بعید به نظر می‌رسد اختیار تعطیلی مسابقات در دست مدیران داخلی باشد. در حقیقت یک فاکتور بسیار تعیین‌کننده در این میان، رقابت‌های لیگ قهرمانان آسیا است. این بازی‌ها فعلا معلق شده تا تکلیف کرونا روشن شود.

اگر به فرض قرار باشد ادامه مسابقات آسیایی از یک ماه دیگر برگزار شود، در این صورت تعطیلی لیگ ایران بی‌معنا خواهد بود، چرا که چهار نماینده کشورمان به هر حال باید تمرینات و مسافرت‌های‌شان را از سر بگیرند و در این دیدارها حاضر شوند.

از سوی دیگر با توجه به اینکه در لیگ قهرمانان آسیا (بر خلاف لیگ ایران) پای منابع مالی، اسپانسرها و پاداش‌های قابل توجه در میان است، بسیار بعید به نظر می‌رسد این رقابت‌ها به آسانی تعطیل شود و ناقص بماند.

در این میان کفندراسیون فوتبال آسیا حتی گزینه برگزاری متمرکز بقیه بازی‌ها در یک کشور امن را هم بررسی می‌کند.

به این ترتیب می‌توان گفت دم لیگ به آسیا گره خورده و تعطیلی رقابت‌های لیگ نوزدهم تنها زمانی ممکن و منطقی به نظر خواهد رسید که لیگ قهرمانان هم کنسل شده باشد.

به علاوه عدم حضور تیم‌های ایرانی در بقیه مسابقات هم با مجازات‌ها و محرومیت‌های سنگین همراه خواهد شد. پس بهتر است باشگاه‌های ایرانی فعلا خیال تعطیلی مسابقات را از سر بیرون کنند و منتظر عبور از این بحران بمانند.

رنسانس نارنجی هندبال کرمان

بازگشت به سال های اوج

با اعلام رسمی قهرمانی تیم هندبال مس کرمان، اتفاق بزرگی برای کل ورزش استان افتاد و پس از سال ها یک رشته ورزشی گروهی از استان در یک رشته توپی همانند هندبال در بالاترین سطح رقابت های کشور به جام قهرمانی دست یافت و نماینده ایران در بازی های آسیایی گردید.

هندبال کرمان سال ها بود که طعم قهرمانی را از یاد برده بود... هرچند چراغ این رشته ورزشی در کرمان همانند بسیاری از رشته های ورزشی دیگر خاموش نشد اما کرمان سال ها بود که آقایی خود را در هندبال ایران از دست داده بود و روزهای طلایی خود را در این رشته فراموش کرده بود.

قریب به 30 سال پیش زمانی که هنوز بازی های هندبال کشور برروی سالن های مجهز برگزار نمی شد و زمین آسفالت بهزیستی در همین محل سالن شهید تجلی در آن ایام از بازی های هندبال کرمان میزبانی می کرد، هندبال کرمان سری در میان سران هندبال کشور داشت و در بازی های کشوری عمدتا جزو دو تیم نخست بود.

در میانه های دهه هفتاد که هندبال کشور سروشکل حرفه ای تری به خود گرفت، باشگاه شهرداری کرمان پرچم هندبال استان را در دست گرفت و هرچند دیگر از کسب عناوین قهرمانی خبری نبود اما همواره جز سه تیم بالای جدول حضور داشت و نه تنها در باشگاه های آسیا به عنوان نماینده ایران شرکت می کرد که گاه در قالب تیم ملی هم به مسابقات بین المللی اعزام می شد و خلاصه آنکه اعتبار هندبال کرمان آنقدر زیاد بود که برای جام فجر تیم های قدر عربی و آسیای شرقی به کرمان بیایند و سالن تازه تاسیس تجلی را پر از تماشاگر کنند.

اما در سال های میانی دهه هشتاد، هرچند با ورود باشگاه مس کرمان به حوزه هندبال، به نظر می رسید که این رشته ورزشی حالا با دو تیم مجهز راه سعادت را در پیش بگیرد، اما درگیری های داخلی در هندبال کرمان آنقدر زیاد شد که خودزنی دست های کرمانی، کاملا زمینه عقب گرد را به هندبال کرمان و دوری اش از مدعیان فراهم ساخت...

درگیری های داخلی هندبال کرمان روزهای غم انگیزی برای این رشته ورزشی ساخت و چند دستگی در این ورزش دستی، غروب طولانی برای موفقیت های هندبال کرمان رقم زد...حاصل این درگیری و خوزنی انحلال کامل تیم هندبال شهرداری و عقب گرد اساسی تیم هندبال مس بود تا جایی که نماینده کرمان در برخی فصول نه برای قهرمانی که برای سقوط نکردن از لیگ برتر بازی می کرد و دست این تیم سال به سال از عنوان و سکو دور تر می شد...

دیگر از نه از جام قهرمانی برای هندبال کرمان خبری بود و نه از تنه زدن به بزرگان آسیایی و مقام های سوم و چهارمی که گهگاه نصیب تیم مس کرمان می شد اوج افتخار هندبال کرمان در سال های گذشته محسوب می شد.

در حالی که روزگار طلایی هندبال مس سال ها بود که فراموش شده بود اما در این فصل داستان برای تیم هندبال مس عوض گردید... بهرشکل با اتفاقاتی که در هیات هندبال رخ داد شاید زمینه برای یکدست شدن هندبال کرمان فراهم شد و کاهش تنش ها در هندبال کرمان این موقعیت را به تیم این فصل مس کرمان داد که روزهای خوش سال های دور هندبال کرمان را تکرار کند.

حمید صادقی جوان نیز در کنار کادر فنی مجرب خود و بهره گیری از نجربه پیشکسوتانی مثل محسن اخگر، تیمی کاملا یکدست را برای این فصل خود ساخته و پرداخته کرد که به رکورد رویایی یازده پیروزی در یازده مسابقه دست یافت تا با اعلام اتمام مسابقات در پنج هفته مانده به پایان رقابت ها، با اقتدار و بدون حرف و حدیث جام قهرمانی را بالای سر ببرد...

سال بدون تنش هندبال کرمان و دور دشدن درگیری های داخلی در این رشته ورزشی و قهرمانی مقتدرانه هندبال مس در لیگ برتر، همگی سبب می شود که از سال 99 توقع یک رنسانس دوباره در هندبال کرمان داشته باشیم که ما را بازگرداند به روزگار اقتدار هندبال کرمان در دهه شصت و ابتدای دهه هفتاد... به روزگاری که هندبال کرمان پشت سر اصفهان، سبزوار نمی ماند و این پیشتازی باید حفظ و در سال های پیش رو بارها و بارها تکرار شود تا ثبات گردد که موفقیت این فصل هرگز یک اتفاق نبوده است.

 

اظهار نظرهای لیگ یکی برای تعطیلی یا ادامه مسابقات

کرکری های کرونایی

لیگ دسته یک فوتبال کشور نیز، به تبع فوتبال تمام دنیا، آینده این فصل خود را تحت تاثیر ویروس کرونا دیده است و هنوز آینده روشنی برای ادامه این مسابقات ترسیم نشده است.

همین بلاتکلیفی سبب شده است که حالا صحبت در رابطه با آینده این مسابقات بیشتر در بین تیم های حاضر در این لیگ مطرح شود تا جایی که کار به کری خوانی بین برخی از تیم ها نیز بکشد.

پس از اظهار نظرهای مدیرعامل بادران تهران بر علیه سرمربی مس رفسنجان، پاسخ تندی نیز از سوی عوامل این تیم به مدیر بادرانی ها داده شد تا به نوعی کرونا پای کری را نیز بین تیم ها در بیرون از زمین باز کند.

طبیعی است در شرایطی که دو تیم بالای جدول، در صورت تعطیلی لیگ، صعود به لیگ برتر را حق خود بدانند، تیم های مدعی و بالای جدول نیز نسبت به عدم صعود خود در این شرایط شاکی باشند و از همین رو اظهارنظرهای متفاوتی در رابطه با سرنوشت مسابقات مطرح شود.

البته تمامی تیم ها و مقامات بر دو موضوع تاکید و متفق القول هستند و در مرحله اول حفظ سلامت عوامل تیم ها و تماشاگران و تعطیلی مسابقات در زمان تداوم شیوع کرونا و دوم برگزاری مسابقات در شرایطی منطقی و معقول و به پایان رساندن لیگ.

اما در صورتی که این دو مقوله باهم اجرایی نشود و نتوان در نهایت با رعایت هر دو شرط تکلیف لیگ یک را مشخص کرد، باید دید در نهایت چه تصمیمی برای بازی های این فصل اخذ خواهد شد.

بهرشکل برخی از اظهار نظرهای شکل گرفته از سوی عوامل تیم های لیگ یک تا امروز بدین شرح بوده است که:

مس رفسنجان: لیگ بدون نتیجه بماند، فوتبال ایران رو به زوال خواهد رفت

مجید زیندینی، مدیرعامل باشگاه مس رفسنجان، در این رابطه گفته است که اگر قرار است مسابقات لیگ به کلی لغو شود، عادلانه‌ترین‌ حالت این است که تیم مس رفسنجان به عنوان قهرمان لیگ دسته اول و یکی از صعود کنندگان به لیگ برتر معرفی شود. او گفت: تیم ما با هشت اختلاف امتیاز و با تفاضل گل ۱۵+ در صدر جدول قرار دارد و تا به اینجای فصل هزینه‌های زیادی کرده است. اگر لیگ دسته اول به نتیجه نرسد، بسیاری از اسپانسرها برای فصل بعدی سرمایه‌گذاری نخواهند کرد.

مس کرمان: تیم‌ها هزینه کرده‌اند، تکلیف را مشخص کنید

محمود محمودی‌نیا، مدیرعامل باشگاه مس کرمان، در همین رابطه بیان کرده است که بیش از ۷۵ درصد بازی‌ها انجام شده است و فدراسیون باید تصمیم خودش را بگیرد. اگر بنا بر ادامه این وضعیت است باید مس رفسنجان و مس کرمان به عنوان صعود کنندگان به لیگ برتر معرفی شوند و بر همین اساس لیگ برتر ۱۸ تیمه شود. همچنین پرسپولیس به عنوان قهرمان لیگ برتر معرفی شود.

خوشه طلایی ساوه: بازی‌ها را عقب بیندازند اما لغو نکنند

حسین پرویزی، مدیرعامل باشگاه خوشه طلایی ساوه، با بیان اینکه هر تیمی امتیاز بیشتری دارد الزاما قهرمان نیست گفت: هنوز بازی‌های زیادی مانده است و تیم ما شرایط صعود را دارد. تیم‌ها با تلاش زیاد به جایگاه فعلی خود رسیده‌اند و لغو مسابقات تصمیم درستی نیست. حتی مس رفسنجان که در صدر جدول قرار دارد امکان دارد امتیازهای زیادی از دست بدهد چرا که با رقیب‌های مستقیم خود بازی‌ دارند. البته که ستاد مبارزه با کرونا هر تصمیمی بگیرد ما تبعیت می‌کنیم. اگر بازی‌ها را عقب بیندازند، با برنامه ریزی مناسب امکان برگزاری فراهم می‌شود.

نود ارومیه: تصمیم بر عهده تیم‌ها است

وحید بیاتلو، سرمربی تیم نود ارومیه، درباره بلاتکلیفی تیم‌های فوتبال گفته است: برای برگزاری یا لغو ادامه مسابقات، تیم‌ها هستند که باید تصمیم بگیرند چون آن‌ها هستند که با حضور حداقل ۴۰ نفر در تمرینات بیشتر در خط ابتلا هستند. همین الان وقتی تمرینات شروع شود هر تیم ۲۰ عضو غیربومی دارد که هرکدام از یک شهر می‌آیند و اگر یک نفر ناقل باشد، ببینید چه فاجعه‌ایی می‌تواند رخ بدهد.

بادران تهران: نمی‌توان گفت مس رفسنجان قهرمان می‌شود/ ربیعی خودش، تیمش را نابود می‌کند

فریدون قربانیان، مدیرعامل باشگاه بادران تهران، ۸ بازی دیگر از لیگ باقی مانده است، هیچ چیزی مشخص نیست. به صورت مثال، محمد ربیعی ( سرمربی مس رفسنجان) دو سال سرمربی تیم بادران بوده است و با شناختی که از او دارم خودش، تیمش را نابود می‌کند. یک امتیاز که از دست بدهد احتمال دارد مشکلاتی برای تیمش به وجود بیاورد و نمی‌توان گفت آن‌ها قهرمان می‌شوند. امکان هم دارد تیم ته جدولی با تمرینات انفرادی بدن آماده‌ای داشته باشند و سقوط نکنند. ما برای برای ماندن در لیگ دسته اول هزینه نمی‌کنیم و به فکر صعود هستیم.

او درباره ادامه مسابقات نیز اینطور پیشنهاد داد: لیگ را سه دسته کنیم و تیم‌های بالای جدول و پایین جدول به صورت دو حذفی بازی کنند و قهرمان و سقوط کننده مشخص شود و بدون تماشاگر بازی‌ها تمام شود. می‌توانند در دو گروه ۹ تیمی بازی‌ها را برگزار کنند تا تکلیف صعود کننده و سقوط کننده مشخص شود. اگر بدون برگزاری مسابقات بخواهند با تصمیمی شتاب زده قهرمان را مشخص کنند،‌ این واقعا یک حق خوری است. اگر دستوری از سوی فیفا صادر شود ما مطیع آن هستیم. اگر از سوی فدراسیون فوتبال بخواهند تصمیم بگیرند و این تصمیم سلیقه‌ای از سوی دوستان باشد، فدراسیونی که هنوز روی هوا است، ما از آن پیروی نمی‌کنیم و به هر کجا باشد شکایت می‌کنیم.

محمد ربیعی در پاسخ به اظهارت مدیرعامل بادران گفت است: همیشه در رابطه با فوتبال حرف برای گفتن زیاد است ولی الان دوست داریم تمام تمرکزمان روی کارمان باشد. الان هم از نکته‌ای که گفته‌اند و توصیه‌ای که داشته‌اند، تشکر می‌کنیم و به چشم نقد می‌بینیم و سعی می‌کنیم از تجربیات گذشته استفاده کنیم تا در آینده به موفقیت برسیم.

با این وجود باشگاه مس رفسنجان در بیانیه‌ای در پاسخ به سخنان مدیرعامل بادران اظهار کرد که باشگاه مس رفسنجان هیچ گاه به دنبال حاشیه نبوده است و از سخنان قربانیان گله مند است. در این بیانیه آمده است: از قربانیان می‌خواهیم که تصمیم گیری در رابطه با تعیین تکلیف رقابت‌های لیگ دسته اول فوتبال کشور را به نهادهای تصمیم گیر واگذار نماید و بهتر است ایشان وقت خود را صرف رسیدگی به امور باشگاه خود کرده و سعی کند قولی که بابت ساخت ورزشگاه ۱۶۰ هزارنفری را به مردم داده بود، عمل کند.

رایکا بابل: نه انتظار قهرمانی داریم و نه سقوط

اکبر پرهیزکار، مدیرعامل باشگاه رایکا بابل، با بیان اینکه بازی‌های زیادی مانده است و نمی‌توان قهرمان را مشخص کرد گفت: ما انتظار قهرمانی نداریم اما از طرف دیگر هم علاقه‌مند به سقوط به لیگ دسته دو نیز نیستیم. البته که تیم‌های بالای جدولی حق دارند انتظارات از فدراسیون داشته باشند چرا که آن‌ها بیشتر هزینه کرده‌اند و در شرایط خوبی هستند. اما در کل ما مطیع تصمیمات فدراسیون هستیم.

سپیدرود رشت: تعطیلی کلی لیگ بهتر است

افشین ناظمی، مدیرعامل باشگاه سپیدرود رشت، در این رابطه گفته است: با شرایط فعلی که نمی‌دانیم چقدر زمان نیاز داریم تا این ویروس از بین برود اما تعطیلی کلی لیگ بهتر است. باید سرنوشت لیگ مشخص شود. ما در جدول شرایط بدی نداریم و اگر یک امتیاز از بازی عقب افتادمان بگیریم، می‌توانیم از ته جدول جدا شویم و این طور نیست که به خاطر قعر جدول بودن خواستار تعطیلی لیگ باشیم. اگر قرار باشد لیگ با تأخیر شروع شود، برای لیگ آینده به مشکل برخورد می‌کنیم. امیدوارم مسؤولان تصمیمات درستی بگیرند چون ما نمی‌توانیم در استان گیلان تمرین کنیم و زمان زیادی را برای آماده سازی نیاز داریم.

عقلا و منطقا با تعطیلی لیگ این فصل دو مس باید لیگ برتری معرفی شوند

تعطیلی لیگ نارنجی های استان را متحد می کند

شرایط عجیب و غریب و مبهم ادامه بازی های باشگاهی فوتبال کشور به دلیل مبارزه با ویروس کرونا ادامه دارد و با گذشت بیش از یک ماه از تعطیلی مسابقات لیگ، هنوز هیچ آینده روشنی از ادامه این مسابقات به چشم نمی خورد.

با وجود اینکه مقامات سازمان لیگ برروی به پایان رساندن مسابقات تاکید دارند و به نظر می رسد که منطقی ترین اتفاق برای مشخص شدن جدول و حاصل کار تیم ها نیز همین باشد، اما روند گسترش کرونا در کشور و مشخص نبودن پیک شیوع این ویروس و در نهایت اتمام همه گیری آن، سبب شده است که اتمام بازی ها همچنان در هاله ای از ابهام باشد.

پس از تاکید ستاد مبارزه با کرونا مبنی بر تعطیلی مسابقات و تمرینات تیم های ورزشی کشور و با توجه به اینکه برنامه بازی های باقی مانده مسابقات لیگ برتر و لیگ های یک و دو باید با لحاظ کردن مدت آماده سازی تیم ها در دست کم برای سه هفته لحاظ گردد و همچنین برنامه مسابقات جام باشگاه های آسیا، رسیدن ماه رمضان و نبودن ورزشگاه مجهز به خصوص در لیگ های یک و دو، همگی سبب شده است که برنامه ریزی بازی های باشگاهی فوتبال کشور بسیار سخت و مبهم باشد.

از همین رو با عقب افتادن هرچه بیشتر مسابقات، بحث تعطیلی و عدم ادامه مسابقات بیشتر از قبل مطرح می شود و در این شرایط مباحث دیگری مثل معرفی تیم های قهرمان و صعود کننده هر لیگ و از سوی دیگر تیم های سقوط کننده بیشتر به میان می آید.

این موضوع به خصوص برای تیم های بالا و پائین جدول رقابت لیگ های ایران بسیار مهم است و دو تیم مس فوتبال ایران یعنی مس رفسنجان و مس کرمان که در رده های صعود لیگ یک قرار دارند را کاملا در یک جبهه قرار داده است.

دو تیم مس استان کرمان که تا دیروز رقیب مستقیم یکدیگر در بالای جدول مسابقات لیگ یک بودند، در صورت تعطیلی مسابقات، برای صعود متفق القول هستند که آن ها باید به لیگ برتر معرفی شوند و مدیران عامل هر دو باشگاه نیز در صحبت های اخیر خود به صراحت آن را عنوان کردند.

با توجه به اینکه شرکت ملی صنایع مس نیز چه از نظر سخت افزار مثل ساخت ورزشگاه و چه از نظر فراهم کردن امکانات نرم افزاری برای هر دو تیم در جهت رسیدن به لیگ برتر در این فصل حضور فعال داشت، سیاست خود را بر صعود هر دو تیم تنظیم خواهد کرد و از همین رو فوتبال کشور با اتحاد هر دو باشگاه کرمانی و رفسنجانی در صورت تعطیلی مسابقات مواجه خواهد شد.

هرچند همه جامعه فوتبال ایران امیدوارند که در مرحله اول کل کشور از شر کرونا خلاصی پیدا کند و در مرتبه بعد شرایط برگزاری مسابقات فوتبال باشگاهی ایران به شکلی منطقی فراهم گردد، اما در صورت تعطیلی بازی های این فصل، چه از نظر عقلانی و چه منطقی باید جدول مسابقات لحاظ گردد...

مقامات سازمان لیگ نیز تلویحا این موضوع را مورد اشاره می دهند که با انجام بیش از دو سوم بازی ها اصلا درصدد نیستند که مسابقات را صفر لحاظ کنند تا خود را با چالش اسپانسر تیم ها از جمله شرکت مس مواجه نمایند...

 

عقلانیت جای خود را به شتاب زدگی ندهد

لزوم یک تصمیم قاطع و کم ضررتر در صورت تعطیلی لیگ های این فصل

در حالی که با تمدید تعویق ادامه مسابقات فوتبال کشور در لیگ های مختلف از برتر گرفته تا دسته های یک و دو، روز به روز بر گره برنامه ریزی اتمام آن افزوده می شود، به نظر می رسد که پای یک تصمیم گیری عاقلانه و قاطع ضرر کمتری را به بازی های برگزار شده تا امروز برساند، کاملا احساس می شود.

شکی نیست که بهترین حالت برای ادامه مسابقات بر این باشد که به امید الهی وضعیت کرونا تا نیمه اردیبهشت به شرایط نرمال و کنترل شده خود برسد و تیم ها این امکان را داشته باشند تا با شروع تمرینات خود، حداقل از اوایل خرداد ماه رقابت خود را آغاز کنند و تا نیمه تیر ماه بازی های تمامی تیم های لیگ انجام شود و تکلیف در زمین مسابقه روشن گردد.

اما با توجه به جهش و روند صعودی ابتلا به کرونا در کشور و اینکه فعلا مشخص نیست دقیقا چه زمانی از پیک همه گیری کرونا در کشور عبور خواهیم کرد، این موضوع نیز فعلا قابل تضور نیست و از همین روست که وضعیت برنامه ریزی مسابقات نیز نامشخص و مجهول مانده است.

نکته مجهول دیگر، نبودن فصلی در اساس نامه برگزاری مسابقات است که به صراحت عنوان نماید در صورت نیمه کاره ماندن مسابقات در صورت وقوع حوادث طبیعی مثل همین بیماری کرونا یا غیر طبیعی مثل جنگ و... تکلیف جدول مسابقات چگونه است و مثلا با چه تعداد بازی مسابقات تمام شده و یا ناتمام می ماند و مواردی از این دست روشن نگردیده است.

نکته جالب اینکه نه فقط در اساس نامه مسابقات سازمان لیگ فوتبال ایران که در بسیاری از کشورهای دنیا نیز این موضوع جای خالی خود را احساس می کند و با نبود چنین موضوعی در اساس نامه های جدید لیگ های کشورهای مختلف، متاسفانه در این باره رویه قضایی و دکترین مشخصی نیز وجود ندارد تا کشورها از یکدگیر الگو برداری کنند.

هرچند برخی از کشورها مثل بلژیک با لحاظ جدول فعلی مسابقات خود، لیگ کشورش را تعطیل کرد اما بسیاری از کشورهای دنیا دست به دامن فیفا شده اند تا از طریق این سازمان برای خود راه حلی پیدا کنند و از آنجا که فیفا قصد دخالت در لیگ های داخلی کشورها را ندارد، بعید به نظر می رسد که در این باره نیز دستورالعمل اجباری و مشترکی برای کشورهای مختلف صادر کند و با مشخص کردن برخی بندها به شکل پیشنهاد و تذکر، به احتمال فراوان تصمیم گیری نهایی را برعهده فدراسیون فوتبال کشورهای مختلف می گذارد.

و درست در همین نقطه است که لزوم یک تصمیم قاطع که کمترین ضرر را به تیم ها برساند و بیشترین لحاظ را برای مسابقات انجام شده که بیش از دو سوم بازی ها را شامل می شود، در نظر بگیرد، از سوی فدراسیون و سازمان لیگ کاملا احساس می گردد...

در صورتی که سرانجام کرونا و لیگ این فصل به جایی ختم شود که در نهایت رای به اتمام مسابقات در همین مقطع بدهد، بهترین تصمیم و کم ضررترین آن این است که در بالای جدول رقابت های لیگ برتر ترتیب تیم ها به همین شکل امروز حفظ شود و تیمی نیز از این لیگ سقوط نکند و به تبع آن در لیگ یک نیز دو تیم اول مسابقات در پایان بازی های انجام شده به لیگ برتر بروند و تیمی نیز از لیگ یک به دو سقوط نکند و این موضوع سلسله مراتب در لیگ های بعد نیز ادامه داشته باشد.

این تصمیم در مرحله اول باعث افزایش تعداد تیم های لیگ ها در فصل آتی مسابقات می شود که بهرشکل با توجه به شرایط خاص مسابقات این فصل شاید کمترین لطمه و تبعات ممکن به فوتبال باشگاهی ایران باشد که باید در فصل آینده با برنامه ریزی منسجم تر و دقیق تر مسابقات مدیریت و کنترل شود و این موضوع خیلی کم ضررتر از این موضوع است که به طور کل برای عدم افزایش تعداد تیم های لیگ در فصل آتی، مسابقات این فصل "هیچ" لحاظ شود.

همچنین به طور قطع این موضوع با اعتراض تیم های بالای جدول روبرو می شود که مدعی قهرمانی و صعود در لیگ های خود بوده اند اما در پایان بازی های برگزار شده در رتبه های صعود و قهرمانی قرار نگرفتند که البته اعتراضی کاملا به جا و به حق است اما در صورتی که در نهایت قرار بر پایان مسابقات در این فصل باشد، بهرشکل نمی توان به واسطه متضرر شدن برخی تیم ها، تمامی زحمات و هزینه کردهای صورت گرفته در بیش از بیست و پنج هفته از مسابقات را نادیده گرفت و باید روال منطقی تر که همان لحاظ جدول تا این هفته در صورت تعطیلی مسابقات می باشد را در نظر گرفت.

بهرشکل همه فوتبال دوستان و جامعه فوتبال کشور دوست دارند که مسابقات در زمین و در هفته های باقی مانده به اتمام برسد اما درصورتی که این امکان وجود نداشته باشد، باید به شکلی منطقی و عقلانی بهترین تصمیم گرفته شود که یک ضرر کامل و خسارت تمام عیار به فوتبال ایران و باشگاه های آن وارد نیاید و عقلانیت جای خود را با تصمیمات شتاب زده که تمامی هزینه های باشگاه ها را بر باد دهد، عوض نکند.

 

تمام آرزوهای فوتبالی 99 استان هشت

آرزوهایی که اصلا دروغ سیزده نیستند

برای ما که عمری حقایقمان را از میان خروار به خروار دروغ کشف کرده ایم شاید اصلا کار سختی نباشد که آرزوهایمان را هم در این دروغ ها محقق کنیم، وصفش کنیم و نصف عیش آن را ببریم به امید اینکه آرزوهایمان هم از دل این دروغ های شیرین محقق شود...

و حالا در روزی که به سیزده بدر و دروغش نامیده شده، دروغ که نه اما آرزوهای فوتبالی مان را در استان هشت به دروغ هم که شده، همه را محقق شده مرور می کنیم و از این می گوئیم که در سال 99 هر دو تیم فوتبال مس کرمان و مس رفسنجان جواز صعود به لیگ برتر را کسب کردند و از آن سو ماندگاری گل گهر سیرجان هم در لیگ برتر قطعی شد تا مثلث فوتبال استان کرمان در لیگ برتر چشم تمام ایران را در بیاورد...

از این می گوئیم که علاوه بر اینکه آرمان گهر در لیگ یک باقی ماند، یکی از تیم های شهرداری بم یا مس شهربابک نیز جواز صعود به لیگ یک را کسب کرد تا همچنان تنور لیگ یک هم برای فوتبال این استان داغه داغ باشد.

بعد از چند سال بالاخره پای بچه های فوتبالیست کرمانی به تیم ملی باز شد و آن ها در سال 99 آنقدر در ترکیب تیم های خود درخشیده اند که سرانجام یک شماره از پیراهن تیم ملی بعد از چند سال به نام یک بچه هم استانی ما سند زده اند.

ورزشگاه های بزرگ مس در شهرهای کرمان و رفسنجان افتتاح شوند و قرار باشد که در سال 99 در این ورزشگاه های شیک و مجهز میزبانی لیگ برتر برعهده داشته باشیم.

ببینیم قهرمانی تیم های فوتبال دختران بمی و سیرجانی به فراتر از ایران رسیده است و آن ها سرانجام در مسابقاتی تحت عنوان باشگاه های آسیا در حال افتخار آفرینی هستند.

پس از اینکه در سال 99 قهرمانی تیم فوتسال دختران مس رفسنجان را دیدیم، در این سال بازهم دو قلوهای فوتسال استان در لیگ برتر درخشیده اند و کت هنوز تن آن ها می باشد.

پای یک تیم قوی استان کرمان احتمال زیاد از سیرجان هم به لیگ برتر فوتسال کشور باز شده است و هیجان لیگ برتر فوتسال ایران نیز به استان کرمان بازگشته است.
و سرانجام به صورت تمام قد ایام به کام فوتبال ما شده است و شور و هیجان است که در ورزشگاه های فوتبال کرمان است که تمامی ندارد...

برای ماهایی که فوتبال از نان شب برایمان واجب تر بود و در همه این مدت ندیدن رخ ماه توپ فوتبال خیلی اذیتمان کرد، شاید تحقق این آرزوها خستگی این همه اذیت را از تنکان بیرون کند... اتفاقاتی که اصلا دور نیستند و شاید سال 99 نان شب ما با لقمه های خوشمزه توپ گرد، لذیذتر از همیشه از گلوی ما پائین بروند.  

 

لزوم صیانت از حق صعود مس/

با یک تصمیم غیرمعقول بازی های این فصل را منفجر نکنید

در حالی که فوتبال دنیا به دلیل ابتلا به کرونا در قرنطینه به سر می برد، اما این روزها دغدغه تمامی خانواده فوتبال در دنیا، برنامه ریزی برای ادامه مسابقات خود و مشخص کردن تکلیف رقابت های این فصل می باشد.

فوتبال ایران نیز از این قاعده مستثنی نبود و با توجه به عدم زیرساخت های فوتبال در ایران، تعطیلی رقابت ها آن هم برای این مدت طولانی، سبب شده است که برنامه ریزی برای ادامه مسابقات این فصل فوتبال ایران در لیگ های مختلف آن به خصوص در دسته اول و دوم بسیار سخت شود.

در این میان تیم مس کرمان و هوادارنش نیز به شدت بدشانس بودند در فصلی که یکی از بهترین و هماهنگ ترین مجموعه های خود را در زمین مسابقه داشتند که آن ها را نزدیک تر از همیشه در سال های اخیر به صعود به لیگ برتر قرار داده بود، حالا با این بلاتکلیفی محض در رقابت های خود مواجه شوند.

مجموعه تیم فوتبال مس کرمان در این فصل و در مسابقاتی که پشت سر گذاشته بود، آمادگی کامل خود را در زمین مسابقه برای صعود به اثبات رسانده بود و چه بسا اگر مطابق برنامه چهار بازی دیگر این تیم تا امروز نیز انجام شده بود، مس کرمان حالا امتیازهای خود را برای بستن بار صعودش جمع کرده بود اما درست در هفته هایی که نارنجی پوشان کرمانی درصدد تمام کردن کار بودند، ناگهان ویروس کرونا توپ فوتبال دنیا را پنچر کرد...

حالا با گذشتن از روزهای احساسی مبارزه با کرونا، سئوال بزرگ در این شرایط مشخص کردن تکلیف بسیاری از امور در مملکت از جمله رقابت های فوتبال است که باشگاه هایی از جمله مس کرمان با هزینه کرد بسیار خود را در آستانه موفقیت در آن ها قرار داده بودند.

و درست در همینجاست که بحث محافظت از حق صعود تیمی مثل مس کرمان در فوتبال ایران مطرح می شود که باید با تمام قدرت و با جدیت کامل از آن صیانت شود تا علاوه بر از دست نرفتن هزینه های مالی، تمامی زحماتی که کادر مدیریتی، فنی، بازیکنان و حرص و جوش هواداران نیز با تصمیمی اشتباه بر باد نرود.

در روزهای اخیر هرچند هیچ تصمیم روشن و قاطعی از سوی فدراسیون فوتبال و سازمان لیگ اعلام نشده است که با توجه به وضعیت بهم ریخته مدیریت فدراسیون فوتبال کشور امری دور از ذهن نبوده است، اما سناریوهای مختلفی در رابطه با این موضوع توسط مدیران برخی تیم ها و رسانه ها مطرح می شود.

یکی از سناریوهایی که در این باره مطرح شده است و توسط تیم هایی که دغدغه قهرمانی ندارند و در معرض سقوط به لیگ های پائین تر هم هستند این است که رقابت های فوتبال ایران در همین مقطع فریز گردد و دیگر مسابقات دنبال نشود و به نوعی این طور به مسابقات فوتبال ایران در این سال نگاه شود که نه خانی آمده است و نه خانی رفته است... نه قهرمان داشته باشیم، نه سقوط کننده و نه صعود کننده از لیگ یک به لیگ برتر...!! این شاید بدترین تصمیم ممکن برای مسابقات باشد که مسلما با اعتراض شدید باشگاه های بالای جدول رقابت ها مواجه خواهد شد و قطعا باید جلوی این تصمیم که پاک کردن کل صورت مسئله است گرفته شود و به هیچ وجه اجازه اتخاذ آن داده نشود و با توجه به اینکه علاقه مدیریت فوتبال ایران در سال های قبل در برخی موارد به پاک کردن صورت مسئله بوده است، از همین رو نگرانی برای اخذ این تصمیم نابخردانه وجود دارد که باید مانع آن شد.

سناریو دیگر در این باره بازهم فریز کردن مسابقات و تعطیلی آن در این هفته هاست اما با این تفاوت که جدول مسابقات تا همین هفته مورد ارزیابی قرار گیرد و قهرمانی، صعود و سقوط تیم ها بر اساس همین جدول صورت گیرد... این تصمیم هرچند کاملا به مذاق تیم های بالانشین فوتبال ایران مثل مس کرمان و یا پرسپولیس خوش می آید اما قطعا این راه حل نیز بدون واکنش های سنگین نخواهد بود و فوتبال ایران را با چالش زیادی مواجه می کند.

سناریویی که شاید سازمان لیگ و فدراسیون بیشترین برنامه ریزی و توجه را به آن دارند، برگزاری فشرده بازی ها از نیمه اردیبهشت ماه به صورت فشرده باشد و به طور مثال تیم ها هر 5 روز و یا حتی کمتر با یکدیگر بازی کنند تا سروته مسابقات فوتبال این فصل بهم برسد... پایان مسابقات در داخل زمین مسلما مطلوب ترین راه حل برای تمامی تیم هاست اما باید این نکته را نیز توجه داشت که به پایان رساندن مسابقات در داخل زمین آن هم در هر شرایطی مسلما راه منطقی نیست و نباید به صرف پایان رساندن مسابقات در داخل زمین، بازیکنان و تیم ها را در معرض خطرات زیاد گذاشت که این موضوع نیز فوتبال ایران را در معرض شلختگی تمام و بی ثباتی قرار خواهد داد.

اگر فدراسیون فوتبال و سازمان لیگ با درنظر گرفتن اینکه برای مثال مسابقات فصل آینده را از اواخر مهر ماه با برنامه ریزی دقیق و بدون تعطیلی های عجیب و غریبی که در فوتبال ایران باب است، طرح ریزی کند، می توانند مسابقات فوتبال کشور را در این فصل را با حفظ فاصله زمانی پایان و آغاز لیگ امسال و فصل بعد،  تا اواخر خرداد و حتی دهه اول تیر ماه به اتمام برساند بدون آنکه تیم ها نیز در معرض فشار عجیب و غریب برگزاری بازی قرار بگیرند.

بهرشکل در مرحله اول باید دید وضعیت کرونا و تصمیم گیری های  ستاد مقابله با آن چگونه خواهد شد و در مرحله دوم برای مسابقات فصل آینده زمان شروع و اتمام دقیقی در نظر گرفته شود که به بازی های امسال لطمه شدید نزند و در مرحله سوم برگزاری منطقی بازی های باقی مانده این فصل باید مد نظر باشد و نه پاک کردن صورت مسئله و یا هر تصمیم غیرمنطقی و نابخردانه دیگر به بهانه کرونا و اینکه به هر زوری شده تیم ها را مجاب کردن به تصمیمی که منطق درستی در پشت خود نداشته باشد.

 

این آتش جهان سوز، روح ما را خراشید

لعنت بر کوویدی که توپ ما را کوبید

سن ما که هیچ سن پدر و حتی پدر بزرگ های ما نیز شاید قد ندهد که آخرین مصیبت همه گیر عالم را دیده باشند... نسل ما شاید به بدشانسی نسلی که در زمان جنگ جهانی دوم برروی کره زمین می زیست نباشد تا یک آتش خانه مان سوز مشترک برای تمام دنیا را تجربه کند، اما قطعا آنقدر هم خوشبخت نبود که از شر یک بلای همه گیر جهانی مثل کرونا در اما بماند و این چنین خون خود را شیشه ببیند...

هرچند این دو بلای جهانی قابل مقایسه با یکدیگر نیستند و خداکند که آنقدر از شناس، روی سیاه نداشته باشیم که کشتاری به وسعت جنگ جهانی را نیز تجربه کنیم اما زخم هایی که در همین یکی دو ماه درگیری با کرونا بر قلب و روح ما باقی ماند شاید برای هیچ نسل دیگری قابل لمس و تعریف نباشد... زخم هایی که جدا از تلخی های جسمی اش برر روح ما خورد و هیچ مرحمی نیز جز گذر زمان برای آن نداریم.

زخم هایی که این روزها کرونا بر روح ما وارد می کند وقتی که خیابان های قرنطینه شده دنیا را می بینیم، فیلم های جنازه های روی هم انباشته را منتشر می کنند، آمارهای وحشتناک مرگ و میر را می خوانیم و از همه بدتر این سایه ترس را بر بالای سر خودمان جهت ابتلا احساس می کنیم، به واقع یک فیلم آخرالزمانی تمام عیار را با بازیگری خود برپرده زندگی می بینیم و متوجه شویم که بلایا فقط برروی پرده های نقره ای سینما و در تخیلات نیست و می تواند بر یک چشم بهم زدن بر سر ما که از گونه بدشانسان تاریخ بودیم فرود آید!

در این روزها که دنیا برابر این موجود غیرانسانی آرایش جنگی گرفته است و یک نبرد تمام عیار برای بشریت در جهت بقای خود ادامه دارد، شاید مثل دوران جنگ، دست و پای انسان ها و در نهایت جان شیرینشان و یا خانه و زندگی شان در یک لحظه و در ابعاد بسیار وسیع از دست نرود اما طی این مدت خیلی ها برای مدت نامعلوم از معشوقه های خود بدور افتاده اند و این، شیرینی یک زندگی کامل را از آن ها گرفته است...

از عزیزانی که به وسیله این ویروس قاتل، اسیر خاک می شوند و جای آن ها را تا ابد خالی می کند تا  بوسه هایی که عشاق این روزهای دنیا از پشت ماسک نثار هم می کنند و مادران و پدرانی که در جبهه خط مقدم مبارزه با ویروس کرونا در حال نبرد هستند و با این فداکاری از آغوش گرفتن خانواده خود به دور افتادند تا همه آن هایی که شاید نهند نام آدمی بر آن ها که در روزهای تعطیلات خود سختی قرنطینه و خانه نشینی را بر لذت سفر برتری دادند و هزاران هزار عشق دیگر که این روزها در آتش کوبید 19 می سوزد و روح و روان انسان ها را آزار می دهد...

و درست در همین روزهاست که در کنار همه عاشقان، عشق فوتبالی ها نیز به درد خماری گرفتار شده اند و آن ها که هیچ گاه فکر نمی کردند در حساس ترین روزهای فصل خود تا این حد چشم به راه معشوق بمانند، بدن دردی را احساس می کنند که لعنت آن را نثار کوبید 19 می کنند.

درست در هفته هایی که چشمان فوتبالی ها به سمتی قل می خورد که می توانستند در اوج حساسیت قهرمانی تیم های خود را دنبال کنند و قرار بود با پیروزی و گل های تیم خود، با فریادشان گوش فلک کر کنند، اما حالا سکوت مرگبار قرنطینه صدای آن ها را هم در گلو خفه کرده است و چه دردی بالاتر از این برای این عاشقان توپ گرد.

خبر بدتر برای این عاشقان اینکه هیچ نشانه مثبتی هم فعلا از رها شدن محبوب آن ها از چنگال دیو کرونا وجود ندارد و فعلا توپ آن ها در کمدهای درب بسته اسیر شلاق قرنطینه است تا روز به روز خراش روحی عاشقان فوتبال هم شکافته تر شود...

کرونای لعنتی حالا نه فقط توپ های فوتبال را پنچر کرده است که با حمله به ستارگان آسمان فوتبال از دیبالا و مالدینی گرفته تا چهره های آشنا برای ما مثل میثم بائو و... عملا نشان دهد که هیچ مروتی ندارد و بازی مرگ و زندگی ما با این ویروس خارج از فریادهای تفننی داخل ورزشگاه است و برای اینکه زنده بمانیم و مجددا توپ های عاشقی را در بغل بگیریم، باید خیلی منظم تر با این حریف لعنتی مبارزه کنیم.

 

به این مصیبت عاقلانه لبخند می زنیم

شاید غول مرحله آخر باشد!

برای ما که همیشه موسم بهار و سال نو را فرصتی می کردیم برای گذاشتن نقطه و رفتن به سر خط و دادن کلی امیدواری به خود با نگاه به سبز شدن طبیعیت، شاید سخت تر از همه مردم دنیا باشد که سر خط خود را نیز با مصیبت و دلمردگی از حمله ویروسی بنویسیم که تمام دلخوشی های امروز ما را خاموش کرده است.

مسافرین هواپیمای دنیا در یک دست انداز هوایی شدید گرفتار شده اند و لحظه به لحظه بر حجم آرزوی آن ها برای خلاصی از این شرایط، قبل از آتش گرفتن آخرین موتور بیشتر می شود و صدای جیغ و فریادهای داخل کابین این هواپیما جایی برای این نمی گذارد که کسی بلند شود و با فریاد ریتمیک شیش و هشت و یا یک لطیفه بانمک دلربایی کند... در شرایط فعلی تنها چیزی که این مسافران می خواهند صدای خلبان است که به همه اعلام کند جو پایدار شده است و شما می توانید با آرامش کمربندهای خود را باز کنید و با خیالی آسوده صندلی های خود را ترک کنید.

البته این هواپیما آنقدر خلبان مطمئنی دارد که کارش به مو برسد، هر چهار موتور خودش را در آتش ببیند اما سرانجام به سلامت از شرایط وحشتناک خود عبور کند اما اگر بهرحال قسمت در این بود که از این جو وحشی عبور کردیم و پرواز زمینی به جای پرواز آسمانی همچنان نصیبمان شود، برد از آن کسی می شود که در این شرایط، خوده واقعی شان را به بهترین شکل بشناسند و البته آن را به دیگران معرفی کردند...

همان هایی که آنقدر آرامش داشتند که بهترین رفتار را در پیش بگیرند و البته کنار دستی های خود را نیز با این آرامش آرام کنند و حداقل اگر در این شرایط دستشان برای کار مثبت ناتوان است، شری نرسانند که صدای شیون های خودشان و دیگران را بالاتر ببرند.

برای مایی که در تمام سالیان اخیر پروازمان با این هواپیمای از رده خارج طوما با تکان های شدید همراه بوده است و آنقدر هم ظالمانه قهر همسایه ها را دیدیم که نتوانستیم هواپیمای خود را تعمیر کنیم، گذر از این شرایط سهل و البته ممتنع تر از دیگران است...

اگر به ذات خود برگردیم ما آنقدر دردهای کشنده به خود دیدیم که ما را نکشت ولی قوی ترمان کرد و آنقدر امید طلوع صبح را در تاریک ترین قسمت های شب جستجو کرده ایم که اصلا نمی دانیم سیاهی مطلق به چه رنگ است... از همین روست که گذر از این پیچ هم برای ما سهل است چون آنقدر ضربات ما را قوی کرده اند که باکی از این ضربه ویروسی هم نداشته باشیم اما آنچه که این گذر را برای ما سخت می کند اعتماد به نفسی است که شاید ریشه در ناامیدی ما داشته باشد...!

برای مایی که فکر نمی کنیم این شاید ضربه نهایی به غول مرحله آخر باشد، خنده کنان و کاملا بی خیال از غرش های این غول از کنارش عبور می کنیم و همین است که عصبانیت و عصیان این مصیبت بی شاخ و دم را بیشتر می کند تا خون های بیشتری از ما بریزد...

اما شاید درست مثل بازی های کامپیوتری دهه های خودمان که هیچ گزینه ای برای ذخیره و سیو نداشت و رساندن یک بازی به آخرش همراه با اعمال شاقه چند ساعتی و کور شدن چشمانمان بود، شاید درست در لحظه ای که دکمه آخر را می زنیم، بی آنکه بدانیم غول به زمین بی افتد و پرنسس خوشبختی را بی هوا در آغوش بکشیم...

و تمام شود همه آنچه که مصیبت می خواندیم با ذره ای خوشبختی بیشتر از آنچه که از قبل داشتیم... با تمام شدن اشک هایی که پس از هم آمدند و افسوس هایی که تمامی نداشت...با امید تمام روی صندلی می نشینیم...کمربند خود را می بندیم...و به این مصیبت هم امیدوارنه و عاقلانه لبخند می زنیم...